เด็ก..จะไม่โกหก

เด็กชายน้อย..เดินเงียบๆ มาเกาะขอบโต๊ะอาหาร..แบมือขอเศษเงิน บอกว่า..ขอตังค์กินข้าว

เราจ้องเด็ก..แกล้งทำขึงขัง..ถามว่า..กินข้าวใช่ไหม ..ถ้างั้นนั่งลง..ทานด้วยกันเลย

เด็กชายน้อย..รีบชูถุงก๊อบแก๊บที่ใส่กล่องโฟม..ในมือขวา..ให้ดู เพื่อสื่อให้รู้..ว่า..มีข้าวแล้ว

เราอมยิ้ม..ถามออกไป..นี่ไง..ข้าวกล่อง..ไหนบอกจะขอตังค์ไปซื้อข้าว..

เด็กนิ่งมอง..มือยังแบขอ..เราจึงยื่นตังค์..วางใส่มือ.."งั้นเอาไป 9 บาท"..เด็กชายน้อย..จึงจากไป..

A little boy.. Walk quietly. The island table.. A begging waste of money. Say.. Eat money.

We stared at the child.. Pretend solemn.. That.. Eat right. So sit down .... You do well.

A little boy.. I held the bag calibrated baseball at the box foam.. In his right hand.. To see. The media know.. That.. With rice.

We lollipops.. Asked to leave.. This is it.. Rice.. I was told to ask for money to buy rice ..

Still a child.. I used to share.. We filed for everyone.. Put your hand .. "I took nine baht" little boy .... Go ..

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เด็กจะไม่โกหก



ความเห็น (0)