ผมเคยเห็นฟาร์มไก่ เป็นกรงยาวเป็นแถว แบ่งเป็นช่อง .
แต่ละช่องก็มีไก่ 1 ตัว มีรางอาหาร น้ำ ข้างล่างมีรางให้ไข่ไหลออกมานอกกรง สามารถเดินไล่เก็บไข่ได้
ข้างล่างใต้กรงก็เป็นเลน และมีน้ำ สำหรับระบายขี้ไก่ เราเดินตามสะพานทอดยาวไปตามแนวกรง
.
ผมนึกถึงอะไรรู้ไหมครับ นึกถึงห้องเรียนครับ !
ตั้งแต่มีการปฏิวัติอุตสาหกรรม ร้อยกว่าปีก่อน เราก็มีห้องเรียนแบบเล้าไก่
นั่งเป็นแถวเรียนเหมือนกันหมด วิทย์ คณิต อังกฤษ สังคม ภาษาไทย แถมศิลปะ กีฬาหน่อย
ไม่ว่าเราจะมีพรสวรรค์ด้านไหน ไม่สนครับ จับมาเรียงหน้าสลอน เรียนเหมือนกันหมด
เพื่อจะสร้างเราให้เป็นน๊อตให้เครื่องจักรของระบบอุตสาหกรรมให้ได้
.
ไม่น่าแปลกใจครับ ว่าพอจบมาก็งง จะทำอะไรดี
ก็ต้องไปสมัครงานเป็นลูกน้อง ออกไข่ให้นายทุน เพราะเคยชินกับการอยู่ในกรง
ไก่พวกนี้หากหลุดออกมาจะหากินเองเป็นไหมครับ
เกิดไปจ๊ะเอ๋ตัวกินไก่ จะบินหนีเป็นหรือเปล่ายังไม่รู้เลย !!
.
จะดีกว่าไหม ถ้ามีความชอบการดูแลรักษาคน ก็ศึกษาวิชาหมอตั้งแต่เด็ก
ชอบขายของก็ขายเลย โตขึ้นจะได้ทำธุรกิจ
ติดเกมส์ ก็เล่นให้ชำนาญจนทำเกมส์เองได้
เด็กที่ชอบตีโน่นฟาดนี่ ก็ส่งไปตีกลอง โตขึ้นไประดับโลกไปเลย
ชอบแว๊นซ์กวนเมืองใช่ไหม ไปเรียนขี่มอไซด์ แล้วลงแข่งเลยไป
คนเราเอาดีได้หมดล่ะครับ ถ้าไปที่ชอบๆ ... (ไม่ใช่เด้ทนะ)
ที่คนหาตัวตนไม่พบ เพราะโดนระบบการศึกษาแบบเล้าไก่แบบนี้ล่ะครับ
.
เอะอะๆ พอคะแนนดี ก็ต้องไปสอบเข้าวิศวะ แพทย์ นิเทศน์
ทำไมครับ อาชีพอื่น มันไม่ดีตรงไหน .... ...มันได้เงินน้อยใช่มะ !!
ถ้าไม่รวย แล้วมีความสุขได้ป่ะ ? ถามหน่อย
ที่ครตน่าเศร้าเลย คณะครู อาชีพที่ต้องสร้างคน เป็นคณะที่คะแนนต่ำสุด
แล้วประเทศเราผลิตครูแบบไหนล่ะครับ แบบที่ไม่มีทางเลือกที่ดีกว่าไง ผมตอบเลย !
ก็วนไปสอนเด็กตามระบบ เป็นวงจรอุบาทต่อเนื่องกันไปไม่รู้จบ
.
ระบบเล้าไก่ คงแก้ไม่ได้ละครับ ฝังรากลึกมาร้อยกว่าปีแล้ว
แต่แก้ที่ตัวเราได้ครับ ...ปัญหาทุกอย่างแก้ได้ที่ตัวเรา
ค้นหาครับ อะไรที่เป็นพรสวรรค์ หรือความชอบของเรา
แล้วลงมือทำมัน ทำเพื่อตัวเองและผู้อื่น อย่างสมดุลย์
เงินก็หาให้พอเพียง อย่าสุรุ่ยสุร่าย คิดก่อนใช้
เอาเวลาที่เสียไปกับการไปเที่ยวเตร่เปลี่ยนมาทำสิ่งที่รักแทน
แล้วจะพบความสุขมากกว่าการไปเที่ยวเยอะ ผมรับรอง
.
.
มีลูกก็ใช้เวลาอยู่กับเขาเพื่อค้นหาว่าเขาเก่งเรื่องอะไร ให้เขาทำในทางที่ถูกต้อง
ไม่ใช่บังคับให้เขาเป็นไก่อ้วนไข่ดกอยู่ในเล้าไก่
โตขึ้นเขาจะได้โผบินสู่โลกกว้างมีความสุขด้วยตัวของเขาเองครับ
.
-สวัสดีปีใหม่ครับอาจารย์
-ตามมาเพิ่มพลังใจครับ
-การเรียนรู้ด้วยความสุขจะทำให้เรามีความสุขครับ
-ปัญหาทุกอย่างมีทางแก้
-ขอบคุณครับ
สวัสดีปีใหม่ครับ
มีทัศนคติดีมากครับ
ศาสตร์อัยงดงามของพระราชา ที่คนยังเข้าใจกันน้อยมากครับ
ชอบใจเลยครับ
ท่านอาจารย์พุทธทาสพูดไว้นานแล้วว่าการศึกษาเราเหมือนหมาหางด้วน
ถ้าสามารถสอนให้เด็กๆพบตนเอง
และเรียนรู้ได้แต่เด็กๆไปตามแนวทางนั้นที่เขาจะชอบจะดีมากเลยครับ
ขอบคุณมากๆครับ