ครั้งที่ 44 วันวาเลนไทน์ (14 กุมภาพันธ์ 2560)

SmallGirl
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ก่อนอื่นเรามาดูความเป็นมาของวาเลนไทน์ เผื่อใครหลายๆคนไม่รู้ เพราะเราก็ไม่รู้

วันวาเลนไทน์ 14 กุมภาพันธ์

ประวัติวันวาเลนไทน์ (Valentine's Day)

เทศกาลวาเลนไทน์ (Valentine's Day) เริ่มมีขึ้น ตั้งแต่ยุคที่จักรวรรดิโรมันเรืองอำนาจ ในยุคนั้น วันที่ 14 กุมภาพันธ์ของทุกปี ถูกจัดให้เป็นวันหยุดเพื่อเป็นเกียรติแต่เทพเจ้าจูโนผู้เป็น จักรพรรดินีแห่งเทพเจ้าโรมัน นอกจาก นี้แล้วพระองค์ยังทรงเป็นเทพเจ้าแห่ง อิสตรีเพศและการแต่งงานและในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ เป็นวันเริ่มต้นเทศกาล เฉลิมฉลองแห่งลูเพอร์คาร์เลีย การดำเนินชีวิตของหนุ่มสาวจะ ถูกตัดขาดออกจากกันอย่างสิ้นเชิง

ในรัชสมัยของ จักรพรรดิคลอดิอัส ที่ 2 (Emperor Claudius II) แห่ง กรุงโรม พระองค์ ทรงเป็นกษัตริย์ที่มี ใจคอดุร้ายและทรงนิยม การ ทำสงครามนองเลือด ได้ทรงตระหนักว่าเหตุที่ ชายหนุ่มส่วนมากไม่ประสงค์จะเข้าร่วม ในกองทัพเนื่องจากไม่อยากจากคู่รัก และครอบครัวไป จึงทรงมีพระราชโอง การสั่งห้ามมิให้มีการจัดพิธีหมั้นและ แต่งงานกันในโรมโดยเด็ดขาด ทำให้ ประชาชนทุกข์ใจเป็นอย่างยิ่ง

และขณะนั้น มีนักบุญรูปหนึ่งนามว่า เซนต์วาเลนไทน์ หรือวาเลนตินัส ซึ่งอาศัยอยู่ในโรมได้ ร่วมมือกับเซนต์มาริอัสจัดพิธีแต่งงานให้กับ ชาวคริสต์หลายคู่ และด้วยความปรารถนาดีนี้เองจึงทำให้วาเลนไทน์ถูกจับและระหว่างนี้ก็ยังคงส่งคำอวยพรวาเลนไทน์ ของเขาเองขณะที่เขาเป็นนักโทษ เป็นความเชื่อว่าวาเลนไทน์ได้ตกหลุมรักหญิง สาวที่เป็นลูกสาวของผู้คุมที่ชื่อจูเลีย ซึ่งได้มาเยี่ยมเขาระหว่างที่ถูกคุมขัง ในคืนก่อนที่วาเลนไทน์จะสิ้นชีวิตโดยการถูกตัดศีรษะ เขาได้ส่งจดหมายฉบับ สุดท้ายถึงจูเลีย โดยลงท้ายว่า "From Your Valentine"

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 270 หลังจากนั้นศพของเขาได้ถูก เก็บไว้ที่โบสถ์ พราซีเดส (Praxedes) ณ กรุงโรม จูเลียได้ปลูกต้นอามันต์ หรืออัลมอลต์สีชมพู ไว้ใกล้หลุม ศพของวาเลนตินัส แด่ผู้เป็น ที่รักของเธอ โดยในทุกวันนี้ ต้นอามันต์สีชมพูได้เป็นตัวแทน แห่งรักนิรันดรและมิตรภาพ อันสวยงาม และคำนี้ก็เป็นคำที่ใช้มา จนถึงปัจจุบัน ถึงแม้ว่าเบื้อง หลังความเป็นจริงของวาเลนไทน์จะเป็นตำนานที่มืดมัว แต่เรื่องราวยังคงแสดงให้เห็นถึงความรู้สึกสงสาร ความกล้าหาญและที่สำคัญที่สุดเป็นเครื่องหมาย ของความโรแมนติค จึงไม่น่าประหลาดใจ เลยว่าในช่วงยุคกลางวาเลนไทน์เป็นนักบุญ ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในอังกฤษและฝรั่งเศส

ต่อมาพระในนิกายโรมันคาทอลิกจึงเลือกให้ วันที่ 14 กุมภาพันธ์ เป็นวันเฉลิมฉลอง เทศกาลวันแห่งความรักและดูเหมือนว่ายัง คงเป็นธรรมเนียมที่ชายหนุ่มจะเลือก หญิงสาวที่ตนเองพึงใจในวันวาเลนไทน์ (Valentine's Day) สืบต่อกันมาจนถึงทุกวันนี้

