มีหมาตัวหนึ่ง กำลังมองหาที่สำหรับการนอนของตนในตอนบ่ายมันได้กระโดดเข้าไปในรางหญ้าของวัวแล้วก็ขดตัวนอนลงไปในรางนั้นแต่ทว่าเวลาผ่านไปไม่นานวัวซึ่งกลับมาจากการทำงานในตอนบ่ายก็ได้เข้ามาที่รางหญ้าเพื่อที่จะกินฟางข้าวหมาถูกทำให้ตกใจตื่นขึ้น ก็เดือดดาลไม่สบอารมณ์มันยืนขึ้นเห่าวัวและเมื่อวัวเข้ามาใกล้รางมันก็จะกัดสุดท้ายวัวก็เลิกที่จะเข้าไปกินฟางมันจึงเดินออกไปจากที่แห่งนั้น
A Dog looking out for its afternoon napjumped into the manger of an oxand lay there cozily up on the straw.But soon the ox, returningfrom its afternoon work, came up to the mangerand wanted to eat some of the straw.The dog in a rage, being awakened from its slumber,stood up and barked at the ox,and whenever it came near attempted to bite itAt last the ox had to give up the hope of getting at the strawand went away.
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
คนบางคนมีนิสัยชอบหวงไปเสียทุกอย่าง แม้ของสิ่งนั้นไม่มีประโยชน์แก่ตน แต่ก็ไม่ยอมให้คนอื่นเอาไปใช้ประโยชน์บ้าง
จึงเกิดเป็นคำพังเพย “หมาในรางหญ้า” และ “หมาหวงก้าง” ขึ้น
