วันที่ 77 เรามาสร้างเรือลอยน้ำกันเถอะ (5 กันยายน 2559)​

ลูกชาวนา
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

สวัสดีวันจันทร์..........สอน เตรียมของให้นักเรียนทำเรือลอยน้ำ

เช้าวันนี้มาโรงเรียน เหมือนยังไม่พร้อมจะทำอะไร ยิ่งเป็นวันจันทร์ นักเรียนเจอกันเริ่มวันใหม่ของสัปดาห์ ไม่รู้เอาเรื่องอะไรมาคุยกันมากมาย เข้าแถวแต่ละคนแย่งกันพูด...

วันนี้แลกชั่วโมงสอนกับครู และขอครูป.5/1 อีก 1ชั่วโมงตอนบ่าย คือสอนสังคมตอนเช้าป.6 ทั้ง 2 ห้องก่อน แล้วตอนบ่ายก็ลุยกับการสอนนักเรียนชั้นป.5/1 วันนี้บรรยากาศยิ่งร้อนอยู่ กว่านักเรียนจะพร้อมและตั้งใจฟังได้ ใช้เวลานานเลยทีเดียว วันนี้หมดพลังงานไปเยอะเลยทีเดียว กับการใช้เสียง และการเดินไปเยอะเลย เฮ้อ!

เตรียมของให้นักเรียนทำเรือลอยน้ำ นี่เป็นส่วนหนึ่งของงานวิจัย โดยใช้ STEM หลังจากที่สอนนักเรียนในเรื่องของเนื้อหาไปแล้ว วันนี้เลยให้นักเรียนได้ลงมือทำ โดยมีวัสดุสิ่งของมาให้นักเรียน ให้นักเรียนคิดออกแบบว่าจะทำอย่างไรกับของที่ครูเตรียมให้ ให้ได้เรือที่สามารถลอยน้ำได้ และสามารถบรรทุกเงินเหรียญต่างๆได้ กว่านักเรียนจะลงมือทำงานอย่างเงียบๆ ทำเอาปวดหัวเลย ทั้งร้อน ทั้งเสียงนักเรียน >_<

  • ออกแบบก่อนลงมือทำจริงค่ะ


  • คิดก่อน ช่วยกันคิด


  • ช่วยกันลงมือทำแล้วค่ะ


  • ช่วยกันจับขนาดนี้ ครูอยากเห็นเรือของพวกหนูแล้วเนี่ย


  • ใกล้เสร็จแล้วค่ะ

หลังจากทำเสร็จแล้ว ก็ถึงเวลาเอาลอยน้ำแล้วค่ะ ปัญหาคือ กะละมังไม่ใหญ่ หน้าที่ใครไปหา ก็ครูซิค่ะ ไปหากะละมังให้นักเรียน ได้ของแม่ครัว ก็แบกมาจากห้องครัว ร้อน หนักด้วย ทุ่มเทมากกับการให้นักเรียนทำกิจกรรมในวันนี้ มีของมาให้มากมายมีนักเรียนคนหนึ่ง ถามมาว่า "ครูซื้อของมาหลายอย่าง ครูได้งบจากโรงเรียนหรอค่ะ ?" ฉันก็ยิ้ม จ่ะ ครูได้งบ งบจากพ่อกับแม่ครูค่ะ ^^ นักเรียนบอก โห่ ครูลงทุนมากเลยค่ะ :) ก็ครูอยากให้หนูได้เรียนรู้จากการลงมือทำจริงไงค่ะ ครูตั้งใจทำมาให้ ดังนั้นนักเรียนก็ต้องตั้งใจทำตอบแทนครูเช่นกันนะจ่ะ


  • ผลงานออกมาแล้ว เรือของพวกเรา


  • ต่อไปทดลองเอาเรือลอยน้ำ และเอาเงินเหรียญใส่ค่ะ

หลังจากสอนเสร็จ หน้าที่ทุกวันที่พวกเราต้องทำกันก็คือ ติวนักเรียนค่ะ ก่อนกลับบ้านในวันนี้ มีนักเรียนกลุ่มหนึ่งที่ชอบเข้ามาหาบ่อยๆ มาบอกว่า ครูค่ะ หนูรู้สึกว่าครูนักศึกษารุ่นนี้งานเยอะกว่าครูนักศึกษารุ่นก่อนๆ เพราะเวลามาในห้องจะเห็นทำงาน ติว หรือทำอื่นๆ ตลอดเวลา แต่ครูนักศึกษาในรุ่นก่อนจะนั่งเลนโทรศัพท์..... นี่ครูต้องภูมิใจใช่ไหมค่ะ ^^ งานเยอะแต่ไหว สู้ค่ะ


  • ติวกันต่อไป

#ลงมือทำจริง ให้นักเรียนได้เกิดการเรียนรู้ที่แท้จริง#

#ครูลงทุ่มเทให้หนู หนูก็ต้องทุ่มเทด้วยนะค่ะ#

#งานเยอะไม่กลัว กลัวนักเรียนไม่ตั้งใจเรียนมากกว่า ^^#

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวพิมพกานต์ จารเมือง (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)