วันที่ 57 วันแม่แห่งชาติ (11 สิงหาคม 2559)

"สวัสดีวันแม่แห่งชาติ สวัสดีค่ะอาจารย์นิเทศน์......"

วันนี้ฉันทำหน้าที่เป็นครูเวรมาสายอีกเช่นเคย แม้ว่าโรงเรียนจะจัดกิจกรรมวันแม่แห่งชาติแต่นักเรียนจะมาสายไม่ได้นะคะ วันนี้ฉันได้อยู่ปฎิบัติหน้าที่คนเดียวและมีเพื่อนอีกหนนึ่งคนมาช่วย วันนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันได้อยู่คนเดียว ยังไม่ค่อยรู้หน้าที่ของครูเวร แต่โชคดีที่มีสภานักเรียนคอยจับเด็กมาสายมาส่งให้ครู เมื่อใกล้ถึงเวลาเลิกแถวมีนักเรียนที่เป็นสภานักเรียนเดินเข้ามาถามฉันว่าครูจะลงโทษยังไงดีคะ ฉันจึงบอกให้เก็บขยะคนละ 10 ชิ้นแล้วนำมาส่งครูก่อนจึงจะสามารถแยกย้ายกันขึ้นชั้นเรียนได้

ในขณะที่คุมนักเรียนอยู่บนห้องเรียนนั้นมีครูซึ่งเป็นครูคู่ประสานห้องเรียนชั้น ป.3/2 ขึ้นมาบอกว่าอาจารย์นิทเศน์มาหา และตอนนี้รออยู่ที่ห้องสำนักงานโรงเรียน อาจารย์ติดต่อนักศึกษาไม่ได้ รีบลงไปหาอาจารย์ด่วนเลย ฉันจึงรีบวิ่งลงไปพร้อมกับวิ่งไปหาเพื่อนอีกคนหนึ่งและรีบลงมาหาอาจารย์ วันนี้อาจารย์มาให้คำแนะนำเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาไทย สำหรับนักเรียนทั่วไปและนักเรียนที่มีปัญหาพิเศษ ซึ่งอาจารย์แนะนำว่าเราอาจให้นักเรียนทำใบงานต่าง ๆ ที่น่าสนใจเพื่อให้เราสามารถจัดการเรียนการสอนได้อย่างราบรื่นโดยไม่มีนักเรียนมาก่อกวนหรือรบกวนสมาธิของเพื่อนในห้องเรียน รวมถึงติดตามงานวิจัยและแฟ้มสะสมผลงานของเรา วันนี้อาจารย์ให้ข้อคิดสอนใจหลายอย่าง เช่น ค่าของคนอยู่ที่คนมองเห็น อาจารย์ได้กล่าวไว้

เช้าวันนี้โรงเรียนได้จัดงานวันแม่แห่งชาติโดยมีตัวแทนคุณแม่ดีเด่นของแต่ละห้องเรียนออกมารับเกียรติบัตร และมีตัวแทนของนักเรียนห้องละ 10 คนมาร่วมงานวันแม่นี้ด้วย ส่วนนักเรียนคนอื่นให้ติดตามการถ่ายทอดสดวันแม่แห่งชาติผ่านทางโทรทัศน์ของแต่ละห้องเรียน


หลังจากที่จัดกิจกรรมคุณแม่ดีเด่นเสร็จแล้วก็มีตัวแทนของนักเรียนชั้น ป.3 ขึ้นไปร้องเพลงสากล (เพิ่งฝึกซ้อมกันเมื่อวานตอนเย็น โดยทีชเชอร์ชาลอท ) ซึ่งนักเรียนเองก็สามารถร้องเพลงได้อย่าไพเราะมาก เสียงดังมาก เป็นการร้องเพลงประสานเสียงโดยมีผู้ขับร้องจำนวนมาก เมื่อเพลงจบทุกคนต่างปรบมือกันเสียงดัง

ในขณะที่ฉันจะเดินไปเอาเอกสารมีนักเรียนกลุ่มที่ร้องเพลงประสานเสียงร้องเรียและวิ่งเข้ามาหาฉันพร้อมกับบอกว่า "ครูขาพวกหนูทำได้แล้ว พอหนูร้องเพลงจบนะทุกคนปรบมือกันเสียงดังมาก" ฉันจึงกล่าวชื่นชมนักเรียนทุกคนที่ประสบความสำเร็จในการร้องเพลงประสานเสียงในครั้งนี้ และนี่คือคนเก่งของเราค่ะ


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวจิราภรณ์ ยาวิชัย...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)