บันทึกที่อยากเขียน....." สู่....คำชะโนด ...."

ศรัทธาหรือความเชื่อ หรืออะไรก็แล้วแต่ ทำให้ผู้คนทั่วสารทิศไปรวมกันที่นั่น " คำชะโนด"

บันทึกนี้ เป็นบันทึกที่คุณมะเดื่ออยากเขียน

แต่ก็ค้างมานานนับเดือนแล้ว...ด้วยหลากหลาย

สาเหตุด้วยกัน

วันนี้มีโอกาส (นอนดึก) เขียน จึงขอส่งท้าย

ก่อนนอน เขียนถึงเรื่องราวที่คุณมะเดื่อ

ได้มีโอกาสไปพบเห็นมานั่นคือ....

" คำชะโนด" ดินแดนที่กำลังอยู่ในกระแส

แห่งความ......ศรัทธา !


18 มีนาคม 60 เป็นวันที่คุณมะเดื่อและครอบครัว

ได้มีโอกาสไปเยือน " คำชะโนด" แบบ " ไม่ได้ตั้งใจ"

ทั้งนี้เพราะ ในช่วง 17 - 21 มีนาคม 60 นั้น

ครอบครัวของคุณมะเดื่อได้เดินทาง " ทัวร์นกขมิ้น"

ไปยังอีสานเหนือ และอีสานใต้ สถานที่ใดเป็นทางผ่าน

และน่าสนใจก็จะแวะตลอดทาง ซึ่ง " คำชะโนด"

ดินแดนแห่งตำนานพญานาค แห่งเมืองอุดรธานี

เป็นหนึ่งในสถานที่ดังกล่า




คุณมะเดื่อไปถึงคำชะโนดในเวลาใกล้ค่ำ จึงไม่ได้เข้าไปยัง

วังบาดาล หรือเกาะพญานาค เพราะประตูปิดไปแล้ว

ดังนั้น จึงต้องออกไปตระเวนหาที่พักในคืนนั้น แต่

ปรากฏว่า ที่พักในบริเวณใกล้เคียงซึ่งมีอยู่หลายแห่ง

เต็มหมด จึงต้องเข้าไปในตัวอำเภอบ้านดุง จึงพอมี

มีคนที่มีจุดประสงค์เดียวกันหลาย ๆ ครอบครัว

ไปพักที่เดียวกับคุณมะเดื่อด้วย

พวกเขาตื่นแต่เช้ามืด เพื่อเดินทางกลับไป

ยังคำชะโนด




คุณมะเดื่อไม่ได้รีบร้อนอะไร จึงไปถึงบริเวณวัดในช่วงเวลา

เกือบ ๆ สองโมงเช้า...แต่..ทั่วบริเวณวัดกลับเต็มไปด้วย

ผู้คนที่หลั่งไหลกันมารวมอยู่ในบริเวณวัดอย่างแน่นขนัด

ทั้งร้านรวงต่าง ๆ ก็มากมายก่ายกอง สังเกตว่าพื้นดิน

เป็นหลุมเป็นบ่อ และดินโคลน เพราะมีฝนตกหนัก

ก่อนหน้านี้สองสามวันมาแล้ว ... แต่ผู้คนที่มาจาก

ทั่วสารทิศก็ดูเหมือนไม่ได้สนใจใยดีกับสภาพของ

สถานที่เลย ต่างมุ่งหน้าที่จะมุ่งสู่ดินแดนที่อันเป็นที่

กล่าวขานนาม " คำชะโนด" แห่งนี้ด้วยวัตถุประสงค์

ที่อาจจะเหมือนหรือต่างกันก็แล้วแต่ แต่จากการที่

ได้ไถ่ถามพูดคุยกับบางคน ก็บอกว่า ด้วย " ศรัทธา"

ในความศักดิ์สิทธิ์ของ " ปู่ศรีสุทโธ" นั่นเอง



ภาพที่ผู้คนเข้ายาวเหยียด ทำให้คุณมะเดื่อ

ตัดสินใจทันทีที่จะไม่ไปต่อแถวกับเขาเพื่อ

จะเข้าสู่วังบาดาล เพราะคะเนว่า เที่ยงวัน

ก็คงไม่ได้เหยียบประตูทางเข้าวังบาดาล

เป็นแน่แท้ ดังนั้นจึงบอกกับพ่อบ้านและ

ลูกสาว แล้วเดินดูร้านรวงไปเรื่อย ๆ

เพื่อกลับไปยังรถที่จอดอยู่บนคันคลอง

ท้ายวัด ที่ซึ่งแม้จะเป็นคันคลอง ก็ยัง

อุตส่าห์เสียค่าจอดรถตั้ง 40 บาทแน่ะ



จากสภาพทั่วไปที่เห็นอยู่นั้น จะด้วยศรัทธา หรือความเชื่อ หรือ...อะไร

ก็แล้วแต่ แต่สิ่งที่ดีที่สุดที่เห็นก็เป็นในเรื่องของ " การเงินเดินสะพัด"

บรรดาพ่อค้าแม่ขายหน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสรับทรัพย์กันตั้งแต่เช้ามืด

ทีเดียว โดยเฉพาะเครื่องบูชาที่จัดทำกันไว้ และมีขายริมสองข้างทาง

ตลอดเส้นทางก่อนที่จะเข้าถึงวัดคำชะโนด ข้ามตำบลกันทีเดียว

หรือแม้แต่ " ถุงกรอบแกร็บ" สำหรับใส่รองเท้าเพื่อที่เจ้าของ

จะเอารองเท้าใส่ไว้เพราะมีกติกาว่าห้ามสวมรองเท้าเข้าสู่

วังบาดาล ถุงกรอบแกร็บราคาใบละ 10 บาททีเดียว



เมื่อตัดสินใจว่า ไม่เข้าวังบาดาลแล้ว ก็ออกจากวัดในเวลาแปดโมงกว่า ๆ

และไม่คิดว่าจะกลับไปดู " มหกรรมฝูงชน" ที่คำชะโนดอีกต่อไป

ระหว่างทางที่ออกจากวัดคำชะโนด ก็พบว่ามีรถทัวร์หลายคัน รถเก๋ง

รถปิคอัพ แล่นสวนทางไปไม่ขาดระยะ

โอ้....! นี่หรือคำชะโนด !

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ใต้หล้าฟ้าเมืองไทย



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ผ่านไป เจ้าของรีสอรท ถามว่า..มา คำชะโนดรึ?????.เลยรู้จักคำว่า คำชะโนด...ได้เลขอะไรมาคะ..55555..

เขียนเมื่อ 

ไปหลายที่เลยนะครับ

แต่ดีครับได้พักผ่อนบ้าง