วันที่ 82 วุ่นวาย (13 กันยายน 2559)

ขนมจีบ วันนี้ยังคงทำหน้าที่ครูเวรขายขนมจีบ ช่วงแรก ๆ ขายไม่ค่อยดี นักเรียนและผู้ปกครองมาซื้อกันน้อย แต่พอเวลาผ่านไปสักพัก ขายดีมาก ตักขนมจีบแทบไม่ทันกว่าจะขายหมดครบหนึ่งชั่วโมงพอดี ปกติขายไม่เกิน 45 นาทีก็หมด รวมยอดขายวันนี้ 1,350 บาทค่ะ



วุ่นวาย สอน ป.5/4 วันนี้วุ่นวายมาก ต้องใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด นักเรียนบอกว่าทำไมวันนี้ครูหมูใจร้าย ครูหมูยึดของเล่นเด็ก ฉันคิดว่าตัวเองโหดกับเด็กมาตลอดนะ นี่คิดไปเองเหรอเนี่ย เด็กไม่กลัวครูหมูสักคน สงสัยครูหมูหน้าไม่โหด ใจดีเกินไปก็ไม่ดี โหดเกินไปก็ต้องมารู้สึกผิดกับตัวเอง เกือบทุกคาบที่สอนห้องนี้จะมีคนร้องไห้ตลอด วันนี้ก็ยังเป็นคนเดิม ฟีฟ่า ร้องไห้ทั้งคาบ ฟีฟ่าเอาของเล่นโปเกม่อนมาเล่น ตอนแรกก็บอกให้เก็บ ไม่งั้นครูจะขอยึดนะแต่ก็เกิดการท้าทายไม่ยอมเก็บ ฉันจึงเดินเข้าไปหาแล้วบอกว่าครูให้โอกาสแล้วนะ งั้นครูขอยึด หมดคาบแล้วจะคืนให้ ยังมีอีกคนที่มีปัญหาคือ เกท เป็นเด็กพิเศษเวลาที่ทำอะไรแล้วโดนขัดใจจะไม่พอใจ คาบนี้ก็โดนเพื่อนแกล้ง พอเกิดอาการไม่พอใจก็โวยวายแล้วร้องไห้ วันนี้ห้องเรียนวุ่นวายสุด ๆ แต่อย่างน้อยก็มีคนตั้งใจเรียนเยอะอยู่จะมีแค่บางคนเท่านั้นที่มีปัญหา

แตกต่าง คาบสุดท้ายขึ้นไปสอนในห้อง ป.5/3 เนื่องจากครูมาขอใช้ห้องและคาบนี้ก็ไม่มีการทดลองจึงขึ้นไปสอนข้างบน นักเรียนมาเรียนสายเพราะก่อนหน้านี้ไปเรียนอีกตึกหนึ่ง บางคนก็แอบไปดูฟุตบอล กว่าจะมากันครบใช้เวลานานเลยทีเดียว พอห้องเรียนอยู่ในความสงบก็เริ่มสอน นักเรียนตั้งใจเรียน ไม่ค่อยคุยกัน รู้สึกชื่นใจจริง ๆ แตกต่างจากการสอน ป.5/4 ที่วุ่นวายมาก แต่ห้องนี้เป็นเด็กดี มันก็แค่บางคาบนะ พอเรียนในห้องวิทยาศาสตร์ก็วุ่นวายเหมือนกัน ความแตกต่างในการสอนที่ห้องวิทยาศาสตร์กับห้องเรียนปกติมันแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด รู้สึกท้าทายตลอดเวลา ในชีวิตจริงเราไม่สามารถเลือกนักเรียนและสถานที่สอนได้ ไม่ว่าจะเจอนักเรียนแบบไหน ไม่ว่าจะได้สอนสถานที่ใด เราก็ต้องทุ่มเท ทุ่มเทเพื่อศิษย์ ทุ่มเทเพื่อส่วนรวม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศิริพร นำเปี้ย (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)