ชีวิตที่พอเพียง : 2801. เดินออกกำลังที่โคลัมโบ ศรีลังกา


เป็นครั้งแรกที่ผมเดินทางโดยไม่สวมนาฬิกาข้อมือ สวม Fitbit Charge 2 แทนนาฬิกา บอกจำนวนก้าว ที่เดิน แคลอรีที่ใช้ไป จำนวนชั่วโมงที่นอน และช่วงที่ตื่นระหว่างนอน รวมทั้งบอกอัตราชีพจรตลอดเวลา ช่วยให้ขยันเดินออกกำลังมากขึ้น


เช้าวันที่ ๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๙ ฝนตก ผมจึงไม่ออกไปวิ่ง แต่ก็ได้วิ่งตอนเย็น ที่ถนนคนเดินริมทะเลที่เป็นถนนกว้างขวางและมีสนามกว้างขวางสำหรับให้คนไปวิ่งหรือเดินออกกำลัง หรือไปนั่งพักผ่อน


เช้าวันที่ ๒๖ ตุลาคม ผมออกไปวิ่งเวลา ๖ น. ก็เจอดี คือเจอนักต้มตุ๋นนักท่องเที่ยว ที่จะเล่า รายละเอียดในบันทึกถัดไปที่จะลงวันพรุ่งนี้


เย็นวันที่ ๒๖, ๒๗, ๒๘ ผมไปวิ่งตามถนนริมทะเล ในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน ได้เห็นบรรยากาศ ความเป็นอยู่ของคน ช่วยให้ได้ระลึกชาติชีวิตของตนเองสมัยเป็นเด็ก เช่นรถเข็นขายอาหารทะเลหลายคัน ยังใช้ตะเกียงเจ้าพายุ ทำให้ผมนึกถึงสมัยเด็ก ผมเป็นเจ้าหน้าที่จุดตะเกียงเจ้าพายุ ซึ่งมีขั้นตอนกระบวนการมาก เริ่มจากเติมน้ำมันก๊าด แล้วใช้แอลกอฮอล์ราดที่จานและจุดไฟเผาผ้าที่เป็น “หลอด” ตะเกียงให้ร้อน แล้วสูบลมเข้าหม้อน้ำมันก๊าดให้เต็มและเปิดวาล์วให้ไอน้ำมันพ่นขึ้นไปโดนหลอดเกิดแสงไฟขาวนวล ซึ่งบางครั้งไม่สำเร็จ เพราะ “นมหนูตัน” ก็ต้องใช้เหล็กแยงนมหนูเปิดรูให้ไอน้ำมันพ่นขึ้นมาที่หลอดได้ และเมื่อใช้ไปนานๆ แสงไฟจะจ้าลดลง เนื่องจากน้ำมันพร่อง และลมโดนใช้ไป ต้องคอยปั๊มลมให้เต็มอยู่เสมอ


อีกเย็นหนึ่ง ไปวิ่งค่ำ และวิ่งผ่านหลังร้านขายอาหารทะเล เห็นตรงเตาไฟมีไฟลุกโชน สังเกตว่าเชื้อเพลิงเป็นกะลามะพร้าว ทำให้ผมนึกถึงสมัยเด็กผมก็เคยติดไฟทำอาหารโดยใช้กะลามะพร้าวอย่างนี้ ได้ไฟแรงกว่าใช้ไม้ฟืน แต่แม่บอกว่ามันทำให้มีเขม่าจับก้นหม้อก้นกระทะมาก ขัดออกยาก เอาไปเผาเป็นถ่านก่อนดีกว่า ผมจึงได้ฝึกเป็นพนักงานเผาถ่าน ทั้งถ่านไม้ และถ่านกระลามะพร้าว เอามาใช้กับเตาอั้งโล่หรือเตารีด ถ่านที่ให้ไฟแรงและติดไฟอยู่ทน ที่หนึ่งคือถ่านกระลามะพร้าว ที่สองถ่านไม้โกงกาง


