ศวพถ. อาจารย์วรพลผู้มีแต่ให้

ในการทำงานชุมชนตลอดระยะเวลากว่าทศศตวรรต ผู้เขียนพบผู้คนมากมาย ที่เป็นทั้งมิตร เป็นสหายเป็นเพื่อนร่วมงาน ร่วมกิจกรรมเป็นครูเป็นอาจารย์ เป็นน้อง บางคนพบกันทำกิจกรรมสาธารณะร่วมกันครั้งเดียว (สุพจน์ เสือขำ)ก็ห่างหายแต่ไม่ห่างเหิน ยังคงเพลิดเพลินสำราญผ่านอิเลคทรอนิก แค่คลิกแค่เลื่อนเพื่อนก็ปรากฎ บางคนจากไปสู่อ้อมกอดของพระเจ้า แต่คำพูดท่วงท่าใบหน้าอาการยังคงสำราญสุขในหัวใจ คือกัลยาณมิตรที่ดีตลอดมา … การพูดถึงความดีงาม ชื่นชมผลงาน มักแสดงออกอาลัยเมื่อมิตรสหายที่ชื่นชอบจากไป ดังนั้นบันทึกนี้จึงขอชื่นชมคนที่ยังอยู่(แม้จะขัดกับจริตของคนใต้ที่มักไม่ชื่นชม.(.ยอ)ใครต่อหน้า)เขาผู้นั้นคือ อาจารย์ ชายขอบผู้มีแต่ให้ หรือพี่มีแต่ของน้องๆ อาจารย์วรพล คนกลาง อาจารย์ชายขอบให้ในหลักคิดการพัฒนาตนเอง การค้นหาศักยภาพและดึงออกมาใช้ การวิเคราะห์คน วิเคราะห์งาน แต่งเติมหนุนเสริมสร้างคนสาธารณสุข ให้ลุก ปลุกเปลี่ยน วิธิคิด วิธีทำงานเชิงรุกของนักสร้างสุข เจ้าหน้าที่สาธารณสุขทั่วภาคใต้ตั้งแต่ชุมพรถึงนราธิวาส หนุนเสริม วิชาการอย่างต่อเนื่องในส่วนของภาคประชนคนอาสาไม่ว่า อสม หรือนักอาสาชุมชนตลอดถึงคนพิการ อาจารย์ใช้การสอนโดยการให้ทำ ลงมือทำ ซึ่งผ่านการวิเคราะห์จากอาจารย์แล้วว่าทำได้ ดังนั้น โอกาสจึงเป็นการให้อย่างหนึ่งที่อาจารย์สร้างโอกาส(ให้แจ้งเกิด)ผ่านองค์กรที่ไม่เป็นทางการนั้นคือ ศูนย์ประสานงานภาคีเครื่อข่ายเพื่อการวิจัยและพัฒนาท้องถิ่น(ศวพถ.)ในงานวิจัยหลายชิ้นของอาจารย์มีชื่อพวกเราซึ่งไม่เคยคิดเคยฝันว่าจะชื่อปรากฎในวิจัย ในงานวิชาการหลายแห่ง หลายครั้งอาจารย์ ส่งพวกเราขึ้นเวที (หัดในไถ) ร่วมกับนักวิชาการอื่นๆทีมงาน ศูนย์ประสานงานเครือข่ายเพื่อการวิจัยและพัฒนาท้องถิ่น(ศวพถ) งานวิชาการวิชาการของมหาวิทยาลัยราชภัฎสงขลา หลักสูตรสาธารณสุขศาสตร์บัณฑิตและมหาบัณฑิต ทุกปีที่ผ่านมา พวกเราชาว ศวพถ.ก็ได้รับเกียรติ ไปเรียนรู้ ไปวิพากพ์งาน ไปพัฒนาตนเอง ตลอดมา ……ขอคารวะ ด้วยรักและศรัทธา อาจารย์ วรพล หนูนุ่น จากใจชาว ศวพถ…….อาจารย์ วรพล ให้คำแนะนำนักศึกษาแม้เกษียณมาหลายปี พนักงานเปล ก็ยังรับใช้ งานสาธารณสุขอยู่เหมือนเดิม บ้านวอญ่า ต้นมีนา 2561สมัยไทยนิยมยั่งยืนมาแรง