ธรรมกลอนให้สติ(๑)

seangja
จากหนังสือหัวข้อธรรมคำกลอนของท่านพุทธทาสซึ่งจัดพิมพ์เพื่อเป็นอาจริยบูชาเนื่องในวาระ๑๐๐ปีชาตกาลของท่าน

การพึ่งผู้อื่น

 

อันพึ่งท่าน     พึ่งได้     แต่บางสิ่ง

เช่นพึ่งพิง     ผ่านเกล้า     เจ้าอยู่หัว

หรือพึ่งแรง     คนใช้     จนควายวัว

ใช่จะพ้น     พึ่งตัว     ไปเมื่อไร

ต้องทำดี      จึงเกิดมี     ที่ให้พึ่ง

ไม่มีดี      นิดหนึ่ง      พึ่งเขาไฉน

ทำดีไป     พึ่งตัว     ของตัวไป

แล้วจะได้     ที่พึ่ง     ซึ่งถาวร

พึ่งผู้อื่น   พึ่งได้     แต่ภายนอก

ท่านเพียงแต่     กล่าวบอก     หรือพร่ำสอน

ต้องทำจริง     เพียรจริง     ทุกสิ่งตอน

นี้,จึงถอน          ตัวได้          ไม่ตกจม

จะตกจน     หรือว่า     ตกนรก

ตนต้องยก     ตนเอง     ให้เหมาะสม

ตนไม่ยก,     ให้เขายก     นั้นพกลม

จะตกหล่ม     ตายเปล่า     ไม่เข้าการ     

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรียนรู้พุทธรรม

คำสำคัญ (Tags)#ธรรมะ#ข้อคิด#การพึ่งตนเอง

หมายเลขบันทึก: 62564, เขียน: 23 Nov 2006 @ 23:30 (), แก้ไข: 21 Jun 2012 @ 14:36 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก


ความเห็น (2)

terk
IP: xxx.25.254.60
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ

คนน่ารัก>w<
IP: xxx.53.138.126
เขียนเมื่อ 

อยากได้เยอะก่านี้อ่าน๊ครูให้หาอ่าน๊T^T