ในอดีตที่ผ่านมา  .....  เมื่อถึงเวลาให้นักเรียนจับกลุ่มทำงานในหน่วยของการฝึกปฏิบัติ   ครูผู้สอนและนักเรียนร่วมกันต้องกำหนดเกณฑ์ว่า ..... ทุกกลุ่มจะต้องมีนักเรียนหญิงและชายทำงานด้วยกัน  โดยใช้ระบบกลุ่มในการปฎิบัติงาน

เพื่อผลงานออกมามีประสิทธิภาพใกล้เคียงกันทุกกลุ่ม 

อนึ่งนักเรียนหญิงมักจะเป็นผู้นำ ทำงานได้คล่องแคล่วกว่านักเรียนชาย

หากกลุ่มใด....ไม่มีนักเรียนหญิงอยู่ด้วยแล้ว  กลุ่มนั้นมักจะไม่ประสบกับความสำเร็จเลย

********************

เมื่อเวลาผ่านไป..ในปัจจุบัน 

จากที่นักเรียนได้รับการฝึกฝนให้มีความสามารถในการนำเสนอผลงานหน้าชั้นเรียน แบบ บุคคลแล้ว  ซึ่งนักเรียนทุกคนเช่นกันมีความสามารถนำเสนอผลงานดังกล่าวได้ดี  จึงรวมกลุ่ม  และปฎิบัติงานโดย  แบ่งหน้าที่กัน  ว่าจะทำชิ้นนี้ให้สำเร็จลุล่วงได้อย่างไร

นักเรียนจะได้เรียนรู้การทำงานระบบกลุ่ม  มีการฝึกฝนให้รู้บทบาทการเป็นผู้นำ  และผู้ตามที่ดี

ในอนาคตเมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่  จะได้เป็นหน่วยของสังคมที่ดี มีภาวะของการเป็นผู้นำทีดี  มีการปฏิบัติงานเป็นทีม  ยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น  เห็นประโยชน์ต่อส่วนรวมมากกว่าส่วนตน

ในภาพ...นักเรียนชาย..จับกลุ่มทำงาน..โดยไม่มีนักเรียนหญิง  คละความสามารถในการเรียนรู้ภาษาอังกฤษกัน

หมายความว่า...ในแต่ละกลุ่มจะต้องมีนักเรียนที่มีสัมฤทธิ์ผลทางการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ  ในระดับ A  B  C  D  เท่าๆกัน

สรุป....นักเรียนมีความสามารถปฏิบัติการนำเสนอผลงานหน้าชั้นเรียนได้ดี  มีผลงานอยู่ในเกณฑ์ดี  มีความรับผิดชอบส่งงานได้ทันเวลา  มีลักษณะของการเป็นผู้นำและผู้ตามที่ดี

นี่คือ...นักเรียนและการพัฒนา..ที่เน้นการวัดผลตามสภาพจริง