“รักพ่อ ปฏิบัติบูชา”. 

หนุ่มน้อยบ้านนา  

หันกลับมา หมุดหมาย ปลายชีวิต 

หลังศึกษา ฝึกบ่ม อบรมจิต  

ได้แนวคิด จากครู ผู้ชำนาญ

นำแบบอย่าง ของพ่อ มีต่อลูก  

ที่สอนปลูก สอนตั้ง สร้างหลักฐาน 

ให้พออยู่ พอเพียง เลี้ยงวงศ์วาน  

“พอประมาณ” เริ่มก่อน สะท้อนมา

แนะให้เพียร มุ่งมั่น ขยันสู้  

การงานรู้ ฝึกหัด ขจัดปัญหา 

รอบคอบดี “มีเหตุผล” ต้นปัญญา  

ทั้งศึกษา “ภูมิคุ้มกัน” นั้นให้ดี

สอนให้เดิน “แนวทางใหม่” ในเกษตร  

แนะขอบเขต จัดสรร ปันถ้วนถี่ 

แบ่งเปอร์เซ็นต์ พื้นที่ มีให้ดี  

ทุ่มเต็มที่ กิจกรรม ทำต่อไป

แรกขุดสระ อ่างใหญ่ ได้เก็บน้ำ  

เพื่อปลูกซ้ำ ข้าวกล้า เวลาใหม่ 

เลี้ยงปลาดุก ปลานิล ปลาถิ่นไทย  

อาหารใจ อาหารปาก อยากได้กิน

ปลูกพืชผัก สวนครัว รั้วกินได้  

ปลูกผลไม้ เสริมกัน พันธุ์ท้องถิ่น 

ปลูกข้าวโพด ข้าว มัน กันอาจิณ  

ไม้สูงใหญ่ เสริมชีวิน ดินร่มเย็น

ปลูกให้ได้ ไม้ไผ่ ลำใหญ่ยิ่ง  

ได้ใช้จริง รั้วคอกเล้า เรามองเห็น 

หน่อรสหวาน อาหารเรา ทั้งเช้าเย็น  

ดูเลือกเฟ้น สายพันธุ์ กันให้ดี

สร้างที่อยู่ อาศัย ไว้สักนิด  

ควรเพ่งพิศ ทิศทาง อย่างถ้วนถี่ 

ทั้งโรงเรือน สัตว์เลี้ยง เถียงนามี  

เตาเผาที่ เปลี่ยนเศษไม้ ได้พลังงาน

คือแบบอย่าง แนวทาง การเกษตร  

จากสังเกต คำสอน ตอนสื่อสาร 

เอาใจใส่ พากเพียร เวียนจัดการ  

อีกไม่นาน ผ่านพ้น อับจนเงิน

ปฏิบัติ บูชา คารวะ  

พร้อมธรรมะ “ซื่อสัตย์” ไม่ขัดเขิน

 รู้ “อดออม” “อดทน” “ให้” ใจเจริญ  

ค่อยก้าวเดิน ตามพ่อท่าน ทุกวันคืน 

... 

“พี่หนาน” 

20/12/2560