อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณ seanqia
- บันทึกนี้กินใจมากจริงๆค่ะ....ทำให้คิดถึงพ่อ
- พ่อกับแม่ของดิฉันอยู่กัน 2 คนตายาย(เกษียณอายุทั้งคู่มา 10 กว่าปีแล้ว)...อยู่บ้านคนละหลังกับครอบครัวของลูกสาวคนเดียว(คือดิฉันเอง)...ห่างกันไม่มาก..ขับรถประมาณ 10 นาทีก็ถึง
- แต่จะด้วยอะไรก็ตาม(ไม่ขอแก้ตัว)...ไม่ค่อยได้ไปหา...แม้แต่โทรศัพท์...รู้แต่ว่าถ้าเขาคิดถึงหลานมากๆก็จะโทรฯมาหา....แต่ก่อนหลานเล็กๆชอบใจเวลาคุณตาคุณยายคุยด้วย...แต่เดี๋ยวนี้..เป็นวัยรุ่น...และคนเล็กก็เริ่มโต...ไม่คุยประจ๋อประแจ๋ให้คนแก่สนุกสนานเหมือนก่อน
- ว่าแล้วคิดถึง..ขอแวะไปโทรศัพท์หาพ่อกับแม่ก่อนนะคะ
- ขอให้กำลังใจให้เข้มแข็งและสุขภาพแข็งแรงค่ะ
- ขอบคุณสำหรับบันทึกนี้ค่ะ