บันทึกนี้เขียนกะทันหัน....แบบมีแรงจูงใจเฉียบพลัน...
ระยะหลังดิฉันจะใช้เวลาใน blog มากพอควร....เพื่อเฝ้ามองพฤติกรรมการใช้...ของมวลมิตรใน blog มิได้เฝ้ามองเพื่อจับจ้องจดจำผู้ใด...แต่เฝ้ามองเพื่อศึกษา หาความรู้พฤติกรรมการใช้เพื่อ นำไปเป็นบทเรียนที่จะคอยดูแลคนในชุมชนที่ตัวเองต้องรับผิดชอบ ให้มีความสุขถ้วนหน้ากันในการอยู่ในสังคมแห่งนี้ .......ที่สำคัญเฝ้ามองว่าจะทำอย่างไรให้คนในชุมชนเสมือนแห่งนี้ถ่ายทอด ความรู้สึกนึกคิด ประสบการณ์ออกมาให้มาก
    กันยายน...ตุลาคม.... พฤศจิกายน ทุกวัน วันละสี่เวลา ก่อนไปทำงาน หลังอาหารกลางวัน ก่อนกลับบ้าน ก่อนนอน บางวันมีเข้ามาในขณะกำลังประชุมด้วยซ้ำไป ยังเคยมีคนช่างแซว มาแอบแซว ให้สนใจวาระการประชุมหน่อย(ฮา....ฮา....)
    ดิฉันพบว่า เวทีเสมือนแห่งนี้ ช่างเหมือนจริงซะจริงๆ ส่วนใหญ่เราจะรู้ใครเป็นใครจากการเปิดเผย ชื่อเสียงเรียงนาม ลักษณะงาน.........ดิฉันไม่เคยเปิดดูประวัติของผู้เขียน...เลยสักครั้ง ในแต่ละ blog จะติดตามเนื้อหาไปเรื่อยๆ หากติดตามกันสัก ระยะนานเป็นเดือน บางท่านหลายเดือนจึงรู้จักกัน รู้จักกันไปเรื่อยๆ บางครั้งแอบทายอาชีพอยู่ในใจ แล้วแอบเปิดเข้าไปดู....ตรงบ้างไม่ตรงบ้าง...นั่นคือจินตนาการ...ทายความคิดความเชื่อของตนเอง สนุกดี เหมือนกัน
    เชื่อมั๊ยคะดิฉันสามารถเดาใจ ใครบางคนออก หลังจากอ่านบันทึกนี้
บันทึกนั้น....โดยที่ดิฉันไม่เคยรู้จักเขาคนนั้นมาก่อน ความแม่นยำอยู่ที่ 7 ครั้งใน 10 ครั้ง โดยเฉพาะคนที่เราติดตามงานเขียนเขาบ่อยๆ ดิฉันจึงกล่าวว่า คาดว่าใช้ไป ใช้ไปดิฉันอาจเปลี่ยนอาชีพไปเป็นหมอดูได้ "เวทีเสมือนแห่งนี้ ช่างเหมือนจริง"