ผมเคยเห็นฟาร์มไก่ เป็นกรงยาวเป็นแถว แบ่งเป็นช่อง .

แต่ละช่องก็มีไก่ 1 ตัว มีรางอาหาร น้ำ ข้างล่างมีรางให้ไข่ไหลออกมานอกกรง  สามารถเดินไล่เก็บไข่ได้

ข้างล่างใต้กรงก็เป็นเลน และมีน้ำ สำหรับระบายขี้ไก่  เราเดินตามสะพานทอดยาวไปตามแนวกรง

.
ผมนึกถึงอะไรรู้ไหมครับ นึกถึงห้องเรียนครับ !

ตั้งแต่มีการปฏิวัติอุตสาหกรรม ร้อยกว่าปีก่อน  เราก็มีห้องเรียนแบบเล้าไก่

นั่งเป็นแถวเรียนเหมือนกันหมด วิทย์ คณิต อังกฤษ สังคม ภาษาไทย แถมศิลปะ กีฬาหน่อย

ไม่ว่าเราจะมีพรสวรรค์ด้านไหน ไม่สนครับ จับมาเรียงหน้าสลอน เรียนเหมือนกันหมด

เพื่อจะสร้างเราให้เป็นน๊อตให้เครื่องจักรของระบบอุตสาหกรรมให้ได้

.
ไม่น่าแปลกใจครับ ว่าพอจบมาก็งง จะทำอะไรดี

ก็ต้องไปสมัครงานเป็นลูกน้อง ออกไข่ให้นายทุน เพราะเคยชินกับการอยู่ในกรง

ไก่พวกนี้หากหลุดออกมาจะหากินเองเป็นไหมครับ

เกิดไปจ๊ะเอ๋ตัวกินไก่ จะบินหนีเป็นหรือเปล่ายังไม่รู้เลย !!

.
จะดีกว่าไหม ถ้ามีความชอบการดูแลรักษาคน ก็ศึกษาวิชาหมอตั้งแต่เด็ก

ชอบขายของก็ขายเลย โตขึ้นจะได้ทำธุรกิจ

ติดเกมส์ ก็เล่นให้ชำนาญจนทำเกมส์เองได้

เด็กที่ชอบตีโน่นฟาดนี่ ก็ส่งไปตีกลอง โตขึ้นไประดับโลกไปเลย

ชอบแว๊นซ์กวนเมืองใช่ไหม ไปเรียนขี่มอไซด์ แล้วลงแข่งเลยไป

คนเราเอาดีได้หมดล่ะครับ ถ้าไปที่ชอบๆ  ... (ไม่ใช่เด้ทนะ)

ที่คนหาตัวตนไม่พบ เพราะโดนระบบการศึกษาแบบเล้าไก่แบบนี้ล่ะครับ

.

เอะอะๆ พอคะแนนดี ก็ต้องไปสอบเข้าวิศวะ แพทย์ นิเทศน์

ทำไมครับ อาชีพอื่น มันไม่ดีตรงไหน .... ...มันได้เงินน้อยใช่มะ !!

ถ้าไม่รวย แล้วมีความสุขได้ป่ะ ? ถามหน่อย

 

ที่ครตน่าเศร้าเลย คณะครู อาชีพที่ต้องสร้างคน เป็นคณะที่คะแนนต่ำสุด

แล้วประเทศเราผลิตครูแบบไหนล่ะครับ แบบที่ไม่มีทางเลือกที่ดีกว่าไง ผมตอบเลย !

ก็วนไปสอนเด็กตามระบบ  เป็นวงจรอุบาทต่อเนื่องกันไปไม่รู้จบ

.

ระบบเล้าไก่ คงแก้ไม่ได้ละครับ ฝังรากลึกมาร้อยกว่าปีแล้ว

แต่แก้ที่ตัวเราได้ครับ ...ปัญหาทุกอย่างแก้ได้ที่ตัวเรา

ค้นหาครับ อะไรที่เป็นพรสวรรค์ หรือความชอบของเรา

แล้วลงมือทำมัน ทำเพื่อตัวเองและผู้อื่น อย่างสมดุลย์

เงินก็หาให้พอเพียง อย่าสุรุ่ยสุร่าย คิดก่อนใช้

เอาเวลาที่เสียไปกับการไปเที่ยวเตร่เปลี่ยนมาทำสิ่งที่รักแทน

แล้วจะพบความสุขมากกว่าการไปเที่ยวเยอะ ผมรับรอง

.
มีลูกก็ใช้เวลาอยู่กับเขาเพื่อค้นหาว่าเขาเก่งเรื่องอะไร  ให้เขาทำในทางที่ถูกต้อง

ไม่ใช่บังคับให้เขาเป็นไก่อ้วนไข่ดกอยู่ในเล้าไก่

โตขึ้นเขาจะได้โผบินสู่โลกกว้างมีความสุขด้วยตัวของเขาเองครับ

.