บันทึกที่ 11 กีฬาสีอำเภอ (24 พฤศจิกายน 2559)

"กีฬาเป็นยาวิเศษณ์"

...ในวันที่ต้องไปช่วยงานดูแลนักกีฬา...

เช้าวันนี้ต้องตื่นเช้าเป็นพิเศษค่ะ เนื่องจากต้องพานักกีฬาไปร่วมงานกีฬาของอำเภอ เมื่อไปถึงโรงเรียนฉันก็ควบคุมนักเรียนที่เป็นนักกีฬาชักเยอร์เดินทางไปร่วมเดินขบวน โดยขบวนจะเริ่มที่ค่ายดารารัศมี เมื่อพานักเรียนไปถึงสถานที่ตั้งขบวน ไม่มีใครรู้ว่าชบวนของโรงเรียนเราอยู่ลำดับที่เท่าไหร่ แต่โชคดีที่มีเจ้าหน้าที่เดินมาประสานงานให้ แต่ก็ยังมีผิดพลาดอยู่บ้างเนื่องจากคำสั่งจากหลายหน่วยงานไม่ตรงกัน นักเรียนจึงเดินไปเดินมา และสุดท้ายเพิ่งรู้ว่าขบวนของเราอยู่ลำดับสุดท้ายนั่นเอง ในขณะที่ตั้งแถวรอเดินขบวนก็เห็นเพื่อน ๆ ฝึกสอนโรงเรียนอื่นมากมาย ดีใจที่ได้เจอเพื่อน ๆ โดยบังเอิญ มีทั้งเพื่อนครูเป็นเลิศและเพื่อนเอกประถมศึกษาที่เวียงบัว แต่ก็ดีใจที่ไดเจอทุกคนนะ ระยะทางจากค่ายดารารัศมีเดินไปโรงเรียนแม่ริมวทยาคมไม่ไกลมาก แต่รถติดมากทำให้เดินได้ช้า

นี่เป็นขบวนโรงเรียนบ้านริมใต้ แต่ทางโรงเรียนไม่ได้ส่งประกวดขบวนพาเหรด



รูปภาพด้านบนเป็นขบวนพาเหรดของโรงเรียนออื่นที่ส่งปประกวดขบวน แต่ละโรงเรียนมีความคิดสร้างสรรค์ดีมาก ขบวนสวยงามมากค่ะ และที่สำคัญคือมีโรงเรียนที่อยู่ไกลมาก ๆ มาร่วมแข่งขันด้วย เพราะเป็นงานกีฬาประจำอำเภอ โรงเรียนระดับประถมศึกษาในอำเภอแม่ริมทุกโรงเรียนมาร่วมในงานนี้ เมื่อขบวนไปถึงสนามโรงเรียน ก็ทำพิธีเปิดงานกีฬา อากาศร้อนมากและใช้เวลาเปิดนานมากเลยทีเดียว



หลังจากพิธีเปิดไม่นาน แต่ละโรงเรียนก็แยกย้ายกันไปพักตามสถานที่ต่าง ๆ ส่วนโรงเรียนที่จัดส่งแสตนเชียร์เข้าประกวดก็เข้าไปนั่งที่แสตนเชียร์ของตนเอง ส่วนดรงเรียนของเรานั่งประจำที่ใช้ต้นไม้ข้างสนามค่ะ ใกล้ชินักกรีฑามาก สนุกดีค่ะ ได้เห็นการแข่งขันชัดเจนมากขึ้น เรียกได้ว่าเกาะติดสนามแข่งขันันเลยทีเดียว หลังจากนั้นก็เริ่มทำการแข่งขีนกรีฑา มีหลากหลายโรงเรียน จึงมีการแข่งขันหลายรอบและใช้เวลาแข่งขันค่อนข้างนาน ในการแข่งขันกรีฑาในวันนี้ทำให้เห็นว่ากรรมการที่ปล่อยตัวนักกรีฑา ปล่อยตัวนักกรีฑาไม่พร้อมกัน มีนักกรีฑาคนหนึ่งวิ่งออกจากจุดปล่อยตัวก่อนอย่างเห็นได้ชัดเจน แต่กรรมการไม่ได้สนใจ ฉันสังเกตหลายรอบมาก แต่นักกรีฑาโรงเรียนของเราเก่งมากได้เหรียญทองตั้งหลายรายการ ทำให้คะแนนรวมกรีฑาของเราอยู่ที่อันดับที่สองและคว้ารางวัลรองชนะเลิศกลับมา นักกรีฑาของเราวิ่งเร็วทุกคน แต่ที่แพ้แพ้เพราะความสูงอย่างเดียว โรงเรียนอื่นตัวใหญ่มาก แต่ไม่เป็นไรค่ะ ฉันชื่นชมและภูมิใจในนักกรีฑาของโรงเรียนบ้านริมใต้ทุกคน นับถือสปีริต นับถือในความเป็นนักกีฬาของทุกคน ยินดีกับชัยชนะของทุกคนค่ะ แม้แดดจะร้อนแค่ไหนแต่ทุกคนก็สู้สุดใจ...


และภาพสุดท้ายเป็นภาพนักกรีฑาคนเก่งของเรานี่เอง

สิ่งที่น่าเสียดายที่สุดในวันนี้ก็คือคณะกรรมการจัดการแข่งขันได้ยกเลิกการเเข่งขันกีฬาชักเยอร์ทุกรายการ อาจจะเนื่องมาจากเวลาในการจัดการแข่งขันไม่พอ จึงจำเป็นต้องยกเลิกกีฬาดังกล่าวไป ฉันรู้สสึกสงสารนักกีฬาของเรามาก เพราะฉันเห็นนักกีฬาตั้งใจฝึกซ้อมกันมาเป็นอย่างดี แต่ก็ไม่ได้ทำการแข่งขัน และนักกีฬาส่วนใหญ่ที่มาในวันนี้ก็เป็นนักกีฬาชักเยอร์ทั้งนั้น นั่งรอทำการแข่งขันตั้งแต่ตอนเช้าถึงเย็น และก็ได้ยินเสียงประกาศยกเลิก นักเรียนบางคนถึงกับเศร้าเลยทีเดียว และจากนั้นก็เริ่มมทะยอยพานักกีฬากลับโรงเรียนด้วยรถตู้และรถรับส่งของโรงเรียน แม้ว่าวันนี้จะเหนื่อยและร้อนมากแต่ฉันก็รู้สึกดีใจที่ได้มาร่วมงานในวันนี้ เพราะได้ประสบการณ์หลายอย่าง ได้เห็นพิธีการ ขั้นตอนการดำเนินงานต่าง ๆ มากมาย ส่วนที่ผิดพลาดในวันนี้ก็จะสอนเราต่อไปปในอนาคต ขอบคุณคุณครูที่พาพวกเรามาด้วยค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวจิราภรณ์ ยาวิชัย...(ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)