วันที่ 91 "ศิลปหัตกรรมภาคเหนื่อ ครั้งที่ 66" (26ก.ย.59)

วันนี้วันจันทร์ เป้นจันทร์ที่ตื่นเช้าที่สุดตั้งแต่มาฝึกสอน ดีใจที่วันนี้ไม่ได้สอน ตื่นเต้นไปหน่อย เลยตื่นเช้าเกิน 555 วันนี้มีภารกิจนำนักเรียนไปแข่งทักษะทางวิชาการ ในงานศิลปหัตถกรรมภาคเหนือ ครั้งที่ 66 ณ โรงเรียนอนุบาลสานสายใย อ.แม่แตง ตื่นตั้งแต่ตี 5 แต่ล้อหมุน 7 โมง นั่งไปกับคุณครูผู้ฝึกสอนการแสดงScience Show พอมาถึงแถวมหาลัย เฮ้ยยยย ทำไมรู้สึกคิดถึง ทำไมรู้สึกเหมือนได้กลับมาถิ่นเก่า แถวนี้เมื่อก่อนเราเก๋ามากนะ อยู่มาสี่ปี จนพ่อค้าแม่ค้าแถวนั้นจำได้หมด ก็ไม่แปลกน้อ อยู่มานานขนาดนี้ พอผ่านมาเจออะไรเดิมๆก็คิดถึงเป็นธรรมดา

