ดิฉันเห็นว่าหนังสือธรรมะเรื่องแก่นพุทธศาสน์ โดยท่านพุทธทาสภิกขุ มีบทกลอนหนึ่งที่น่าสนใจ ซึ่งอยู่ตอนท้ายสุดของหนังสือเล่มดังกล่าวค่ะ จึงอยากให้ท่านผู้อ่านได้นำไปพิจารณาว่าท่านจะเลือกเป็นอะไรดี....

          "เป็นมนุษย์หรือเป็นคน?"

"เป็นมนุษย์เป็นได้เพราะใจสูง

เหมือนหนึ่งยูงมีดีที่แววชน

เข้าใจต่ำเป็นได้แต่เพียงคน

ย่อมเสียทีที่ตนได้เกิดมา

 

ใจสะอาดใจสว่างใจสงบ

เข้ามีครบควรเรียกมนุสสา

เพราะทำถูกพูดถูกทุกเวลา

เปรมปรีดาคืนวันสุขสันต์ใจ

 

ใจสกปรกมืดมัวและเร่าร้อน

ใครมีเข้าควรเรียกว่าผีสิง

เพราะพูดผิดทำผิดจิตประวิง

แต่ในสิ่งนำตัวกลั้วอบาย

 

คิดดูเถิดถ้าใครไม่อยากตก

จงรีบยกใจตนรีบขวนขวย

ให้ใจสูงเสียได้ก่อนตัวตาย

ก็สมหมายที่เกิดมาอย่าเชือนเอย"

ไม่ว่ากี่ยุคกี่สมัยตัวหนังสือจากฝีปากกาของท่านพุทธทาสนั้นก็ยังคงเป็นปรัชญาชีวิตที่ควรแก่การศึกษาและถือปฏิบัตยิ่งนักค่ะ

หวังว่าหลักธรรมนี้จะช่วยเตือนสติของท่านผู้อ่านให้สะสมบุญบารมีบ้าง มิใช่เพียงสะสมเงินทองจนลืมดูจิตของท่านเอง....