(คุยกับตนเอง ตอนที่ 44)

Ka-Poom

(คุยกับตนเอง ตอนที่ 44)
เสียงที่ได้ยินเคลื่อนสู่การฟังอย่างลึกซึ้งและใคร่ครวญ

เดือนหน้าถูกชวนไปร่วมงาน Hearing UC ก็เลยทำการบ้านแต่เนิ่นๆ ใคร่ครวญในตนเองว่า "ภาพคร่าวๆที่ปรากฏในจินตนาการของตนเองเป็นอย่างไรบ้าง"

นึกถึงแต่ตัว Jellyfish หรือแมงกะพรุน ที่มีการเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวลและเป็นอิสระ พร้อมมีแสงสว่างอยู่ในตัวเอง ภายใต้ตัวกระพรุนหนึ่งตัวสามารถแตกตัวไปเป็นแมงกะพรุนได้อีกหลายๆ ตัวเมื่อตัวอ่อนเติบโตเต็มที่ก็จะหลุดออกไปคล้ายการขยายตัว งาน Hearing เองก็เช่นเดียวกัน ถ้ามองให้ใคร่ครวญการรับฟังแปรเปลี่ยนเป็นการฟังอย่างลึกซึ้งจะนำมาสู่การใคร่ครวญในตน

[-] ฟังแล้วสิ่งที่ได้รู้เพิ่มจากเดิมคืออะไร
[-] หรือเป็นสิ่งที่ไม่เคยรู้มาก่อน
[-] สิ่งที่รู้ใหม่หรือรู้เพิ่มนั้นมีคุณค่าและความหมายอย่างไร
[-] นำไปสู่การปฏิบัติขยายผลสู่พื้นที่แห่งการเรียนรู้ในวิถีการงานได้อย่างไร
[-] ความรู้ที่เกิดจากการปฏิบัตินำไปสู่ไปการถูกใช้ในใครได้บ้าง หรือใครเป็นผู้ใช้ความรู้นี้ได้บ้าง

ภายใต้การทำความเข้าใจก่อน (BAR) ทำให้มองเห็นว่ากิจการงานนี้มีความน่าสนใจ ท้าทายและมีแรงบันดาลใจซ่อนอยู่มากมาย อาจจะเกิดสิ่งใหม่ๆ เกิดขึ้นบนการขับเคลื่อน UC เพื่อคลี่คลายช่องว่างหรือ GAP ให้เบาบางลงไปได้บ้าง

#คุยกับตนเอง
#Noteความคิด
#KMUC
#KMtoTransformativeLO

11-09-60

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KM & Happiness R2R

คำสำคัญ (Tags)#km#KMUC#KMtoTransformativeLO

หมายเลขบันทึก: 636311, เขียน: 11 Sep 2017 @ 04:59 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, ดอกไม้: 3, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก


ความเห็น (1)

ส่งกำลังใจให้ครับ ส่งแสงสว่างเพื่อเพิ่มความสว่างไสวมากขึ้นเป็นภาพที่น่างดงามครับ