Be Believe มหัศจรรย์แห่งความเชื่อ ตอนที่5
จนกระทั่งวันหนึ่ง ครูมาเยี่ยมเขาที่บ้าน เพราะครูเป็นห่วงเขามาก เขาไม่รับโทรศัพท์ใครทั้งนั้น ก่อนกลับ ครูได้ขอให้เขาทำงานชิ้นสุดท้ายให้เสร็จ นั่นคือการเขียนเรื่องสั้นประกอบภาพ และยังย้ำอีกว่า อยากให้เขาได้ดูสุริยุปราคา ในวันที่9มีนาคม 2559 ที่กำลังจะถึงด้วย เมื่อพูดถึงเรื่องสุริยุปราคา มันก็ยิ่งทำให้เขาคิดถึงครอบครัวของเขามากกว่าเดิมซะอีกเพราะก่อนที่พวกเขาจะไปเที่ยวน้ำตกกัน เขาก็วางแผนกันว่าจะกลับมาดูสุริยุปราคาด้วยกัน โดยมีปลายฝนเป็นคนต้นคิด และจัดเตรียมอุปกรณ์ไว้ดูสุริยุปราคาสำหรับทุกคน เขาคิดถึงความหลังและจำได้ว่า น้องสาวของเขาได้เคยบอกเขาไว้ว่า ได้เก็บอุปกรณ์เหล่านั้นไว้ในห้องสมุด ซึ่งอยู่ชั้นบนสุดของบ้าน
นี่เป็นครั้งที่สอง ในรอบ 3ปี ที่เขาจะขึ้นไปชั้นบนสุดของบ้าน เขายังจำรหัสผ่านของเครื่องรักษาความปลอดภัย ที่อยู่หน้าห้องสมุดน้องสาวของเขาได้ เขาใช้นิ้วหัวแม่มือวางไว้บนที่สแกนลายนิ้วมือ แล้วกดรหัส “2133” ประตูห้องสมุดเริ่มเปิดอัตโนมัติอย่างช้าๆ เขาหวนนึกถึงวันแรกที่เขามาที่นี่ น้องสาวของเขาเป็นคนออกแบบห้องสมุดนี้เองเกือบทั้งหมด ทั้งระบบจัดการหนังสือ การใช้แผงโซลาร์เซลล์ทำหลังคาห้องแล้วใช้พลังงานจากโซลาร์มาใช้ในห้องสมุดนี้ เขาเคยแปลกใจที่ว่า ทำไมน้องสาวเขาต้องออกแบบให้มีห้องพีระมิด กับห้องเงียบ เขาพึ่งเข้าใจในวันนี้ ห้องพีระมิดสามารถช่วยให้เขาอ่านหนังสือเข้าใจมากขึ้น และอ่านได้นานขึ้น จำได้ดีขึ้น และมีสมาธิ ส่วนห้องเงียบ มันก็มีไว้สำหรับเป็นห้องสำหรับชาร์จพลังงาน เขารู้สึกว่า หลังจากที่เขาได้เข้าไปนอนหลับในห้องนั้นเพียงไม่กี่ชั่วโมง มันช่วยให้เขาเสมือนได้นอนหลับมาแล้ว 8-9 ชั่วโมง เขารู้สึกสดชื่นขึ้นทันที และอ่อนเพลียน้อยลง กระปรี้กระเปร่าอย่างเห็นได้ชัด เขาแอบชมน้องสาวของเขาลึกๆในใจ ว่า ช่างเป็น”แม่อัจฉริยะปลายฝนตัวน้อย” ซะจริงๆ เขาน่าจะพูดมันออกไปตั้งแต่วันนั้น ดีกว่าที่จะเก็บมันไว้จนวันนี้ เวลาแต่ละนาทีของคนเรามันสั้นจริงๆ
