01062017 สิทธิพงษ์

สอง สามวันที่ผ่านมา ไม่ได้เขียนบันทึกชีวิตของความเป็นครูเลย ยอมรับว่าพลังใจของตัวเองมันหายไปยังไงไม่รู้ แต่วันนี้พลังใจนั้นกลับมาอีกครั้ง ด้วยรอยยิ้มของเด็กชายพิการคนหนึ่ง ชื่อ สิทธิพงษ์

สิทธิพงษ์ อยู่ชั้น ป.2 มีพี่น้องฝาแฝดด้วยกันอีกคน อีกคนนึงมีร่างกายสมบูรณ์ แต่เขานั้นพิการตั้งเเต่เกิด สิทธิพงษ์เป็นเด็กร่าเริงแจ่มใส ความพิการทางกายไม่เคยทำให้หัวใจดวงน้อย ๆ รั้นพิการไปด้วยเลย เขาชอบช่วยเหลือผู้อื่น มองโลกในเเง่ดี เรายังจำได้ วันเเรกที่เปิดเรียนมีการเเจกถุงเท้ากับอุปกรณ์การเรียน เขาบอกกับฉันว่า คนอื่นได้ถุงเท้า 3 คู่ ส่วนเขานั้นได้ 6 ข้าง เพราะเขาใส่ถุงเท้าได้เเค่ข้างเดียว นอกจากนี้เขายังเป็นเด็กฉลาด ไม่เคยขอให้คนอื่นช่วยทำนุ่นนั่นนี่ให้ เค้าทำทุกอย่างและใช้ชีวิตอย่างคนปกติ อาจจะดีกว่าคนปกติด้วยซ้ำ บ้านของเขาอยู่ไกลจากโรงเรียนมาก ทุกวันนี้เลยต้องอาศัยอยู่ที่โบสถ์พร้อมกับนักเรียนคนอื่น ๆ ที่บ้านไกล จะได้กลับบ้านก็ต่อเมื่อปิดเทอมเท่านั้น

รอยยิ้มของเขาในวันนี้ ทำให้พลังใจเพิ่มขึ้นมาก เป็นกำลังใจที่บริสุทธิ์มากมาย

เราเองมานั่งคุยกับพี่ ๆ ก็ได้ชักชวนกัน ว่าจะทำหนังสั้น เกี่ยวกับเรื่องราวของสองพี่น้อง ตอนนี้ยังเป็นแผนที่คุยกันไว้ ไม่รู้ว่า เบื้องบนจะอนุมัติหรือเปล่า ที่บอกเล่าเรื่องราวนี้ ไม่ได้ต้องการประจานนักเรียนหรืออย่างไร เพียงเเค่ต้องการแบ่งปันเรื่องราวที่ดี ของชีวิตน้อย ๆ ชีวิตหนึ่ง ที่เขาจะดีและมีความสุขขึ้นได้ ถ้าเราให้ความเข้าใจและส่งดสริมให้เขาใช้ชีวิตไปในทางที่ถูกที่ควร

สอนให้เขา ไม่ลืมรากเหง้าว่าตนมาจากไหน

สอนให้เขาเห็นคุณค่าในตัวเองและผู้อื่น

สอนให้เขามีความสุขในทุห ๆ วันของการใช้ชีวิต

เทคนิควิธีการสอนที่ดีที่สุด ก็คงจะเป็นการที่เรามอบความรักให้กับเขาด้วยความจริงใจ

ขอบใจมากจ๊ะ สิทธิพงษ์


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน way of Teacher



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

เรื่องราวของเขา อาจจะเป็นแรงบันดาลใจให้กับคนอื่นครับ ;)...

-น่ารักมาก ๆครับ สิทธิพงษ์