๔๘๗. โค้งสุดท้าย...โอเน็ต

โครงการวิจัยเชิงคุณภาพ..กับกลุ่มนักเรียนประถมฯชั้นปีสุดท้าย เพื่อจะดูผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในบั้นปลาย..จากการสอนอย่างเข้มข้นมาตลอด ตั้งแต่ภาคเรียนที่ ๑ ดังนั้น..ปัจจัยป้อน..ต้องต่อเนื่อง จริงจัง สม่ำเสมอ..และตรงไปตรงมา

วัฒนธรรมวันตรุษจีน..กับการศึกษา แยกจากกันไม่ได้ มาหลายปี ก่อนที่ผมจะมาดำรงตำแหน่ง..วันนี้ของทุกปี..จะไม่มีนักเรียนมาเรียน..ผมเคยเอาจริงเอาจัง ตั้งใจจะจัดการเรียนการสอนให้ได้..แต่ไม่ได้รับความร่วมมือจากผู้ปกครอง..จึงปล่อยให้เป็นธรรมชาติ..ตามอัธยาศัย

สังเกตและหาข้อมูล ก็พบว่าเป็นแบบเดียวกันทุกโรงเรียน..ทั้งอำเภอ เป็นธรรมเนียมที่ฝังรากลึก สืบทอดกันมา บ้างก็ว่าได้รับอิทธิพลมาจากจังหวัดสุพรรณบุรี..ที่วันนี้..โรงเรียนส่วนใหญ่ของเขา..ก็เงียบเหงาเหมือนกัน...

ผมขอบคุณนักเรียนชั้น ป.๖..ทุกคน ที่มาเรียนกันครบ ชั้นแรกและชั้นเดียวในรอบหลายปี เป็นไปตามแผน..ที่จะสอนเสริมเติมเติมให้ ป.๖ จนถึงสัปดาห์สุดท้าย ก่อนสอบโอเน็ต..ในวันเสาร์ที่ ๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐..

เหมือนว่า..ผมได้ทำงานโครงการวิจัยเชิงคุณภาพ..กับกลุ่มนักเรียนประถมฯชั้นปีสุดท้าย เพื่อจะดูผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในบั้นปลาย..จากการสอนอย่างเข้มข้นมาตลอด ตั้งแต่ภาคเรียนที่ ๑ ดังนั้น..ปัจจัยป้อน..ต้องต่อเนื่อง จริงจัง สม่ำเสมอ..และตรงไปตรงมา

พอเห็นนักเรียน ป.๖ และครูผู้ร่วมอุดมการณ์ มากันพร้อมหน้า ก็รู้สึกชื่นใจ เริ่มเรียน..แปดโมงครึ่ง..วิชาภาษาไทย โดยครูขวัญ..เป็นครูผู้สอน..เรียนไปได้ ๕ นาที..เด็กชายเกมส์..นักเรียนคนสุดท้าย..ที่เพิ่งเสร็จภารกิจเซ่นไหว้ก็มาถึง พร้อมปิ่นโตกับข้าวคาวหวานมาฝากเพื่อน..จึงเป็นนักเรียนที่มาสายได้น่ารักมากๆ..

ต่อจากภาษาไทย ตามด้วยภาษาอังกฤษ ของครูหนึ่ง ที่เป็นครู ป.๑ เอกภาษาอังกฤษ..ที่ช่วยสอน ป.๖ มาโดยตลอด เพิ่มความมั่นใจในการเข้าสู่สนามสอบของนักเรียนไม่ใช่น้อย

พักกลางวันในวันนี้..ทั้งครูและนักเรียน ตั้งโต๊ะที่โรงอาหาร กับข้าวมากมายโดยที่ไม่ต้องเปิดโรงครัว ขณะที่ทานอาหารกลางวัน..ครูถามว่า..พรุ่งนี้เป็นวันเที่ยว..ใครจะไปเที่ยวบ้าง..

ทุกคนเงียบ..ไม่มีใครยกมือ เพราะรู้หน้าที่ว่ามีนัดที่โรงเรียน เช่นเคย..ในวันเสาร์สุดท้าย เหมือนเป็นโค้งสุดท้าย..ก่อนเข้าเส้นชัย...

จะถึงเส้นชัยแบบไหน..ก็ได้..บอกครูและนักเรียนไว้เสมอว่าครูยอมรับได้..เพราะเห็นความมุ่งมั่นพยายามของทุกฝ่ายมาโดยตลอด..ครูไม่ได้คาดหวัง..เลิศเลอ ทำงานด้วยความรักความเข้าใจ..เพียงแต่ขอว่า..ครูอย่าลืมความมุ่งมั่นทุ่มเท..นักเรียนอย่าถอดใจ อย่าได้ลดละความพยายามที่จะคิดวิเคราะห์ในทุกข้อคำถาม...

ตอนบ่าย..มอบให้ครูฝน..ครูประจำชั้นทบทวนคณิตศาสตร์ สังเกตบรรยากาศแลกเปลี่ยนเรียนรู้ บ่งบอก..นักเรียนในสังกัดทุกคน..มีความพร้อมทั้งกายและใจ..

เพื่อนผมคนหนึ่ง บอกผมเสมอว่า"..เตรียมตัวให้พร้อมในทุกเรื่องราว แล้วทำหน้าที่ให้ดีที่สุด เมื่อทำดีแล้ว..อย่าไปกังวลถึงผลที่จะเกิดขึ้น..เพราะบางสิ่งบางอย่างเรากำหนดเองไม่ได้ ปัจจัยบางอย่างเราก็ควบคุมไม่ได้..จงอยู่อย่างเข้าใจ..และก้าวต่อไป..."

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๗ มกราคม ๒๕๖๐








บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (0)