ทบทวนชีวิตปี 2559 ก่อนปีใหม่

ชีวิตแก้ว อุบล จ๋วงพานิช

ปีนี้ 2559

  • เป็นปีวอก กำลังจะผ่านไปอีกไม่กี่วัน
  • หลายคนมองว่า ชีวิตเราทำไมถึงเป็นไปได้เพียงนี้
  • ชีวิตของเราเป็นอย่างไรหนอ โชคดีหรือโชคร้าย?
  • เราได้ผ่านความรู้สึกที่ไม่เคยมีในชีวิต เพราะชีวิตที่ผ่านมาเรา ได้รับแต่เรื่องราวดีดีเสมอ
  • ในปีนี้ทำให้เราได้สัมผัสความรู้สึกหลายอารมณ์ ทำให้มีโอกาสได้ปรับตัวเหมือนคนอื่นเขา ทำให้รู้ว่า ชีวิตก็เป็นเช่นนี้เอง
  • เราได้เพื่อน ได้กัลยาณมิตรที่ดี เราจะไม่มีวันลืม

เราจึงขอทบทวนชีวิตดู ก่อนปีนี้จะผ่านไป

...

ทบทวนงานและชีวิต..ในปีวอก

เรื่องงาน

เมื่อต้นไป 2559 เรายังทำหน้าที่เป็นพยาบาล มุ่งพัฒนาบริการสู่ความเป็นเลิศ ผลงานก็เดินหน้าแบบวิ่งสู้ฟัด ทำงานแบบไม่คิดชีวิต ร่วมกับทีมงาน แบบจัดเต็ม ทำโครงการใหญ่หลายอย่าง

  • อบรม R2R Facilitator เชิญวิทยากรระดับชาติจาก รพ ศิริราช มาจัด work shop ให้ ได้ อ นพ อัครินทร์ นิมมานนิตย์ รศ.นพ. เชิดชัย นพมณีจำรัสเลิศ รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลศิริราช มาเป็นวิทยากร ร่วมกับกัลยาณมิตรโกทูโน ดร กะปุ๋ม น้องสมหญิง อุ้มบุญ และ ดร จงกลณี มาเป็นคนช่วยสร้างพลังใจ พลังความคิดให้กับบุคลากรของเรา ทำให้บุคลากรพยาบาลผ่านการอบรม ไปเกือบ 100 คน
  • KM พยาบาลเฉพาะทาง ได้ ดร ภิญโญ รัตนพันธ์ มาสร้างแรงบันดาลใจ
  • KM การสังเคราะห์บทเรียน ได้ อ เอก จตุพร วิศิฐ์อังกูร ได้หนังสือหนึ่งเล่ม รอทำให้สำเร็จในปีนี้
  • จัดกระบวนการนำผลวิจัยมาใช้ ได้งานเกินเป้า เพราะท่านหัวหน้าพยาบาล พี่ขาว (พี่ศิริพร มงคลถาวรชัย) อยากให้เกิด RU 1 แผนกฯ ต่อ 1 เรื่อง ได้วิทยากรมือหนึ่มาช่วย คือ ผศ ดร พิกุล พรพิบูลย์ จาก มช และ ผศ ดร จิตภินันท์ จาก มข สำเร็จได้เกิน 15 เรื่อง ปีนี้รอนำเข้าสู่การปฏิบัติ
  • ผลลัพธ์ในการทำงานของตนเอง ยังได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติจากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ในวันที่ 10 กันยายน 2559
  • ได้จัดงานเกษียณ ให้กับหัวหน้าพยาบาล พี่ศิริพร มงคลถาวรชัยและคนอื่นๆรวม 19 ท่าน
  • งานที่ภูมิใจ มีส่วนร่วมกับทีม ในการผลักดันให้บุคลากรจำนวน 121 คน แบ่งเป็น บุคลากร 115 คน ได้รับเงินตอบแทน ตามตำแหน่ง พยาบาลเชี่ยวชาญ ชำนาญการพิเศษ ในเดือน ธันวาคม 2559 ส่วนน้องที่เหลือ 6 คน มีทั้งพยาบาลและห้องแลป ก็จะได้เงินตอบแทนภายใน กพ 2560
  • ฯลฯ


เรื่องชีวิต

  • ต้นปี 2559 ยังมีแม่ให้ดูแล มีพี่ น้องและหลาน ช่วยกันพาแม่มาหาหมอ แม่ยอมมาบ้าง ไม่มาบ้าง
  • วันใดที่แม่ไม่ยอมมา รพ น้องที่บ้านก็เจาะเลือด DTX จดบันทึก วัดความดันโลหิต บันทึกส่ง line มาให้เรา สามารถนำผลตรวจไปพบแพทย์เพื่อบอกเล่าอาการ ก็ได้ยามาให้แม่รับประทาน
  • ช่วงเดือนหลังๆ ประมาณ มิย 59 แม่เริ่มเหนื่อย เพลียมาก หกล้มประจำ เราก็หารถเข็นไปให้ก่อนหน้านี้ แต่อย่างว่า แม่ไม่ชอบนั่งรถเข็น
  • หากระโถนไว้เสริพเวลาปวดปัสสาวะ ตอนกลางคืน แม่จะไม่ค่อยชอบ เพราะชอบช่วยเหลือตนเอง
  • ด้วยภาระในงาน เราก็พยายามกลับไปหาแม่ได้บ้าง
  • แต่คิดเสมอว่า เวลาคงไม่ยาวนานนักที่เราจะมีโอกาสดูแลแม่ ก็พยายามกลับไปนอนกับแม่ เมื่อถึงวันหยุด
  • ตอนหลังแม่บอกว่า แม่แก่ปานนี้ ยังจะให้ไปหาหมอเหรอ เราก็บอกว่า ถ้ายังพอไหวก็ไป เราบริการแม่จากบ้าน ถึง รพ โดยไม่ต้องเดินอยู่แล้ว
  • บทเรียนของเรา คือ แม่บ่นเหนื่อยมาก เราควรจะต้องพยายามพาแม่มาหาหมอให้ได้


