ต่างคนต่างทำบทบาทหน้าที่ให้ดีทุกอย่างก็จะดำเนินไปอย่างราบรื่น

ถวิล
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ


ต่างคนต่างทำบทบาทหน้าที่ให้ดีทุกอย่างก็จะดำเนินไปอย่างราบรื่น

ดร. ถวิล อรัญเวศ

รองผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา

ประถมศึกษานครราชสีมา เขต 4

---------------------------------------------

ในการบริหาร ปัจจัยการบริหาร คือ คน เงิน วัสดุและการจัดการ บ่อยนักที่เรามักจะได้ยินคนในองค์กรบอกว่า ยังขาดโน้นขาดนี้ จะต้องเพิ่มทรัพยากรงบประมาณให้

กับโครงการนั้น โครงการนี้ให้เพียงพอจึงจะดำเนินการได้ ไม่เช่นนั้น งานก็จะไม่เดินต่อ

ไปได้

เมื่อทรัพยากรจำกัด จึงใช้หลักการจัดการ เพื่อให้ต่างคนต่างทำบทบาทหน้าที่ให้

สมบูรณ์ งานก็จะเดินไปได้ แม้ธรรมชาติก็สอนเราให้รู้จักพอเพียง ดังนิทานปรัมปราที่เล่า

กันมาว่า

นานมาแล้วตั้งแต่จะมีการสร้างมนุษย์ขึ้นมาบนโลกนี้ อวัยวะต่าง ๆ ได้มาประชุมกันในอันที่จะเสนอขอเพิ่มปากโดยให้เหตุผลว่า มีปากเดียวไม่พอ จำต้องขอเพิ่มปากเพื่อให้เพียงพอต่อการทำงาน โดยการประชุมครั้งนั้น สมาชิกอวัยวะต่าง ๆ ได้เสนอให้ “ท้อง” ทำหน้าที่เป็น ประธานการประชุม…..

สมาชิกอวัยวะ “ปาก” เสนอญัตติเป็นคนแรกในการเพิ่มปาก โดยให้เหตุผลว่า

ปากต้องทำงานหนักมาก ทั้งพูด ทั้งรับประทานอาหาร ทั้งดื่มน้ำ ทั้งร้องลำทำเพลง ทั้งสอน เป็นต้น ดังนั้น มีแค่ปากเดียว ยังไม่พอ จำต้องเพิ่มปากเข้ามาอีกอย่างน้อยหนึ่งปาก

พอสมาชิกอวัยวะ “ปาก”เสนอเพิ่มปากเท่านั้น ต่อมาก็มีสมาชิกอวัยวะอื่นๆ ก็ทยอยกันเสนอเพิ่มบ้าง

เริ่มด้วยสมาชิก “ตา” เสนอญัตติขอเพิ่มตาหลังสองข้าง โดยให้เหตุผลว่า มีตาสองตา ยังไม่เพียงพอต่อการใช้งาน เพราะอาจมีศัตรูมาคอยทำร้ายด้านหลังได้ เราไม่สามารถมองเห็นด้านหลังได้ ดังนั้น จึงขอเพิ่มตาด้านหลังสองข้างเพื่อจะได้มีความปลอดภัยในการเดินทางไปมา

สมาชิก“มือ” เสนอขอเพิ่มมืออีกสองมือ โดยให้เหตุผลว่า คนเราต้องใช้มือในการทำงานสารพัดมากมาย ทั้งงานหนัก งานเบา ทุกอย่าง เช่น เขียนหนังสือ รับประทานอาหาร ดื่มน้ำ หรือแม้กระทั้งล้างก้น เราต้องใช้มือ ฉะนั้น มีสองมือไม่พอ ต้องขอเพิ่มมืออีกสองด้าน เพื่อให้เพียงพอต่อการใช้งาน

