สำหรับวันนี้ นี่คือปัญหาของการสอนชั่วโมงแรกคือ เวลาจะหายไปประมาณ 20 นาที เมื่อครูประจำชั้นบอกว่า กิจกรรมหน้าเสาร์ธงปล่อยนักเรียนช้าแค่ไหน เขาก็จำเป็นต้องเลยเวลามาเท่านั้น แล้วปัญหามันมาตกอยู่ที่ผู้สอนอย่างเรา กิจกรรมและเนื้อหาที่เตรียมมา สิ่งที่อยากให้เด็ก ๆ ได้ทำ มันต้องตัดออก แค่อธิบายไปเพียงไม่กี่นาที เวลาก็จะหมดแล้ว ไม่ทันอะไรเลย ลำพังเวลาที่นักเรียนจดเนื้อหาก็กินเวลานานแล้ว ชั่วโมงเช้าวันนี้วิชาหน้าที่ ได้แค่เนื้อหาที่ไม่เต็มและได้ทำใบงานแบบรีบ ๆ
ว่าด้วยเรื่องความผิดปกติในชั้นเรียน วันนี้ 3 สาวแยกวงกัน แบ่งเป็น 2 กับ 1 ก็เฝ้ารอดูตั้งแต่ตอนเช้าว่าพวกเขา 3 คนทะเลาะอะไรกัน ก็ไม่มีทีท่าว่าจะคุยกัน เกิดความสงสัยและไม่ชอบเหตุการณ์แบบนี้ เลยเข้าไปถามก่อนที่โรงเรียนจะเลิกว่าทะเลาะอะไรกัน ทำไมถึงไม่คุยกัน เด็กหญิงสองคนอธิบายด้วยความซื่อตรง เขาบอกว่าเพื่อนทำหน้าบึ้งตึงใส่เรา ไม่ยอมคุยกับเราสองคน เราก็เลยไม่คุย ไม่เล่นกับเขา เขาเป็นแบบนี้ตลอด หนูรู้นิสัยของเขา เราเลยบอกไปว่า ถ้ายังเป็นเพื่อนกันอยู่ ยังรักกัน ยังอยากจะเล่นด้วยกัน เข้าไปถามเขาว่าเขาเป็นอะไร จะได้ไม่ต้องมาโกรธกันโดยไม่รู้สาเหตุ เขาก็ไม่สบายใจเราก็ไม่สบายใจ มีเราสามคนแค่นั้นแหล่ะที่รู้นิสัยกัน ใครผิดก็ขอโทษ ครูเห็นแล้วไม่สบายใจ มันขัดหูขัดตา
หวังว่าพรุ่งนี้คงได้เห็นรอยยิ้มของสามสาวน