ควายกับวิถีชีวิตคนไทย

ยามนี้จะมีใคร นะจะใสฤทัยมอง
เห็นคุณกระบือทอง ผิวปองจะผูกพัน
คิดถึงทัพที่ศัตรู ประชิดอยู่บางระจัน
พม่ารุกโรมรัน ทะลุด่านทะลวงค่าย
ขุนศึกฮึกเหิมขวาง กระจะกลางมิกลัวตาย
ควายศึกฤห่างหาย สิฮึดสู้ตะลุยเคียง
สองเขากระทบดัง กระปิพังกระบือเพียง
วิญญาณสดับเสียง กระหวัดว่าประชาชัย
ถึงยามปกติวิถี ประดับศรี ณ ทุ่งไทย
เป็นเพื่อนกสิกรใน ทิวะไล่รติกาล
ลุถึงวสันต์ฉ่ำ มนะร่ำจะมุงาน
โดยแรงและเชี่ยวชาญ ปิติสานบถจร
คราดไถมิถดถอย จรดรอยมิอาทร
โถมถั่งดะดินดอน นินิตหมายนฤปรีดิ์
ตลอดศกจะใช้สอย ปณิธิคอยเต็มฤดี
รับใช้สุดชีวี ชีวิตวายมลายไป
ถึงตายสิยังค่า ภระพาเพริศพิไล
ทั้งตัวมิสูญไป คุณะในทุกอณู

นายเรืองศักดิ์ ละทัยนิล – ผู้ประพันธ์


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กรุกลอน...ร้อยกรองชีวิต

คำสำคัญ (Tags)#บทกวี#poem#กลอน#ร้อยกรอง#อินทรวิเชียรฉันท์

หมายเลขบันทึก: 61512, เขียน: 21 Nov 2006 @ 10:23 (), แก้ไข: 21 Jun 2012 @ 18:02 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 1, อ่าน: คลิก


ความเห็น (1)

IP: xxx.151.232.70
เขียนเมื่อ 

รักควายค่ะ