​ผู้ที่ได้ถูกเรียกว่าครู คือ งานหนัก

ครูเปรียบคนพายเรือ

ผู้ที่ได้ถูกเรียกว่าครู คือ งานหนัก

คนเป็นครูย่อมเข้าใจดีถึงวิธีการต่างๆส่างสารพัดเพื่อให้ศิษย์ที่รัก ถึงฝังอย่างตั้งใจ

ดังคำเขาว่า ครูเปรียบคนพายเรือ เมื่อพาข้ามน้ำข้ามทะเล ศิษย์ก็จะกระโดดเทตนลงน้ำเลให้ฉลามกินอยู่เรื่อย ไม่เคยเชื่อฟัง อยากลงเรือทั้งที่ยังไม่พร้อม คนพายก็ บอก สั่ง สอนให้ก็ไม่เชื่อ ถึงขั้นต้องใช้ไม้ ใช้มือถือค้อนคอยทุบตี ดีแค่ไหนที่ได้ตะโกนบอก "อย่าลง"

คนพายพายจนมืดด้าน ถึงขั้นออกเลือดเพราะขนศิษย์ที่ละ เป็น10 น้ำตาตกในใจเหนื่อยกว่านั่งในเรือเพื่อฟังคำสั่งคำสอน

เห็นแบบนี้ ผู้นั่งในเรือจะต้องผ่านการด่า ตี
ด้วยความที่ตนไม่ดี ไม่ใช่อยู่ดีๆ ครูพายก็เอาไม้พายตีหัว คนดีครูก็รัก เพราะรักจึงอยากให้ถึงฝัง

ไม่ต่างจากงานสอนแบบอื่นตรงที่จิตใจของครูใฝ่อยากให้ศิษย์รัก ได้จบครบการศึกษาในชั้นต่างๆตามความพร้อม
แต่ก็อย่างว่า เด็กบางคนทนไม่ได้ก็ตายกลางเล

เป็นกำลังใจให้ครูฝึกทหารผู้ผ่านการฝึกซึ่งหนักกว่าจะได้มาเป็นครู

ภาพ Aod voravit , หวานใจ กับนายทหาร

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นวมินทร์ ลิ้ม



ความเห็น (0)