สมาชิก“หู” เสนอญัตติขอเพิ่มหูอีกสองด้าน โดยให้เหตุผลว่า มีหูสองหู ไม่พอ เพราะคนเราในชีวิตประจำวัน ต้องฟังอะไรหลาย ๆ อย่างในคราวเดียวกันไม่ได้ จะต้องแบ่งหูฟัง เช่น ฟังเพลง ฟังคำด่า ฟังคำนินทา ฟังคำสรรเสริญเยินยอ เป็นต้น

สมาชิก“เท้า” เสนอญัตติขอเพิ่มเท้าอีกสองเท้า โดยให้เหตุผล มีเท้าสองเท้า ไม่เพียงพอ เพราะคนเราจะไปไหน ๆ ต้องใช้เท้าเดินไป เมื่อเดินไปไกล ๆ จะทำให้เท้าที่มีอยู่ เพียงสองเท้าต้องเหน็ดเหนื่อยมาก จำต้องเพิ่มเท้าเข้ามาอีกสองเท้า เพื่อแบ่งเบาภาระกัน

ในขณะที่สมาชิกอวัยวะต่าง ๆ กำลังเสนอญัตติขอเพิ่มอวัยวะกันอยู่นั้น สมาชิก “ก้น” ก็ยกมือประท้วงขัดจังหวะต่อประธานท้อง

“ท่านประธานครับ กระผมขออนุญาตแสดงความเห็นบ้างครับ”

ท่านประธาน “ท้อง” ก็เลยให้สมาชิกต่าง ๆ หยุดการเสนอญัตติก่อน แล้วฟังสมาชิก “ก้น” แสดงความเห็น

สมาชิก “ก้น” ก็พูดว่า ท่านประธานครับ การที่สมาชิกอวัยวะต่าง ๆ

เสนอญัตติเพื่อขอเพิ่มอวัยวะต่าง ๆ กระผมเห็นว่าเป็นการไม่สมควรอย่างยิ่ง

เหตุผล ถ้าเพิ่มตา เราจะวางตาที่เพิ่ม ไว้ที่ตรงไหน เวลานอน เราจะไม่นอนทับตาหรือ หรือถ้าเพิ่มหู ก็เช่นกัน จะวางหูไว้ตรงไหน เพิ่ม มือ จะวางไว้ตรงไหน จะไม่กลายเป็นทศกัณฐ์ไปหรือ เพิ่มเท้าจะวางตรงไหน

สมาชิก “หัว” หรือ ศีรษะ ก็ยกมือสนับสนุนก้น โดยให้เหตุผลว่า ปัจจุบันแม้มีปากเดียว ก็แทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว ยิ่งเป็นยุคข้าวยากหมากแพง ถ้าเพิ่มปากเข้ามา

ก็จะกินจุก กินจิก และอีกอย่างคนเราจะถูกชกต่อยก็เพราะปากนี่แหละไปพูดด่าว่าเขา ทำให้มีเรื่องมีราวเกิดขึ้นถึงกับชกต่อยกันก็มี

ท่านประธานท้องก็พยักหน้ารับ และต่อมาสมาชิกต่าง ๆ ก็ถอนญัตติ ไม่เพิ่ม อวัยวะใด ๆ เลย และในที่สุด ประธานท้องก็ได้สั่งปิดการประชุม ตั้งแต่นั้นมา คนเราจึงมีปากเดียว

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

ธรรมชาติสร้างสิ่งต่างๆ มาก็เพื่อให้เหมาะสมกับภาระหน้าที่และความจำเป็นในการใช้งาน ซึ่งต้องมีความพอเพียงจึงจะอยู่กันอย่างมีความสุข ถ้าไม่มีความพอเพียงแล้วก็จะพบแต่ปัญหาตามมาอย่างแน่นอน และเมื่อต่างคนต่างรู้หน้าที่ และทำหน้าที่ให้ดีที่สุด สุดท้ายหนักก็จะกลายเป็นเบา การทำงานก็จะดำเนินไปอย่างราบรื่น

...................................

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทความทางวิชาการถวิล อรัญเวศ



ความเห็น (0)