กลับมาตามหัวใจที่เคยคิดว่าสูญหาย..เมื่อพบแล้วแต่ถ้าไม่รู้จักวิธีทนุถนอมก็จะเหมือนกับหาไม่เคยเจอ
  • พี่ที่สนิทคนหนึ่งซึ่งเพิ่งสูญเสียคุณพ่อไปเมื่อปีที่แล้ว..ปรารภเบาอย่างเศร้าๆว่าปีนี้วังเวงใจมากเลยเพราะไม่มีคุณพ่ออยู่อีกแล้ว
  • ไปเดินห้างพบประกาศหน้าลิฟท์เชิญชวนให้ร่วมกันซื้อสินค้ารณรงค์การทำความดีเพื่อพ่อของแผ่นดิน..
  • เตรียมงานด้านการแสดงมีการเสนออยากให้มีเพลงเกี่ยวกับ"พ่อ"เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเพลงซึ่งเลือกว่าจะนำเพลงของขวัญจากก้อนดินมาร้องในวันนั้น
  • กลับไปรื้อของที่บ้านพบเสื้อเชิ้ร์ตผู้ชายสองตัวมีจดหมายเล็กเขียนไว้ตั้งแต่เมื่อปีสี่เจ็ดว่าจะซื้อฝากพี่ชายต่างแม่ส่งไปให้พ่อ..แต่จนป่านนี้ก็ยังไม่ได้เจอหรือพบพี่คนนี้เลย
  • วันพ่อสำหรับตัวเองเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนคือไม่เคยมีพ่อมาอยู่ร่วมงานด้วย..ไม่ใช่ว่าไม่มีท่านอยู่ที่ในโลกนี้แต่เหมือนใจค้นหาตัวตนและความหมายของพ่อไม่พบเสียล่ะมากกว่า...
  • นึกย้อนไปถึงตอนเด็กวัยเรียนประถมต้นครูสั่งให้เขียนบทความวันพ่อ..เขียนไม่ได้เขียนไม่ออก..ถูกครูตีและดุว่าเธอเป็นอะไรทำไมทำตัวเป็นเด็กมีปัญหา..ทำไมถึงไม่เขียนบทความเรื่องนี้มาส่ง...ตอนนั้นมันอธิบายไม่ได้ยอมให้ครูมองว่าเราขี้เกียจไม่รับผิดชอบงานดีกว่าฝืนใจเขียนในสิ่งที่ไม่ได้รู้สึกหรือเป็นอยู่..แต่เมื่อได้ยินเพลงของRSช่วงวันแม่ที่ให้น้องๆบ้านเด็กกำพร้าร่วมร้องด้วยมันก็ได้คำตอบในใจว่าเรื่องพ่อนี่มันเป็นUnfinish Businessอย่างหนึ่งของตัวเรา..ขอบคุณเวลาที่ทำให้เราเติบโตขึ้นและมองเห็นมุมที่ต่างจากมุมที่เคยเห็นยามเด็กๆ
  • เคยได้ไปตามหาพ่อตัวจริงเมื่อสี่ปีก่อนไปปิดบัญชีใจในด้านลบที่มีกับพ่อ..ได้อยู่ดูแลพ่อแม้เพียงช่วงสั้นๆแต่มันก็มีความจำที่ดีมาก..พ่อชวนให้มาอยู่ใกล้แต่ไม่ได้รับปากเพราะปัญหาคือแม่คงไม่ยอมให้มาแน่นอน.
  • .พ่อที่เป็นจริงกับพ่อในความคิดคำนึงนั้นต่างกันอยู่ไม่น้อย..พ่อที่ได้มาเจอยามเติบโตเป็นพ่อในวัยสูงอายุแม้จะดูแข็งแรงแต่ก็เชื่องช้าดูไม่ปราดเปรียวเจ้าสำราญเหมือนอย่างภาพที่แม่บอก..ความสุขอย่างหนึ่งของพ่อในวันนี้คือการไปวัดป่าข้างบ้านใส่บาตรและฟังธรรมในทุกวันพระ..พ่อบอกคิดถึงพวกเราเสมอแต่พ่อไม่กล้าไปติดต่อเพราะกลัวเราจะไม่ต้อนรับหรือจำพ่อไม่ได้ก็คงเหมือนกันกับเราที่ไม่กล้าไปหาพ่อในช่วงหลายๆปีที่ผ่านมาเพราะเราเองก็กลัวว่าพ่อคงลืมเราไปแล้วและครอบครัวใหม่ของพ่อจะอึดอัดหรือเกิดปัญหาหรือเปล่าหากเราไปหา..
  • การหาพ่อตัวจริงพบทำให้ฉันสามารถเขียนและพูดเรื่อง"พ่อ"ได้มากขึ้น..อยากส่งการบ้านให้คุณครูชั้นประถมท่านนั้นใหม่อยากบอกคุณครูว่าที่เขียนไม่ได้ตอนนั้นเพราะหนูคิดอย่างไรอยากบอกว่าก่อนจะลงโทษเด็กที่ไม่สามารถเขียนหรือเล่าเรื่องครอบครัวของตัวเขาได้นั่นเป็นเพราะเขาสับสนและมีความเจ็บปวดที่จะพูดถึงมันออกมาได้อย่างปกติ..คุณครูอาจจะต้องช่วยแนะแนวที่เด็กสามารถคิดและสื่อสารถึงความรู้สึกในใจไม่ว่าเขาคิดเห็นหรือรู้สึกต่างจากเด็กอื่นๆแต่มันก็คือบทเรียนชีวิตบทหนึ่ง..การเอาเรียงความวันพ่อวันแม่ของเด็กมาประกวดกันในชั้นเรียนบางทีมันก็เหมือนดาบสองคมด้านหนึ่งมองเป็นการส่งเสริมและปลูกฝังความกตัญญูแต่ในอีกด้านสำหรับเด็กที่มีปัญหาแล้วอาจมอง/รู้สึกว่าโจทย์เรียงความวันพ่อวันแม่ของคุณครูเหมือนมีดกรีดแผลที่ยังปิดไม่สนิทของเขาทุกปีปีละสองหนเลยก็เป็นไปได้..
  • วันพ่อปีนี้ไม่ได้อยู่กับแม่และพ่อ..เพราะติดราชการไปประชุมที่เชียงใหม่..คิดว่าช่วงปีใหม่ถ้าแม่สุขภาพดีขึ้นไม่มีอาการเป็นไข้หรือปวดเข่ามากๆจะขอแวบไปหาพ่อสักสองสามวันอยู่ฉลองคริสต์มาสกับพ่ออีกสักหน..งวดนี้รู้แล้วว่าพ่อชอบกินกับข้าวรสชาติออกไปทางหวานนิดๆก็จะเตรียมหมี่กรอบกับปลาตะเพียนต้มส้มเจ้าอร่อยติดไปฝาก..เขียนไปด้วยใจที่มีความหวังอยากจะได้กราบและทำกับข้าวให้พ่ออีก...