นั่งรอลูกสาวเรียนหนังสือ

ถ่ายรูปดอกไม้ในสวนสาธารณะเก็บไว้ระหว่างรอ
..


..
เมื่อเปิดภาพออกดู
ทำให้เห็นบางสิ่งบางอย่างในนั้น
..

..

ภาพที่ถ่ายออกมา..มันทำให้เราเห็นว่า...ดอกไม้ทุกดอกที่ถ่ายไว้ มันสวยงามจริงนะ....

และในยามที่มันสวย ... มันงาม...ใครเห็น ใครก็ชื่นชม หลงไหล

แต่วันหนึ่งข้างหน้า....วันที่มันร่วงโรยไปละ.... จะมีใครมองเห็นความงามของมันมั้ย!!
..


..
สิ่งนี้เองทำให้ตัวเรา หันกลับมามองว่า...

วันเวลานั้น...มันเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง....มันไม่จีรังยั่งยืน
...
ดอกไม้ทุกดอกนั้น
มันก็เคยสวยงาม...มาก่อนเสมอ...แต่สุดท้ายก็ร่วงโรยไป
..

..

วันหนึ่งข้างหน้า..ตัวเราก็ไม่ต่างกับดอกไม้เหล่านี้
..


..
เดินกลับขึ้นรถ
เก็บกล้องใส่กระเป๋า
..
หันมามองตัวเอง
..

..
แล้วเราจะยอมแพ้... ดอกไม้ที่เราถ่ายภาพเก็บไว้เหล่านี้...ได้อย่างไร?
..


..

ตัวเราเองนั้น ....ต้องมีความดี ความงาม ติดตามเราไปให้ได้ ให้เหมือนกับดอกไม้ สวย ๆ เหล่านี้...
..
เมื่อเรารำลึกถึงภาพดอกไม้ ..แม้นในวันที่ร่วงโรย....มันก็ยังคงสวยงามในใจเราเสมอ ...