ท่องเที่ยวไปไกลกรุงเทพเลยงานนี้ ฮ่าฮ่า ไปตั้งพัทยา นัดไว้กลับเพื่อน ก่อนที่จะกลับมาสามเดือนได้ ให้แลกเวร ให้ลางานเพื่อไปเที่ยวกันหน่อย ไปที่ไหนก็ได้ที่มีทะเล ผลปรากฎว่า เพื่อนค้างคืนได้แค่คนเดียว เลยเปลี่ยนแผนเป็น ไปเช้า-เย็นกลับ แล้วไปทะเลที่ไหนที่จะไป-กลับได้ดีเท่าพัทยาอีกล่ะจ๊ะ ว่าแต่...พัทยา มันไปบ่อยจนไม่รู้จะทำอะไรบ้างดีให้มันคุ้มกับการคิดถึงทะเลของผู้เขียนหน่อย อ่ะฮ่า งั้นก็ไปนั่งกินลมทะเลอ่ะแหละ

ช่วงเช้าแวะไปหาแนน (ชาย) เพื่อนที่ไปตั้งรกรากที่ศรีราชา พบปะพูดคุยตามประสาเพื่อนเก่าที่ไม่ค่อยได้เจอะเจอกันเท่าไหร่ จนเที่ยงกว่าๆ พวกเรายังคิดไม่ออกเลยว่าจะไปหาดไหนดี บ้างก็ว่าจะไปสัตหีบ ฮืม...ผู้เขียนเป็นคนขับรถอ่ะสิ เหนื่อยไปหน่อย ไม่ได้ขับรถมานาน หรือจะไปพัทยา แต่ต้องเป็นเหนือนะ เพราะทะเลพัทยาใต้อาทิตย์ก่อนมีน้ำมันดิบหกลงไป ยี้ ใครนะไม่ทำความสะอาดเลย

สรุป ผู้เขียนเลยไปนั่งจุมปุ๊กที่หาดจอมเทียน ตอนแรกก็มีแผนว่าจะไปต่อที่บางแสนต่อ แต่พอได้นั่งปุ๊บ ก็หลับเลยเชียว

พัทยาเปลี่ยนไปนิดหน่อย แต่ไม่มาก มีผู้คนมากมายเหมือนเดิม รถหาที่จอดยากเหมือนเดิม มีฝรั่ง (แก่ๆ อ้วนๆ) เยอะมากขึ้น คนไทยแทบไม่มีมานั่งเล่นแบบกลุ่มผู้เขียนหรอก เพราะอะไรน้า ในความเห็นส่วนตัว อาจจะเพราะทะเลไม่่ค่อยน่าเล่นสักเท่าไหร่ แต่ก็มีคนเล่นอยู่บ้าง

เพื่อนแซวว่า เรามาเที่ยวทะเลที่อเมริกาซะหล่ะมั้ง ไม่มีคนไทยเลย ฮ่าฮ่า ^___^

นอนอืดอยู่สองชั่วโมง เกินมาอีกสิบนาที พลาดๆ เพราะต้องจ่ายค่าจอดรถเป็นสามชั่วโมง เฮ้อ บ่ายสองเลยว่าจะย้ายไปบางแสน

แต่ระหว่างทาง แวะเข้าไป บ้านของเจ้าของสหฟาร์ม ...บ้าน สุขาวดี... เห็นในรายการเจาะใจของคุณสัญญา ดูแล้วคงมีอะไรให้ทดสอบถ่ายรูปเยอะเลย และแล้วก็ไม่ผิดหวัง บ้านอะไรจะสวยหรูปานนี้นะ

ค่าเข้าชมบ้าน (สี่ตึกหลักๆ) ผู้ใหญ่ 100 บาท ฮีม...เอาน่า 100 บาท อยู่ออสเตรเลีย ซื้อมะพร้าวได้แค่ลูกเดียวเอง ^<

เค้าจะมีรถกอล์ฟรับ-ส่งระหว่างตึก ด้วยความขี้เกียจของกลุ่มผู้เขียน ก็ยอมๆ ขึ้นรถที่เค้ารับโดยดี ดูเอาแล้วกันว่าบ้านเค้าใหญ่โตแค่ไหน