วันวาเลนไทน์ หรือ Valentine's Day ในแต่ละประเทศจะมีประเพณีหรือการ ปฏิบัติที่แตกต่างกันบ้าง แต่โดยรวมแล้ว จะมีการเฉลิมฉลองและเป็นการแสดงถึง ความรักที่มีระหว่างกัน ต่อมาเมื่อความ เจริญก้าวหน้าทางด้านเทคโนโลยีทางด้าน การพิมพ์เข้ามาเกี่ยวข้องมีการพิมพ์บัตร อวยพรโดยเข้ามาแทนที่จดหมายที่ เขียนด้วยลายมือ และปัจจุบันก็มีการส่ง บัตรอวยพรทางออนไลน์เพื่อแสดงถึงความ ก้าวหน้าของเทคโนโลยีสารสนเทศที่ช่วย ให้คนที่ต้องการแสดงความรักความห่วงใย ถึงคนที่รักได้อย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น

ประวัติวันวาเลนไทน์ นี้ เป็นเรื่องที่เล่าต่อๆกันมา จนถึงปัจจุบัน เท่าที่ค้นหามาได้นี้เป็นเพียง หนึ่งในหลายๆเรื่องเท่านั้น แต่ไม่ว่าประวัติ ที่แท้จริง จะเป็นอย่างไรก็ตาม ใน ปัจจุบัน นี้เราได้ถือว่าวันวาเลนไทน์ เป็น วันสำคัญวันหนึ่งในประวัติศาสตร์เลยทีเดียว คุณสามารถส่งดอกไม้ ขนมและ การ์ด เพื่อบอกความนัยให้แก่คนพิเศษ ของคุณ วันนี้จะเป็นวันที่เราส่งความรู้สึก ดีๆให้แก่กัน...

ขอบคุณข้อมูลจาก http://campus.sanook.com/931822/


มาเริ่มบันทึกความประทับและความทรงจำของเรา


เนื่องจากเป็นวันวาเลนไทน์ เราเลยแต่งตัวสวยๆ สีสันสดใสเป็นพิเศษ เพื่อให้ตรงกับเทศกาลหน่อย พร้อมเตรียมสื่อการสอนเริ่มวันด้วยอารมณ์สดชื่นต้อนรับวันนี้ วันแห่งความรัก

สิ่งแรกวันนี้ เข้าห้องเรียนด้วยอารมณ์ที่ยิ้มแย้มแจ่มใส (ปกติจะต้องเคร่งครึง 555) และสิ่งที่ตอบรับมาคือรอยยิ้มของนักเรียนที่น่ารักมาก


และไม่พอวันนี้นักเรียนตั้งใจเรียนมาก สอนสนุก ตอนสั่งงานให้นักเรียนทำ เราก็พูดเรื่อยๆ กับนักเรียน มีคำถามที่ทำให้ดราสะดุดกับคำตอบคือ

วันนี้วันวาเลนไทน์ นักเรียนรักครูหญิงไหม ?? ถ้าครูไม่อยู่แล้ว นักเรียนจะคิดถึงครูหรือเปล่า
มีนักเรียนคนหนึ่ง วิ่งเข้ามากอดแล้วตอบว่า รักและคิดถึงมาก ครูจะไปไหนเหรอค่ะ (คำตอบนี้น้ำตาเกือบไหล)

เราก็พูดต่อว่า ครูจะได้สอนอีก 2 เดือน เพราะครูเรียนจบครูจะต้องย้ายไปอีกโรงเรียนหนึ่ง ครูก็ไม่ได้สอนพวกเรา พวกเราก็ลืมครู
สิ่งที่นักเรียนทั้งห้องตอบกลับมาคือ ไม่มีทางลืม รักครูหญิง


เด็กน่ารัก เราจึงรักเด็ก

ส่วนวาเลนไทน์ในโรงเรียนเงียบสงบมากเหมือนวันนี้เป็นวันอังคารไม่ใช่วันวาเลนไทน์ 55555

วันนี้ปิดฉากโดยการพานักเรียน ไปซ่อมกีฬาที่สนามกีฬาเทศบาล


นัททุ่มเทกับการซ่อมมากเรามาเป็นส่วนหนึ่งเท่านั้นเอง แต่ก็ภูมิใจนะ ที่ได้มีหน้าที่ในกิจกรรมหรืองานกีฬาของโรงเรียน
และสำหรับวันนี้เหนื่อยมากขอผักผ่อนก่อนแล้วกัน ^__^


สุขสันต์วันวาเลนไทน์


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวโชติมณี จินะโต้ง (ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)