ยามนี้จะมีใคร นะจะใสฤทัยมอง
เห็นคุณกระบือทอง ผิวปองจะผูกพัน
คิดถึงทัพที่ศัตรู ประชิดอยู่บางระจัน
พม่ารุกโรมรัน ทะลุด่านทะลวงค่าย
ขุนศึกฮึกเหิมขวาง กระจะกลางมิกลัวตาย
ควายศึกฤห่างหาย สิฮึดสู้ตะลุยเคียง
สองเขากระทบดัง กระปิพังกระบือเพียง
วิญญาณสดับเสียง กระหวัดว่าประชาชัย
ถึงยามปกติวิถี ประดับศรี ณ ทุ่งไทย
เป็นเพื่อนกสิกรใน ทิวะไล่รติกาล
ลุถึงวสันต์ฉ่ำ มนะร่ำจะมุงาน
โดยแรงและเชี่ยวชาญ ปิติสานบถจร
คราดไถมิถดถอย จรดรอยมิอาทร
โถมถั่งดะดินดอน นินิตหมายนฤปรีดิ์
ตลอดศกจะใช้สอย ปณิธิคอยเต็มฤดี
รับใช้สุดชีวี ชีวิตวายมลายไป
ถึงตายสิยังค่า ภระพาเพริศพิไล
ทั้งตัวมิสูญไป คุณะในทุกอณู
นายเรืองศักดิ์ ละทัยนิล – ผู้ประพันธ์
ควายกับวิถีชีวิตคนไทย
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ดร. แสวง รวยสูงเนิน · 21 พ.ย. 2549
ครูตุ๊กแก…ตัวดำๆ… · 21 พ.ย. 2549
JJ · 21 พ.ย. 2549
คุณ วายุส์ แก้วฉิม tao tao · 21 พ.ย. 2549
รักควายค่ะ