ตึกแรกแค่ได้เห็นทางเข้าก็ตื่นตาตื่นใจแล้ว ชั้น 5 ของตึก มีเจ้าแม่กวนอิม องค์ใหญ่ สวยงามมาก เห็นว่าเป็นทองแท้เลยเชียว แต่ขอเตือนให้เอาดอกไม้ธูปเทียนก่อนขึ้นลิฟท์มาด้วยนะคะ ผู้เขียนมัวตื่นเต้นถ่ายรูปชั้นล่าง แล้วขึ้นมาเลย ว่าแล้วก็เลยตามเลย ไหว้ด้วยใจแล้วกันค่ะ

ตึกที่สาม เป็นตึกที่ผู้เขียนใช้เวลามากหน่อย เพราะแบตจะหมดแล้วจ้า แง้แง (ลืมช๊าตก่อนออกจากบ้าน) เหลือ memory เพียบเลย ฉะนั้น ก่อนแบตจะหมด (มันตัวแดงแล้วล่ะ) ผู้เขียนจึงกด shutter ไม่ยั้ง เอาให้มันได้รูปให้ได้มากที่สุดก่อนที่แบตจะหมด แล้วค่อยมาเลือกเอาทีหลัง เนื่องจากประหยัดแบต จึงไม่ได้ย้อนดูรูปที่ถ่าย ซึ่งมันจะทำให้เปลืองแบตมาก

<p>หนัาตึก มีรูปนางงาม แต่ชอบรูปนี้มาก เพราะหุ่นเค้าสวยดี ฮิฮิ ประกอบกับชอบรถม้า (ราชรถ) ด้านหลังด้วย จึงเลือกรูปนี้มาให้ยล ^</p> <img src=”/file/tigger/pattaya5.jpg” border=”0” width=”448” height=”336” />

ภายในหน่ะหรอค่ะ ฮึม ถ่ายยังไงก็สวยค่ะ ไม่ต้องใช้ฝีมือการถ่ายรูปเลย เพราะด้วยแสง สี องค์ประกอบต่างๆ นั้นสวยอยู่แล้วด้วย (รูปไม่ได้ใช้โปรแกรมตกแต่ง)

<p>บรรยากาศหลังบ้าน เค้าติดทะเลเลย พวกเราเลยมากินบรรยากาศยามพระอาทิตย์ตกดินที่ทะเลไทย อิ่มใจ ฮืม…แต่ก็ยังไม่อิ่มท้อง</p>

ว่าแล้วก็ห้าโมงเย็น ไปบางแสนไม่ทันแล้วล่ะ เป็นโรคบ้าถ่ายรูปไปหน่อย เห็นฉากสวยงายซะขนาดนั้นก็อดไม่ได้ พวกเราเอากล้องไปกันสามกล้อง เมื่อเอาไฟล์มารวมกันได้ 1.2 Gb เลยเจ้าค่ะ หุหุ (รวมไฟล์วีดีโอคลิปด้วย)

ภาระกิจสุดท้ายคือตามหาร้านอาหารทะเลสด ไฮโซหน่อย ราคาถูก (ใจ) อร่อยๆ โห เงื่อนไขมากไปมั้ย โทรถามเพื่อนเจ้าถิ่นหลายคน แต่ละคนก็บอกร้านเดิมๆ ที่...แพงเป็นปกติ ของอาหารทะเล...อร่อย และแล้วก็มีเพื่อนอีกคนแนะนำว่าไป ร้านมุมอร่อย สิ ...ตรงตามเงื่อนไขร้อยแปดของเราเลย แต่หายากเหลือเกิน หลงทางกลับรถไป-มาหลายรอบมากเลยจ้า แต่ก็อร่อย ในราคาพอรับได้ บรรยากาศโค-ต-ร ดีเลยล่ะ แต่มัวสนใจอาหาร เพราะหิวจัด เลยไม่มีภาพมาให้ยลนะจ๊ะ (มันมึดแล้วด้วย ถ่ายไม่สวย กล้อง compact ก็งี้)

จบ trip กลับบ้านโดยสวัสดิภาพ อีกวันนึงสลบไปเลยล่ะ ^_____