จุดหมายปลายทางของเราในวันนี้ คือ โรงเรียนอนุบาลสานสายใย เป็นโรงเรียนสังกัดเทศบาลที่กำลังเปิดใหม่ ไม่มีใครรู้จัก ก็ขับตามชาวบ้านที่คาดว่าเขาก็น่าจะมาแข่งเหมือนกับเรา 555 วันนี้จะเริ่มทำการแข่งขันเวลา 09.00 น. เราอยู่ไกลเลยต้องมาเช้าหน่อย มาถึงโรงเรียนก็วุ่นวายอยู่กับการเตรียมของ พอยกของที่เตรียมไว้มารวมๆกันในห้องที่จะแข่ง โอ้แม่จ้าว เยอะขนาดนี้ขนมาได้เยี่ยงไร ระหว่างที่กำลังขนของลงมาจากรถ มีสายตาจากประชาชีแอบมองแรงและแอบพูดจาประชดว่า ของเราเป็นธรรมชาติ ไม่เน้นไฮเทค ซึ่งคนที่พูดเป็นครูด้วยค่ะ น่าจะเป็นคู่แข่งจากโรงเรียนแห่งหนึ่ง และก็ได้ยินนักเรียนจากรร.เดียวกันนี่แหละ บอกครูของเขาไปว่า ธรรมชาติลงโทษใช่มั้ย ก็เล่นขนของมาขนาดนี้ คู่ต่อสู้ก็ต้องหวั่นเป็นธรรมดา ทั้งโปรเจคเตอร์ จอโปรเจคเตอร์ ขาตั้งโปรเจคเตอร์ ลำโพง ไมล์ลอยสำหรับหนีบไว้ที่เอวนักแสดงอีก 2 ชุด ชุดละ 1 กระเป๋า ไหนจะอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ที่แพคไว้เมื่อวันศุกร์ นับรวมๆกันแล้วประมาณ 6 ลังเห็นจะได้ เจอแบบนี้ถ้าเราเป็นคู่ต่อสู้ เราก็หมั่นไส้แหละ เพราะโรงเรียนอื่นแทบไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย เมื่อถึงเวลาจะแข่ง คุณครูทั้งหลายก็ช่วยกันเซตอุปกรณ์ทุกอย่างก่อนแข่ง ก็มาเจอปัญหาว่าไม่ได้เอาสายเสียโปรเจคเตอร์มา ทำไงดีล่ะคะ โรงเรียนนี้ก็ไม่รู้จักใคร ครูที่มาด้วยกันก็มีแต่ผู้หญิง ก็เลยตัดสินใจเดินตามหาคุณครูอีกท่านหนึ่งที่นำนักเรียนมาแข่งเครื่องบิน พอไปถึงสนามแข่ง นักเรียนบอกว่าครูไปอีกโรงเรียนหนึ่งแล้ว ครูแคทเดินออกมาอย่างหมดหวัง แต่เมื่ออกมาถึงถนนก็เจออัศวินขี่ม้าขาวคนนั้นค่ะ รีบโบกรถทั้งๆที่ยังไม่แน่ใจว่าจะใช่มั้ย ทันทีที่ครูโบ๊ตลดกระจกลง เราก็รีบพูดเลย ครูคะหนูลืมเอาสายเสียบโปรเจคเตอร์มาค่ะ นี่ก็ได้เวลาแข่งแล้ว ยังหาที่ไหนไม่ได้เลย ทันใดนั้น ประโยคสวรรค์ก็ลอยมา "ไม่เป็นไร เดี๋ยวครูจัดการเอง" โอ้ยยยยย หนู้ซึ้งมากค่ะ อยากจะร้องไห้กระโดดกอดครูเลย จากนั้นก็รีบกลับไปบอกเพื่อนๆด้วยความดีใจว่าครูโบีตจะจัดการให้ แต่หารู้มั้ยว่า เพื่อนได้บอกครูโบ๊ตไปแล้ว 5555555 ก่อนแข่งก็ต้องจับฉลากลำดับ สวรรค์ช่างเข้าข้าง ให้จับได้ลำดับที่ 1 แต่ครูโบ๊ตยังไม่มา แต่แล้วพ่ออัศวินขี่ม้าขาวก็มาทันเวลาอีกนั่นแหละค่ะ แถมยังมาช่วยเซ็ตอุปกรณ์ทุกอย่าง นักเรียนของเราซึ่งจับได้เป็นลำดับแรกคงยังไม่หายตื่นเต้น พอขึ้นไปแสดงก็เกิดอาการลืมบทค่ะ บทที่เมื่อวานจำได้เป็นนกแก้วนกขุนทอง วันนี้ก็ลืมค่ะ จนเกือบจะเถียงกันกลางเวที แต่โชคดีที่คนเป็นรุ่นพี่สามารถแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าได้ ก็เสียเวลาไปหลายนาที ทำให้การแสดงบางตอนต้องตัดไปอย่างน่าเสียดายค่ะ แต่ก็ให้กำลังใจนักเรียนว่าทำได้ดีมากแล้ว หลังจากแข่งเสร็จก็รอลุ้นผลกัน บวกกับรอนักเรียนที่มาแข่งอัจฉริยภาพทางวิทยาศาสตร์อีกชุดหนึ่ง รอจนหลับได้ 3 ตื่น ห้องที่มีแอร์เย็นๆนี่หลับฟินดีจริงๆเลย 555 ระหว่างที่รอลุ้นผลการแข่งขัน ท่านผู้อำนวยการก็มาให้กำลังใจค่ะ การนำนักเรียนไปแข่งครั้งนี้ก้ได้เจอกับเพื่อนที่ไปฝึกสอนต่างโรงเรียนกัน ก้ได้พูดคุยถามสารทุกข์สุกดิบกันตามประสา ก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับในตอนเย็น ออกจากอ.แม่แตงประมาณ 15.30 น. ถึงโรงเรียนประมาณ 16.00 น. ช่วยกันขนของลงจากรถและเก็บของทุกอย่างจนเสร็จก็กลับบ้านได้ค่ะ วันนี้เหนื่อยขอกลับไปนอนพักผ่อนก่อนนะคะ

ประมวลภาพกิจกรรมวันนี้



สำหรับผลการแข่งขัน เป็นไปตามที่คาดหมายค่ะ ต้องได้ไปต่ออยูาแล้วค่ะ แพคของกลับบ้านได้ค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของ นางสาวสรชา รอยพนา (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)