อยากถามคนอีกฝั่งขอบฟ้า
ว่าอยู่ทางนั้นน่ะเหงาไหมหนอ
คนอีกฝั่งทางนี้ยังเฝ้ารอ
เมื่อไหร่หนอ...จะกลับมา
ทุก ๆ ครั้งยามเหงายังเฝ้ามองอีกฝั่งของขอบฟ้า
คนอีกฝั่งจะเป็นเหมือนกันไหมนะ
ยามเหงาเคยมองมาบ้างไหม วันนี้อาจไกลกันคนละฝั่งฟ้า
ยังไงก็ฟ้าเดียวกันใช่ไหม
<p>
แม้วันนี้ห่างกันไกลแสนไกล
ความเป็นเพื่อนยังผูกเราไว้ใกล้กัน ทุกที…..เธอเคยอยู่อยู่ที่นี่
หลังจากนี้เธอไปยืนอยู่ที่ไหน
ทุกที…..ที่นี่เต็มไปด้วยความเข้าใจ
แต่หลังจากนี้ไป…ความเข้าใจคงเลือนราง</p><p> ต่อแต่นี้…ที่นี่คงเหลือแต่ความอ้างว้าง
คงเหลือเพียงสิ่งนี้ที่ถูกทิ้งขว้าง
คือความอ้างว้าง…บนความทรงจำ……ตลอดไป</p><p> แม้เป็นเพียงความทรงจำสีจาง
แต่มันไม่เคยเลือนรางไปจากใจ
แม้ยามห่างตามทางที่ต้องไป
ความทรงจำในใจไม่เคยลืมเลือน </p><p> แม้วันนี้กายเราจำต้องห่าง
ยังคงมีบางอย่างผูกเราไว้ใกล้
ความเป็นเพื่อนเหมือนดังเงื่อนผูกพันไว้
นานแสนนาน ไกลแสนไกล ไม่ลืมกัน </p><p> แม้ต่างเพศ ต่างวัย ต่างความคิด
ใช่ปิดกั้นมิตรภาพของเราได้
แม้วันนี้จำต้องจากกันไกล
จะจำไว้ เรารุ่น 1 ไม่ทิ้งกัน
</p><p>เลือดลูกชาวเหลืองแดงแห่งธรรมศาสตร์
ใต้อาคารปิยชาติตราตรึงไว้
ฉันรักธรรมศาสตร์ชื่อก้องไกล
เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันรักประชาชน </p><p> หากวันใดยามใดใจอ่อนล้า
ส่งข่าวมาปรับทุกข์บ้างก็ได้
ยังยินดีรับฟังและเป็นกำลังใจ
ให้รู้ไว้ เธอใช่อยู่เพียงลำพัง </p><p> หรือวันใดเธอเจอเรื่องขำขัน
เขียนมาแบ่งปันรอยยิ้มกันบ้างนะ
จะเขียนไปหัวเราะไปก็ไม่ว่า
อย่าลืมเขียนมานะฉันจะรอ </p><p>ไม่มีสิ่งใดแทนใจในวันจาก
ขอแค่ฝากความจริงใจให้คิดถึง
ยังมีเพื่อนกลุ่มนี้อีกกลุ่มนึง
ที่ครั้งหนึ่ง เคยร่วมทุกข์และสุขมา </p><p>คิดถึงลานโบว์ลิ่งที่ฟิวเจอร์
ภาพเอ๋อ ๆ หลุด ๆ จำกันได้ไหม
ทั้งล้างท่อ ทั้งล้มกอง ทำไปได้
ใครเป็นไงยังล้อกันได้ทุกวัน
</p><p> หวนคิดถึงส้มตำร้านลุง-ป้าห
ากมีเวลาได้กลับมาคราใด
จะขอจองโต๊ะเดิมที่จำติดใจ
ขอแซบ ๆ ชุดใหญ่เหมือนเดิมนะลุง</p>
ถึง มร.จ็อด.................
ก็คิดฮอด อยู่หลาย แม้ไกลห่าง
หลังจากจบ การศึกษา มาอีกทาง
บนเกาะช้าง คงเห็นช้าง อยู่ไม่ไกล
ก็เคยมา เที่ยวบ้าง ทางทิศนี้
ไม่เคยเห็น ช้างสักที มันอยู่ไหน
แล้วเขาเรียก เกาะช้าง ช้างของใคร
ถ้านายจ็อด ตอบได้ มีรางวัล
ไพเราะเพราะพริ้ง เสนาหู
หุหุหุ >_<,,..,,,....
!!!!!!!!!!!,มิสๆๆๆ คิ๊กๆ
ปายแร้วนะ
บุยๆๆๆ
,,,...,.,..,