หลายครั้งขณะกำลังจะตื่นหรือกำลังจะหลับ สมาธิท่านมาหาที่ปลายจมูก ชวนไปเที่ยวด้วยกัน เรามักปฏิเสธ ท่านก็ไม่ย่อท้อตามตื๊อจนเรายอมในครั้งที่ ๓ ท่านพาเราขี่หลังไปชมโลกธาตุทั้งหลายรูปธรรม นามธรรม แตกเป็นเสียงๆให้เห็นต่อหน้าก็มี มันเหมือนความฝัน แต่เป็นฝันแบบมีสติครองกายใจตลอด แปลกแท้ๆ ...เรากลัว กลัวจะบรรลุธรรมเสียก่อน เพราะปฏิญญาไว้แล้วว่าชาตินี้อย่างมากขอเป็นเพียงโพธิสัตว์ไปพลางก่อน จะได้ยังพอขี้โม้ได้ไปอีกนาน ๕๕๕