วันที่ 51 ถ้าเพื่อนไม่ช่วยเพื่อน...แล้วใครจะช่วยเพื่อน (วันที่ 3 สิงหาคม 2559)

Fah Ladda
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ



เช้านี้กับวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง การหาร ซึ่งถือเป็นอะไรยากมากที่จะทำให้คนที่ไม่เข้าใจ
มาเข้าใจ คนที่หารไม่ได้...มาหารได้ ครู 1 คน ดูแลนักเรียนทั้งห้องคงไม่ทั่วถึง แต่เราก็ห้ามบอกว่าเรา “ทำไม่ได้” ในขณะที่เรายังไม่ได้เริ่มลงมือทำ ยอมรับว่าเป็นเรื่องที่ยากมากสำหรับบทนี้ เมื่อเราเดินไปหยุดที่มุมใดมุมหนึ่งในห้อง กำลังอธิบายให้คนหนึ่งฟัง อีกคน และหลาย ๆ คนก็ยกมือถามตามมา เสียงดังลั่นห้อง จนต้องใช้วิธีการแสดงวิธีทำบนกระดาน ซึ่งก่อนหน้าที่เราจะให้ทำแบบฝึกหัดการหาร เราก็แสดงบนกระดานไปหลายข้อมาก การเป็นครูต้องมีความอดทนทั้งกายและใจจริง ๆ คงไม่มีใครรู้สึกอารมณ์ดี..ถ้ามาเป็นเราตอนนี้ ทุกอย่างดูวุ่นวายไปหมด พออธิบายพร้อมกันทั้งห้องก็เหมือนจะเข้าใจ...ขอใช้คำว่า “เหมือน” เพราะพอให้ทำเองอีก ก็ยกมือถามอีก หลายคนมากกก....

นี่เป็นวิธีการที่เราใช้แก้ปัญหาที่เกิดขึ้นในวันนี้...เป็นธรรมดาที่เราจะรู้จักเด็กมากขึ้น รู้ว่าคนไหนเก่ง ปานกลาง อ่อน ซึ่งเราก็เห็นคนที่ชอบคณิตศาสตร์ เก่งในวิชาคณิตศาสตร์ เสร็จกันหลายคน และเด็กที่เสร็จก็มักจะมาถามว่า...ให้ทำอะไรต่อ หน้าไหนต่อ ซึ่งเพื่อนที่ตามไม่ทันก็จะไม่ทันไปอีก
จึงบอกให้นักเรียนที่เสร็จไปอธิบายให้เพื่อนที่ไม่เข้าใจฟัง แน่นอน...ปัญหาที่จะเกิดขึ้นตามมาก็คือ
คนนี้ไม่ชอบคนนั้น คนนั้นนิสัยไม่ดีอย่างงั้นอย่างงี้ เราจะต้องรู้จักเด็กพอควร รู้ว่าคนนั้นเป็นคนยังไง....จะยอมรับได้ไหม...ถ้าเราให้ไปสอนเพื่อนคนนี้ เหตุการณ์ดำเนินผ่านไปได้ด้วยดี ในห้องเริ่มมีความสงบ คนที่ทำได้ในระดับปานกลางก็ทำของตนเองต่อไป คนที่เก่งทำเสร็จก่อน ก็ให้ไปอธิบายเพื่อน
บางคู่เดินมาพร้อมกัน...และได้คำตอบที่ถูกต้องจากการที่ทั้งคู่ช่วยกันทำ คนเก่ง คนที่ทำเร็ว...
ไม่จำเป็นว่าจะต้องถูกเสมอไป เหมือนได้ทบทวนคำตอบ ทบทวนวิธีทำมากยิ่งขึ้น


อาหารในแต่ละวัน..จะถูกเขียนขึ้นบอร์ดเป็นสัปดาห์ ถ้าไม่ติดงาน ติดธุระจริง ๆ เราก็จะมากินที่โรงอาหารครู เพราะ ฟรี สะอาด อะไร และประเด็นสำคัญ...ไม่อิ่มก็เติมได้ ขอบคุณมากนะคะ...



ความปวดหัวมาเยือนในคาบโครงงาน ที่เรียนมาในมหาวิทยาลัย ก็ได้นำมาใช้นะคะ หน้า อาจารย์ยุทธนา..ก็ลอยมาเลย การเป็นครูต้องรอบรู้จริง ๆ โครงงานเกิดจากความสนใจของเด็ก ซึ่งเด็กที่นี่สนใจอะไรที่แปลกมาก หรือเด็กทุกที่อาจจะสนใจอะไรที่แปลกมากกว่านี้.....ครูก็ไม่เคยทำ หนูก็ไม่เคยทำ ไม่เป็นไรค่ะ...เรามาเรียนรู้พร้อมกัน ผิดถูกไปด้วยกัน สนุกแน่นอนงานนี้ การทดลองการระเบิดของภูเขาไฟ เรือลอยน้ำได้อย่างไร แบตมินตันอันไหนแข็งแรงกว่ากัน และไฟฟ้าจากผลมะนาว....ฟังแล้วครูขอกลับไปสืบค้นข้อมูลมามากกว่านี้ก่อนนะคะ ความรู้ที่มีอยู่ไม่พอจริง ๆ วันนี้เป็นการวางแผน เตรียมอุปกรณ์ต่าง ๆ อุปกรณ์ที่เห็น..เด็กแต่ละกลุ่มเป็นคนนำมาเอง จัดสรรความรับผิดชอบ ทุกคนดูสนุก ตื่นเต้น และมีความพยายามมากค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวลัดดาวัลย์ จันตะคุต (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)