ยิ่งดึกยิ่งหนาวจัด..ผมหนาวสั่นสะท้านไปทั่วร่าง เหมือนความหนาวเพิ่มทวี จับที่ขั้วหัวใจ นอกจากจะนอนไม่หลับ ผมกลับคิดว่า..คืนนี้ผมจะรอดไหม..

บนเส้นทางลูกรังที่ยาวไกลและคดเคี้ยว เลาะเลี้ยวไร่อ้อยและเชิงเขา

ก็นำพาให้ไปถึง..อ่างเก็บน้ำหุบเขาวง..อ.ด่านช้าง จ.สุพรรณบุรี

ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ กับภาพที่เห็นตรงหน้า กับผู้คนที่มาพักและท่องเที่ยว

อย่างมากมาย ด้วยจุดหมายเดียวกัน คือสัมผัสบรรยากาศที่สงบร่มเย็น

และทิวทัศน์ที่สวยงาม เป็นธรรมชาติของท้องน้ำและหุบเขา ที่กลมกลืนและลงตัว

แพพักเต็มหมด..ริมฝั่งน้ำ รถยนต์จอดเรียงเป็นทิวแถว และที่ริมฝั่งน้ำนี่เอง..

ผมกางเต๊นท์พักค้างบนลานดินนุ่มๆ..เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสกับที่พักแบบนี้

ก่อนที่ดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้า ผมพายเรือเล่นในอ่างเก็บน้ำเป็นช่วงเวลาสุขสำราญ

ยามเย็นแดดร่มลมตกและอากาศบริสุทธิ์เหลือเกิน... ได้เวลาขึ้นไปทานมื้อเย็นแบบขันโตก..บนที่ทำการของสำนักงานอ่างเก็บน้ำ..ที่เปิดครัวด้วยอาหารแบบพื้นบ้าน เน้นอาหารประเภทปลา ที่รสชาติดี

อิ่มอร่อยแล้ว ก็ได้เวลาพักผ่อน..ในเต๊นท์ที่ไม่คับแคบ แต่ก็ต้องนอนคุดคู้เพราะอากาศเย็น

ยิ่งดึกยิ่งหนาวจัด..ผมหนาวสั่นสะท้านไปทั่วร่าง เหมือนความหนาวเพิ่มทวี

จับที่ขั้วหัวใจ นอกจากจะนอนไม่หลับ ผมกลับคิดว่า..คืนนี้ผมจะรอดไหม..

รู้สึกปวดหัว..และขยับตัวลำบาก..พยายามปลอบใจตัวเอง..และอยากได้กำลังใจ

จากใครบางคน..แทนผ้าห่มผืนบางๆ ที่ไม่ช่วยให้คลายหนาวได้เลย

หลับตา..เหมือนฝันไป..กำลังใจและไออุ่น ที่คอยดูแลและปลอบโยน

แว่วอยู่ในความทรงจำไม่รู้ลืม..ช่วยปลุกจิตสำนึกให้ต้องสู้..สู้กับความเหน็บหนาว

และกลับมาสู้กับงานที่หนักหนาสาหัส..อยู่ทุกวันนี้...ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้กัน