ศาสตร์และศิลป์ของการสอน : ๓๗. แสดงความตื่นตัว รู้สถานการณ์



บันทึกชุด ศาสตร์และศิลป์ว่าด้วยการสอน นี้ตีความจากหนังสือ The New Art and Science of Teaching เขียนโดย Robert J. Marzano   ซึ่งเพิ่งออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. ๒๕๖๐ นี้เอง


ตอนที่ ๓๗ แสดงความตื่นตัว รู้สถานการณ์  ตีความจาก Element 35 : Demonstrating Withitness


ความตื่นตัว รู้สถานการณ์ (withitness) ของครู หมายความว่า ครูรู้ว่าอะไรกำลังเกิดขึ้นในห้องเรียนอยู่ตลอดเวลา     โดยรู้จักสังเกตพฤติกรรมทำลายความสงบ    พฤติกรรมแสดงความไม่สนใจ  ฯลฯ  และแสดงให้นักเรียน ตระหนักว่าครูรับรู้และหาทางแก้ไขแบบตัดไฟแต่ต้นลม  เพื่อประโยชน์ต่อการเรียนรู้ของนักเรียนทั้งชั้น 

 

คำถามเชิงยุทธศาสตร์ของครู ในการกำหนดกติกาและข้อพึงปฏิบัติให้นักเรียนถือปฏิบัติ  คือ    “ครูทำอะไรเพื่อแสดงความตื่นตัว”

ยุทธศาสตร์และวิธีการที่ครูแสดงความตื่นตัว กระฉับกระเฉง รู้สถานการณ์  มีดังต่อไปนี้




เป้าหมายของยุทธศาสตร์นี้คือ ให้นักเรียนรับรู้ว่าครูเอาใจใส่และรู้ความเป็นไปของชั้นเรียนอยู่ตลอดเวลา     


จุดที่สำคัญสำหรับครูคือ ยุทธศาสตร์นี้เป็นเรื่องของการแสดงพฤติกรรม ไม่ใช่การแสดงอารมณ์ 

ผมมีความเห็นเพิ่มเติมว่า พฤติกรรมของครูในห้องเรียนเป็นเรื่องละเอียดอ่อนและซับซ้อน ที่ครูจะต้องฝึกฝนไปตลอดชีวิต    สิ่งที่ไม่ได้เอ่ยถึงในตอนนี้ (อยู่ในตอนที่ ๔๐) คือ ความรักความหวังดีต่อศิษย์ (ความเป็นครูเพื่อศิษย์)    ที่เปี่ยมอยู่ในใจครู จะปรากฎแก่ศิษย์ผ่านทางสีหน้าแววตา วาจา ท่าทาง ของครู    และเข้าไปช่วยเป็นพลังกำกับพฤติกรรมของศิษย์ 


ดังนั้น นอกจากแสดงความตื่นตัวแล้ว ครูต้องแสดงความรักและความหวังดี ต่อศิษย์ด้วย


เมื่อยุทธศาสตร์นี้ได้ผล    จะสังเกตเห็นพฤติกรรมของนักเรียนดังต่อไปนี้

  • นักเรียนตระหนักว่าครูรับรู้พฤติกรรมของนักเรียน
  • นักเรียนบอกว่า ครูรู้ว่ามีอะไรกำลังเกิดขึ้นในห้องเรียน
  • นักเรียนยุติพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม



วิจารณ์ พานิช

๑๒ เม.ย. ๖๐

โรงอาหาร คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล 


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สภามหาวิทยาลัย



ความเห็น (0)