เปิดเทอมใหม่โรงเรียนใหม่ ถามว่าตื่นเต้นมั้ย ตอบเลยว่ามาก เพราะช่วงที่มาทำงานก่อน 1 สัปดาห์ เราไม่ได้มาเจอนักเรียนค่ะ เจอคณะแต่ครู ต้อนรับการเปิดภาคเรียนใหม่ด้วยสายฝนที่โปรยปราย ชุ่มฉ่ำไปทั้งโรงเรียน กับหน้าที่แรกของวัน คือ การมารับนักเรียนที่รถ วันนี้ฝนตก ครูเวรและครูพิเศษรวมถึงครูนักศึกษาทุกคนจะต้องถือร่มคนละคัน เพื่อรอรับนักเรียนที่หน้าอาคารเรียน ต้องไปเปิดประตูรถและรับนักเรียนลงจากรถ ห้ามลูกคนไหนเปียกเด็ดขาด วันนั้นแค่ได้ยินเพื่อนเล่าให้ฟัง วันนี้ได้มาทำจริง ๆ แล้วค่ะ ตื่นเต้นมาก วิ่งรับนักเรียนกันจ้าละหวั่นจนร่มจนกันก็มี 555 วันนี้ได้เข้าห้องเรียนและแนะนำตัวกับนักเรียนทุกคน นักเรียนดูตื่นเต้นและมีความสงสัยที่เห็นมีครูนักศึกษาฝึกสอนมาใหม่ มาวันแรกทำอะไรก็ยังไม่เป็นค่ะ ทั้งการจดการบ้านบนกระดาน การบอกชื่อเมนูอาหารเป็นภาษาอังกฤษในช่วงรับประทานอาหารเที่ยง ก็ได้นักเรียนนี่แหละที่ช่วยบอก ที่นี่เขาเรียกครูว่า teacher ค่ะ ไม่เรียกว่าครูเหมือนที่อื่น เวลาแทนตัวเองว่า Teacher ใหม่ๆ ก็เขินนะคะ แต่สักพักก็ชิน เพราะครูทุกคนก็แทนตัวเองว่าทิชเชอร์ หลังการพูดคุยกับท่านเลขาเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ถึงหน้าที่ที่เราต้องปฏิบัติในทุกวัน หน้าที่แรกคือรับนักเรียนในตอนเช้าทุกวัน เมื่อเช้าก็ได้ปฏิบัติไปแล้ว หน้าที่ต่อมา คือ ต้องยืนเฝ้านักเรียนเดินแถวเอาถาดมาวางและคอยเตือนให้วางถาดตรงหลุม งานนี้ได้รองช้างมาเป็นแบบอย่างในการปฏิบัติงานค่ะ
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนตกบ่าย วันนี้ประเดิมวิชาแรกด้วยการสอนวิชาภาษาไทยและต่อด้วยคณิตศาสตร์ในชั่วโมงสุดท้าย เด็กๆเริ่มล้า และรับเนื้อหาได้ไม่ค่อยมาก
วันนี้จึงหยุดแค่พอให้รู้จักนาฬิกาและให้หารบ้านไปตามระเบียบค่ะ หมดวันพอดีแต่วันนี้เป็นครูเวร ยังกลับบ้านไม่ได้ต้องรอจนนักเรียนกลับครบจึงจะได้กลับค่ะ วันนี้ได้กลับอยู่ที่เวลาเกือบ 18.00น. ถึงหอก็สลบพอดีค่ะ
