วันที่ 77 งานลูก ก็เหมือนงานแม่ (6 กันยายน 2559)

วันนี้พอไปถึงโรงเรียน ก็ทำหน้าที่ช่วยดูแลนักเรียนเข้าแถวเคารพธงชาติเหมือนเดิมค่ะ

ทุกวันนักเรียนมักจะทำงานไม่เสร็จในห้องเรียน ก็ไม่ทุกคนนะคะ จะมีแค่บางคนที่ไม่ยอมทำงานส่ง พอไม่ส่งงาน ก็จะมีงานค้างสะสมมากขึ้นเรื่อย ๆ

ในโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนใหญ่ ที่ใช้ครูผู้สอนหลายท่าน แต่ละท่านก็จะสั่งงาน สั่งการบ้าน ถามว่าเยอะไหม ไม่เยอะค่ะ ถ้านักเรียนทำงานส่งตลอด คนที่ทำงาน ทำการบ้านส่งตลอด จะรู้ว่าไม่มีงานเยอะ บางคนอยากได้การบ้านด้วยซ้ำไป

แต่ก็มีหลายคน ที่ไม่ตั้งใจฟังครูสั่งงานในห้องเรียน ไม่ยอมทำงาน ทำการบ้านเลย อาจมีบางคนที่ขี้เกียจ แต่พอแม่ก็ให้ความสนใจให้ทำงานส่งตลอด ส่วนคนที่พ่อแม่ไม่มีเวลาสนใจเรื่องการบ้านของลูก ตอนนี้ก็การบ้านท่วมแล้วค่ะ

วันนี้ในกลุ่มไลน์ผู้ปกครองวุ่นกันหน้าดูค่ะ เพราะใกล้จะถึงเดือนแห่งการสอบแล้ว งานทุกชิ้นที่นักเรียนค้างต้องทำส่งให้ทันก่อนสอบ เพราะไม่งั้นคะแนจะเป็นศูนย์ พ่อแม่ ผู้ปกครองหลายท่านก็รีบตามงานกันใหญ่ จนมีท่านหนึ่งบอกว่า

"ตอนนี้แม่ตามงานไม่ทั้นเลยค่ะ มึนมาก"

ดูเผิน ๆ อาจเป็นการพูดเล่น ให้ขำ ๆ แต่อีกมุมหนึ่งคือ เหตุการณ์สะท้อนสังคมว่า การเรียนสมัยนี้ พ่อแม่ให้ความสำคัญกับการศึกษาของลูกมาก งานลูกก็เหมือนงานแม่ ลูกเรียนแม่ก็ต้องตามเนื้อหาที่เรียนตาม

บางทีการที่พ่อแม่ให้ความสำคัญก็ดีนะคะ แต่บางทีก็เป็นการที่พ่อแม่รังแกฉัน บอกทุกอย่างกับลูก ทำการบ้านแทนลูก จนลูกคิดเอง ทำเองไม่เป็น





ดาวพลัดถิ่น

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของ นางสาวภัณฑิรา ศรีใจ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)