GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

สร้างบุญ

อันมนุษย์คนเราก็เท่านี้
เกิดมาดีก็สบายไม่ขัดสน
เกิดมาร้ายก็มีกรรมซ้ำอับจน
แต่ทุกคนสุดท้ายตายแน่นอน

จะเบียดเบียนกันทำไมให้ร้อนจิต
ควรผูกมิตรเมตตาดั่งคำสอน
เกิดแล้วแก่เจ็บแล้วตายควรสังวร
เอื้ออาทรรักใคร่กันนั้นสิ่งดี

อย่าริเริ่มเพิ่มทุกข์ปลุกผีป่า
หยุดเถิดหนาค้ายาบ้าพาเสื่อมศรี
เราคนไทยประสานใจสามัคคี
ลดละเลิกสิ่งไม่ดีให้สิ้นพลัน

ให้คนไทยให้เมืองไทยเป็นแดนสุข
ให้เป็นยุคธรรมทองเป็นของขวัญ
แด่องค์พระสัมมานิจนิรันดร์
พร้อมใจกันพึงทำดีมีสุขใจ

หยุดมัวเมาค้ากามาพาหมกมุ่น
หยุดทารุณผู้ด้อยให้หวั่นไหว
หยุดโลภหยุดระรานหยุดผองภัย
หยุดอาฆาต ด้วยหัวใจ อภัยกัน

อันมนุษย์คนเราก็เท่านี้
สัจธรรมนำชี้ไม่แปรผัน
นั่นก็พี่นี่ก็น้องร่วมเผ่าพันธุ์
มอบสิ่งดีให้กันนั่นคือ “บุญ”

เจนระวี ศรีราชา ผู้ประพันธ์




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): บทกวีpoemร้อยกรอง
หมายเลขบันทึก: 63708
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)