๗๕๐. วัน เวลา...ผ่านไป

วัน เวลา...ผ่านไป

๖ ปี ผ่านไป...สำหรับแม่สาวน้อย ฟ้าครามของย่า...ยังคงต้อง ดำเนินชีวิตต่อไป...ณ ปัจจุบัน เธอเรียนอยู่ชั้น อ.๒ แล้ว...เธอมีความสามารถหลายอย่าง เช่น ช่วงนี้ เธอขี่จักรยานได้...ว่ายน้ำได้...เต้นรำและรำไทยได้...เธอทำได้ โดยมิได้มีการเสนอตัว แต่เป็นการคัดเลือกตัวเธอ จากคุณครูผู้มีตาสวรรค์ มองดูเธอว่าเธอ คือ ผู้มีความสามารถด้วยตนเองจริง ๆ ...เธอช่างเป็นเด็กที่ชอบสังเกต วิเคราะห์เรื่องเป็น...ช่างถาม ช่างสงสัย...คุณครูรักเธอ บอกว่า เธอเก่งมาก ย่าสอนอย่างไร เธอจึงมีพัฒนาการดีมาก ๆ...นี่คือ ฟ้าครามของย่าบุษ...ดินที่ย่าปั้นด้วยมือของย่าเองมาถึง ๖ ปี ย่ามองเห็นคุณค่าด้านต้นทุนมนุษย์ในตัวของหนูมาก ๆ ทุกเรื่องขึ้นอยู่ที่การให้โอกาสจากผู้ใหญ่...ว่าจะให้โอกาสหนูได้อย่างไร...ต้นทุนมนุษย์ที่ถูกสร้างขึ้นด้วยตัวของพ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย เอง...HR ตัวน้อยของย่าบุษ...แม่เด็ก Gen Z

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๑๖ สิงหาคม ๒๕๖๐




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "บุษยมาศ"



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

โตวัยมาก นะคะ .... วันเวลาผ่านไปรวดเร็ว นะคะ

-สวัสดีครับ

-ติดตามน้องฟ้าครามมาตั้งแต่เป็นเด็กแรกเกิด

-มาวันนี้ได้ติดตามน้องชายของฟ้าครามเพิ่มอีก

-อบอุ่นใจกับการเลี้ยงดูของคุณย่ามากๆ ครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณทั้งสองท่านนะคะ...นี่คือ หน้าที่อีกหน้าที่หนึ่งค่ะ

น่ารักค่ะ ลองนำวิชามาใช้กับหลาน ขอให้สำเร็จสมปรารถนานะคะ

กำลังใกล้จะได้ไปลองวิชาเลี้ยงหลานเช่นกันค่ะ