แด่...อาจารย์ปาริชาด (ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ปาริชาด สุวรรณบุบผา)

ปาริชาตดารดาษดาวดึงส์...งามสะพรั่งตราตรึงแดนสวรรค์

กลิ่นกำจรบ่ห่อนจางแต่ปางบรรพ์...เทพสนานหฤหรรษ์มิเสื่อมสิ้นฯ

ปาริชาตดอกไม้งามของสวรรค์...ผลิดอกเด่นเพ็ญพรรณถ้วนถวิล

พุทธองค์ทรงยกยอดไร้ราคิน...ดุจคุณธรรมสูงสิ้นสะอาดเอยฯ

ปาริชาดผู้องอาจสตรีสุด...แดนมนุษย์สุดโมไนยใคร่เฉลย

คือนักบุญนักพัฒนาน่าชมเชย...คือไม้งามเหลือเอ่ย ณ แดนดินฯ

ณ บัดนี้หญิงเด็ดเดี่ยวฉกาจกล้า...จำเลยละสังขาร์ธรรมะศิลป์

ฝากความงามความดีที่หลั่งริน...แด่โลกหล้าธรณินน่ายลยามฯ

ขอให้ครูสุคติสัมปราย...ภพพิมานพริ้งพรายและงามล้ำ

อัปสรปาริชาตองอาจจำ...แดนสวรรค์นบนำขอกราบกรานฯ

2559-12-12

09:54


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน โอโห...มโนสาเร่



ความเห็น (0)