เช้าวันที่ ๒๖ ผมวิ่งไปตามถนน Bank of Ceylon Road ผ่านบริเวณ World Trade Center ไปพบศาลพระพุทธรูป เปิดเสียงสวดมนตร์ลั่น เลี้ยวซ้ายไปพบ Chatham Street แล้วกลับ วนไปทางถนน Lotus Road รวมกันเกือบเป็นวงกลม


เช้าวันที่ ๒๗ ผมวิ่งไปตามถนนริมชายหาดแบบสำรวจสนามริมชายหาด ได้เห็นว่าการออกแบบ ผังเมืองให้มีพื้นที่สาธารณะชิ้นนี้น่าชื่นชมมาก ได้ไปเห็นทหารเรือทำพิธีเชิญธงชาติขึ้นเสาที่สวนสาธารณะ ริมทะเล เวลา ๖.๐๐ น. ธงชาตินี้จะโบกสะบัดเป็นสง่าที่หน้าสวนสาธารณะริมทะเลจนเวลา ๑๘.๐๐ น. ทีมทหารเรือก็จะไปเชิญธงลง ตอนขากลับผ่านทะเลสาบริมทะเล เวลาประมาณ ๖.๓๐ น. มีนกน้ำเยอะมาก ทั้งนกกระทุง (pelican) นกกาน้ำ (cormorant) และนกกระยาง ได้ถ่ายรูปสวยๆ หนำใจ


วิจารณ์ พานิช

๒๘ ต.ค. ๕๙

ห้อง ๗๒๕ โรงแรมคิงสเบอรี่ นครโคลัมโบ ศรีลังกา

เพิ่มเติม ๒๕ กันยายน ๒๕๖๐

   ระหว่างนั่งเครื่องบินจากกรุงเทพไปลอนดอนพบภาพชายหาดโคลัมโบที่ถ่ายจากทะเลเข้าฝั่ง ในนิตยสาร Sawasdee ของการบินไทย ฉบับเดือนกันยายน ๒๕๖๐   สถานที่เดียวกับในภาพที่ ๑ - ๔ ของบันทึกนี้  จึงนำมาลงเพิ่มเติม




1 ลู่วิ่งยามเย็น


2 ชายหาด คลื่น ท้องฟ้าสวยงาม


3 ชายหาดถ่ายจากสะพาน


4 สะพานยื่นเข้าไปในทะเล


5 ยามเช้าหลังฝนหาย


6 ศาลพระพุทธรูป


7 รถเข็นขายอาหารทะเล ให้แสงสว่างด้วยตะเกียงเจ้าพายุ


8 ลู่วิ่งริมทะเลยามเย็น


9 หลังร้านมีสนามเล่นว่าว



10 สนามกว้างใหญ่ถัดเข้ามาจากริมชายหาด



11 ริมสนามมีลู่วิ่งอยู่หลังร้านขายอาหารและของกินเล่น



12 ร้านขายของเล่นเด็กในสนาม



13 เตาไฟกะลามะพร้าว



14 บริเวณสวนสาธารณะริมทะเล



15 คนทั่วไปเข้าสวนทางถนนที่รถเข้าถึง



16 พิธีชักธงขึ้นเสา



17 ถ่ายซูมจากห้อง เห็นธงชาติเด่นเป็นสง่าในอ่าว



18 นกน้ำเริงร่า



19 กระทุงกับกาน้ำ



20 เข้ามาใกล้มาก


ภาพถ่ายจากนิตยสาร สวัสดี ของการบินไทย   ถ่ายที่เดียวกันกับภาพที่ ๑ - ๔ ข้างต้น   แต่ถ่ายจากทะเลเข้าฝั่ง 

หมายเลขบันทึก: 619289เขียนเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2016 21:40 น. ()แก้ไขเมื่อ 26 กันยายน 2017 01:49 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี