(คุยกับตนเอง ตอนที่ 42) "โลกร่มเย็นจากการพัฒนาภายใน"

Ka-Poom
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

(คุยกับตนเอง ตอนที่ 42) 
"โลกร่มเย็นจากการพัฒนาภายใน"

เช้าวันนี้พิจารณาเรื่องนี้
น้อมกลับไปดูพื้นที่ที่อิงอาศัยอยู่ จากพื้นดินที่แห้งแล้งมาหลายปี ทั้งๆ ที่มีต้นไม้ใหญ่ แต่ทำไมความชุ่มชื่นไม่มีเลย !

ตั้งคำถามกับตนเอง

เปรียบเหมือนกับองค์กรหนึ่งที่มีความดีงามมากมาย แต่หาความเบิกบานและพลังของความตื่นรู้ไม่ได้ บุคลากรที่มีศักยภาพมากมาย หากแต่แววตาแห้งผากสะท้อนถึงพลังของความสุขที่หายไป

สภาวะการทำงานที่เต็มไปด้วยการกดข่มศักยภาพแห่งความเป็นมนุษย์ และไร้ซึ่งการส่งต่อชีวิตอันเบิกบาน

Reflection :
ทำให้เราเกิดการใคร่ครวญในตนเอง และมองหา Gap ที่ซ่อนเร้นอยู่

Open Mind :
ทำให้เรากล้าที่จะก้าวออกมาสู่โลกแห่งการเรียนรู้ที่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงอันอุดม ที่เต็มไปด้วยการพัฒนาความรู้เชิงเทคนิค และพัฒนาความรู้เชิงชีวิตเบิกบาน 

"เข้าใจ เข้าถึง และพัฒนา" ยังคงไว้ซึ่งคำพ่อสอนที่มอบให้ลูกของแผ่นดิน??ใช้นำทางดำเนินชีวิตที่เป็นอยู่ให้มีคุณค่าและมีความหมาย

ใคร่ครวญในตนเอง
"การคืนพลังชีวิตอันตื่นรู้และเบิกบานสู่ผู้คนที่ดีที่สุด คือ พลังทางปัญญา ที่มาจากการสร้างความรู้ (Knowledge Construction) โดยเป็นผู้สร้างความรู้ด้วยตนเองที่สุดจะเกิดเป็นปัญญา"

การเปิดใจนำมาซึ่งพื้นที่อันว่างเปล่า เป็นอิสระ และปลอดภัย กระบวนการเรียนรู้ก็จะเกิดขึ้นจากการเกื้อกูลและมีเมตตาของผู้นำ ที่เหนี่ยวนำพลังด้านบวกส่งต่อถึงบุคลากรภายในองค์กร (Learning Space)

"ทุกคนเป็นคนดี และมีเมล็ดพันธ์ุแห่งความดีแฝงฝังอยู่ในดวงจิต หน้าที่เราพึงปฏิบัติต่อกันด้วยความเป็นมนุษย์คือ ช่วยกันบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์นั้นให้เติบโตและหล่อเลี้ยงให้เจริญงอกงาม นำมาซึ่งความร่มเย็นของโลก"


เราหนึ่งคนเย็นได้
โลกก็สามารถเย็นได้

10-09-60
#คุยกับตนเอง
#KMUC
#KMtoTransformationLO



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KM & R2R



ความเห็น (0)