ถูกนิเทศการสอนวิชาวิทยาศาสตร์....ครั้งที่ 2 (30 สิงหาคม 2559)

วันนี้เจอแจ๊คพ็อตอย่างจังหลังทางข้าวเที่ยง ศน.เยาวนี (อาจารย์นิเทศ) เดินตรงเข้ามาในโรงอาหารก่อนโรงเรียนเข้าช่วงบ่าย 10 นาที แอบงงเบาๆ เพราะช่วงบ่ายของวันนี้ (วันอังคาร) เป็นกิจกรรมลดเวลาเรียน...เพิ่มเวลารู้ เราไม่มีสอนนี่นา เพราะเราโยกเอาวิชาของวันนี้ไปไว้วันอื่นหมดแล้ว ซึ่งเรื่องของเรื่องก็คือ ตารางสอนของเราที่มีอยู่ในมือของอาจารย์เป็นตารางอันเก่า ก่อนที่จะย้ายชั่วโมงเรียน....

แต่ไม่ว่ายังไง หลังจากสิบนาทีต่อจากนี้ก็ต้องสตรองสู้แล้วล่ะค่ะ เพราะอาจารย์มาแล้ว เราก็ต้องสอนแล้ว ก็เลยรีบบึ่งมาที่ห้องวิชาการมาหาแผนที่ทำไว้ แล้วก็รวบรวมสื่อที่เตรียมไว้ ไปจัดไว้ที่ห้องเรียน เรื่องสื่อ เรื่องแผนไม่เป็นปัญหาก็จริงค่ะ แต่นักเรียนนี่สิคะงานนี้ นักเรียนเข้าใจว่าเป็นกิจกรรม นักเรียนก็จะเอ้อละเหย ลอยลม บางคนก็เข้าห้องสมุด บางคนก็ไปติวเตรียมตัวแข่งขันทักษะวิชาการ เข้าไปในห้องปอสองทับหนึ่งมีนักเรียนอยู่แค่ไม่กี่คน ที่เหลือหายหมด ก็เลยส่งตัวแทนไปตามเพื่อนตามที่ต่างๆ ในโรงเรียน ได้เพื่อนกลับมาด้วยแค่ไม่กี่คน ก็เลยต้องรอ เพราะดูเวลาก็ยังได้อยู่อีก ห้านาที กว่าที่จะเริ่มเรียนคาบที่สี่ ... พอถึงเวลา 12.45 น. ได้เวลาแล้วค่ะทีนี้ ปรากฏว่านักเรียนกลับมาหมด หายไปแต่ธนากร เลายี่ปา คนเดียว โอเคครูแอมป์โล่งใจล่ะ อ่ะก็มาเริ่มเรียนกันค่ะ ก็สอนไปตามขั้นตอนในแผน โดยทีอาจารย์นิเทศนั่งดูอยู่ด้านหลังห้อง ครั้งนี้เป็นห้องปอสองทับหนึ่ง นักเรียน Active มาก นักเรียนให้ความร่วมมือดีมาก นักเรียนแย่งกันตอบเอาซะจนครูฟังคำตอบไม่ทันกันเลยทีเดียว....พอมาในขั้นกิจกรรม นักเรียนก็ช่วยกัน และให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ในขั้นสรุปยิ่งแล้วใหญ่เลยค่ะ นักเรียนช่วยกันตอบคำถามและอ่านข้อความสรุปกันดังมาก..... โดยรวมแล้วการนิเทศในวันนี้ก็ผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ ประทับใจนักเรียนห้องนี้ มีกำลังใจในการรับฟังคอมเม้นต์ขึ้นมามากๆเลยค่ะ









พอมาถึงช่วงที่อาจารย์ต้องมาคอมเม้นต์ การสอนและแผน เราก็มากันที่ห้องวิชาการค่ะ วันนี้ดีใจ อาจารย์บอกว่าเราก็แก้ไขข้อบกพร่องจากครั้งที่แล้ว คือการแจกบัตรภาพใบเล็กๆให้นักเรียนดู ควบคู่ไปกับการติดแต่บัตรภาพหน้าห้องเรียนอย่างเดียว เพราะนักเรียนที่อยู่ข้างหลังบางคนอาจมองไม่เห็น ส่วนเรื่องอื่นก็ไม่มีอะไร.... แต่มาที่เรื่องแผนนี่สิค่ะ หนักอยู่เหมือนกันค่ะงานนี้ ก็ได้แก้ตรงจุดประสงค์ เพราะเราเอาการอธิบายมาเป็นกระบวนการ แต่ที่จริงแล้ว การอธิบายเป็น ความรู้ เพราะหากนักเรียนมีความรู้นักเรียนก็จะสามารถอธิบายออกมาได้ แล้วก็การวัดและประเมินผลค่ะ อาจารย์บอกว่าหากเราจะวัด หรือตั้งเกณฑ์ที่จะวัดนั้น เราต้องคำนึงถึงความเป็นไปได้ด้วย ว่าเราจะสามารถวัดนักเรียนได้จริงหรือไม่.....



สำหรับการนิเทศการสอนเป็นครั้งที่ 2 ในวิชาวิทยาศาสตร์ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดีค่ะ ขอบคุณท่านอาจารย์สำหรับข้อคอมเม้นต์และคำแนะนำต่างๆ ครั้งหน้าก็จะนำไปปรับแก้ไขต่อไป ให้ดียิ่งขึ้นกว่าเดิมค่ะ


โล่งไปแล้วอีก 1 ครั้ง คืนนี้นอนหลับนอนหลับพักผ่อนล่ะค่ะ หลังจากเหน็ดเหนื่อยมาสองวันติด J:J)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวชนากานต์ เมฆยะ...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)