จะให้ฉันเป็น อย่างเช่นใครๆได้หรือ คนไร้ฝีมืออย่างฉันนั้นมันน่าเศร้า ไม่อาจจะดี ไม่ใช่คนเด่นอย่างเช่นใครเขา ฉันคนหัวเก่าสิ่งใหม่ๆฉันทำไม่เป็น ที่ไม่รับไม่ใช่เพราะฉันบอกปัด นำมาวัดคุณค่าฉันมองไม่เห็น เพียงค่านิยมชั่วคราวกระซ่านกระเซ็น เก็บเล็กผสมน้อยยากเย็นแล้วเอาทิ้งขว้างรายทางเวลา
แซมซัง ไอโฟน เก่าโยนแล้วจะซื้อใหม่ โซนี่หัวเหวย ผ่านไปเปลี่ยนใหม่แล้วหนา คนโน้นก็มี คนนี้ก็ได้ อายเขาสิท่า ไม่เคยพอเลยแก้วตาเงินทองที่หาไม่เหลือสักแดง
จะให้ฉันเป็น เดินตามรอยทางสังคม ฟุ้งเฟ้อเห่อถมมืดมนอันธการอับแสง สังคมหน้าตา ขอบอกว่าฉันไม่กล้าแข่ง เสื้อเก่ากางเกงเลสีแดงฝนตกแดดแรงฉันสุขสบายดี