ชีวิตเราก็ทั้งทำงานและดูแลแม่

  • เราไม่อาจคาดคิดว่า ภาวะวิกฤติที่จะเกิด จะเกิดเวลาใด
  • แม่ป่วยหนักแบบรุนแรงในวันที่ 16 กค 59 ต้องเข้า รพ ในวันต่อไป ด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว (heart failure) แต่ยังโชคดีที่มีหลานรักเป็นพยาบาล และเป็นหมอ ก็ได้ช่วยยืดชีวิตแม่ไว้ได้ เพื่อรอลูกหลานมาสั่งลากันได้ทัน
  • เราสามารถดูแลแม่ต่อไปอีก 2 เดือน (17 สค-26 กย 59)รวมกับอยู่ รพ 1 เดือน (16กค-17 สค 59)
  • แม่ไปจากพวกเราในคืนวันที่ 26 กย 59 เวลา 22.10 น. พร้อมกับสายฝนที่กระหน่ำลงมา ฝนตก ฟ้าร้อง เสียงดังมากในเวลานั้น ชีวิตแม่ผูกพันกับสายฝนมาก แม่จึงจากไปพร้อมกับสายฝน
  • พวกเราพากันคิดว่า แม่ได้กลับไปอยู่กับพ่อ พ่อคงดีใจ เพราะพ่อรอแม่กลับสวรรค์ด้วยกันมาเกือบทศวรรษ เป็นเวลา12 ปี
  • หลังจากแม่จากไป เราไม่เคยฝันเห็นพ่อกับแม่อีกเลย
  • ในวันที่ 14 มกราคม 2560 พวกเราลูก 9 คน จะทำบุญและไปส่งแม่พร้อมกันที่แม่น้ำโขง หนองคาย วัดหายโศก ที่เดียวกับส่งพ่อเมื่อหลายปีก่อน พ่อเคยบอกว่าจะลอยไปตามสายน้ำ ไม่กลับมาโลกมนุษย์นี้อีก พวกเราก็ขอฝากพ่อดูแลแม่ พาแม่ไปอยู่ด้วย แต่ความดีของพ่อกับแม่ก็จะยังอยู่ในดวงใจของลูกเสมอ


สรุปชีวิต

จากการถามว่า ชีวิตเราเป็นยังไง ในปีนี้? เรายังโชคดี หรือไม่ อย่างไร?

  • เราตอบตนเองว่า ชีวิตงาน เรายังโชคดี..ที่ได้ทำงานในส่วนที่เราชอบ
  • ปีนี้เรายังทำหน้าที่เช่นเดิม พัฒนาวิชาชีพพยาบาล มีหน้าที่ช่วยดูแลให้น้องสามารถทำงานแทนเราได้ ถึงจะค่อยๆเดิน แต่เราก็ต้องทำ
  • ในวัยที่ใกล้จะเกษียณตัวเราเอง ออกจากการทำงานที่ทำมาทั้งชีวิต ในที่ๆเราเคยอยู่ คือ หอผู้ป่วยเคมีบำบัด 5จ รพ ศรีนครินทร์
  • เราพาน้องทำงาน จนมีน้องที่มีความสามารถ เป็นผู้นำแทนเรา
  • ได้หัวหน้าหอผู้ป่วยเคมีบำบัดคนใหม่ คือ น้องตุ้ย จบปริญญาโทพยาบาล ทำงานถูกใจ หัวไว คิดไว เก่งงาน เก่งคนค่อยๆพัฒนากันไป
  • มีการคัดเลือกในวันที่ 16 พย59 พว ณัฏฐ์ชญา ไชยวงษ์ พยาบาลชำนาญการ ผ่านการคัดเลือก รอแต่งตั้งเป็น หอผู้ป่วยเคมีบำบัด 5จ รพ ศรีนครินทร์
  • เราคิดว่า น้องจะเป็นผู้นำที่ดีแทนเราอย่างแน่นอน


ดังนั้นชีวิตในปีวอกนี้ ก็มีทั้งดีมาก ทั้งดีพอประมาณ และได้สัมผัสถึงความรู้สึกสูญเสียอย่างหนัก

ชีวิต...จึงเป็นเช่นนั้นเอง

....................................

แก้วบันทึก

ในเดือนส่งท้ายของปีวอก

10 ธันวาคม 2559

เวลา 7.42น.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรียนรู้ชีวิต@ แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

แม่ผมจากไปในเดือนธันวาคม
ไม่มีสายฝน แต่ลมหนาวปีนั้น กรีดลึกเกินทานทนเลยทีเดียวครับ
...

ผมชื่นชมการถอดบทเรียนชีวิตตนเองของผู้คนเสมอ
การถอดบทเรียนด้วยตัวเอง
ก็เหมือนการปฏิบัติธรรมไปในตัว

...

ขอบพระคุณครับ

เขียนเมื่อ 

พี่แก้วเป็นแบบอย่างที่ดีสำหรับน้องๆเสมอค่ะ สร้างคน สร้างงานและสร้างมิตรภาพ รู้สึกชื่นชมและขอบคุณค่ะ

หมายเลขบันทึก

619979

เขียน

10 Dec 2016 @ 07:50
()

แก้ไข

10 Dec 2016 @ 10:45
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 6, ความเห็น: 2, อ่าน: คลิก