วันนี้ห้อง ป. 3/4 ของเราได้ทำการประเมินการอ่าน การเขียนภาษาไทยเป็นรายบุคคล โดยจะมีบทความมาให้นักเรียนอ่านแล้วครูก็ต้องเช็คคำที่กำหนดให้ว่านักเรียนอ่านถูกต้องหรือไม่ โดยในหนึ่งบทความจะมีทั้งหมด 90 คำที่กำหนดให้อ่าน หลังจากนั้นนักเรียนจะต้องตอบคำถามจากเรื่องที่อ่านอีก 5 ข้อ ข้อละ 2 คะเเนน รวมเป็น 10 คะเเนน รวมทั้งสองตอนเข้าด้วยกัน เป็น 100 คะเเนน จากการทดสอบ เด็กของห้องเราก็อ่านและตอบคำถามอยู่ในระดับดีเยี่ยมทุกคน บางคนมีกุกกุกกักกักบ้าง เเต่ก็สะกดและอ่านได้
หน้าตาของแบบประเมินการอ่าน เนื้อหาในการอ่านจะเเตกต่างกันตามระดับชั้น
บางคนอ่านช้า บางคนอ่านเร็ว ครูนี่ฟังเเทบไม่ทันทีเดียว
เด็กชายมงคล หรือเด็กชายที่เพื่อน ๆ เรียก ป้า คือคนที่ดิฉันประทับใจมากในวันนี้ โดยเฉพาะการประเมินการเขียน ถ้าจะอยากให้ใครโตขึ้นมาและรู้จักพื้นที่แห่งความรู้นี้ก็คงจะเป็นเขาคนนี้ เรียนก็ไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่ ถ้าเทียบกับเพื่อนในห้อง เเต่หัวใจของผมคงเรียนรู้อะไรมามากมาย
การประเมินการเขียน จะประเมินโดยการกำหนดรูปภาพให้หนึ่งรูปภาพ แล้วให้นักเรียนเขียนบรรยายเกี่ยวกับรูปภาพนั้น ๆ รูปภาพที่ระดับชั้น ป.3 ได้ คือ รูปผู้หญิงพาคนพิการหรือคนแก่ก็ไม่ชัดข้ามถนน โดยกางร่มให้เพราะฝนตก เด็กชายมงคลได้เขียนบรรยายภาพ ดังนี้
การเขียนบรรยายภาพ เรื่อง ความดีของคนหนึ่ง
มีผู้หญิงคนหนึ่งเขาทำเเต่ความดี อย่างภาพนี้ที่เขามีโอกาสได้ช่วยคนพิการตอนฝนตก แม้เขาจะต้องตากฝนเขาก็ยอม ภาพนี้เป็นภาพที่ผมประทับใจมากเลยจนผมคิดว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นคนดีขนาดนี้ ภาพนี้ทำให้ได้ข้อคิดอย่างหนึ่งในใจของผม ผมว่าความดีคือทุกอย่าง และมีข้อคิดหนึ่งที่ทุกคนเคยได้ยินเกี่ยวกับความดีกับความชั่ว นี่เเหละ คือทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่ว
รอยยิ้มเล็ก ๆ ผุดบนใบหน้าของครูพี่เลี้ยงและใบหน้าของฉัน เป็นรอยยิ้มของความดีใจและความภาคภูมิใจของคนที่เป็นครูและว่าที่ครู
