วันที่ 55 ความรู้สึกของเด็กน้อย (5 สิงหาคม 2559)

ในวันที่ครูพี่เลี้ยงไม่อยู่ ครูพี่เลี้ยงไปจัดค่ายวิทยาศาสตร์ที่ไนซ์ซาฟารี ฉันจึงต้องอยู่ในห้องคนเดียว มันก็รู้สึกเหงานะ ปกติจะมีครูนั่งอยู่ข้าง ๆ ชวนคุย ชวนหัวเราะ แต่เมื่อไหร่ที่มีคาบสอนรับรองไม่เหงาแน่เพราะเด็ก ๆ ส่งเสียงดังเต็มห้อง

ความรู้สึกของเด็กน้อย ปกติต้องสอนสุขศึกษาคาบที่สอง แต่ครูพี่เลี้ยงขอให้เลื่อนไปสอนคาบที่สาม วันนี้สอนเรื่องปัญหาในครอบครัว เมื่อฉันมอบหมายงานให้นักเรียนเลือกปัญหาในครอบครัวมาคนละ 1 อย่าง จากนั้นวิเคราะห์ตามประเด็นคือ สาเหตุของปัญหา ผลกระทบ และแนวทางการแก้ไขปัญหา มีเด็กน้อยคนหนึ่งบอกกับครูหมูว่าครอบครัวผมมีปัญหาคือพ่อผมมีเมียน้อยครับ ตอนแรกเราก็อึ้ง จากนั้นก็ถามต่อว่าแล้วแม่รู้ไหม เด็กก็บอกว่ารู้ครับ แม่ไปหาผู้หญิงคนนั้น ทะเลาะกัน พูดคำหยาบ ผมก็อยู่ด้วย ผมร้องไห้ครับครู นี่แหละนะปัญหาครอบครัว ปัญหาสังคม สงสารเด็กน้อย ฉันก็นั่งพูดคุยกับเขา คอยปลอบและให้กำลังใจ ฉันได้เรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่างจากตัวเขา สู้ ๆ นะ ครูเป็นกำลังใจให้

คนที่หนึ่ง ปัญหาพ่อแม่ทะเลาะกัน


คนที่สอง ปัญหาพ่อแม่ไม่ค่อยมีเวลาให้

สอนแทนครูพี่เลี้ยง ก่อนสอนเริ่มต้นด้วยการเช็คการบ้าน ครูพี่เลี้ยงตั้งกฎว่าใครที่ไม่ได้ทำการบ้านจะให้คัดคำว่า.... 500 จบ พอฉันถามว่ามีใครคัดมาหรือเปล่า ปรากฎว่าไม่มีสักคน เด็กโรงเรียนนี้ไม่ค่อยมีความรับผิดชอบ เวลาที่สั่งการบ้านจะมีไม่กี่คนที่ทำมา เมื่อไม่มีความรับผิดชอบก็โดนสั่งคัดต่อไป ไม่รู้ว่าจะได้ผลหรือไม่ แต่อยากปลุกฝังนิสัยให้นักเรียนมีความรับผิดชอบมากกว่านี้

ขนมจีนน้ำยา ฉันชอบกินขนมจีนนะแต่เป็นขนมจีนน้ำเงี้ยว เมื่อของครูเป็นน้ำยาจึงไปกินของเด็ก เป็นน้ำยาแต่ใส่หมูสับ นั่งกินกับลุงภารโรง กินไปด้วย ลุงก็ชวนคุย ลุงบอกว่าทำงานที่โรงเรียนนี้มา 22 ปี หนูกำลังเกิดเลยค่ะ ลุงก็หัวเราะ ลุงรับผิดชอบเก็บถาดหลุมไปส่งให้แม่ครัวล้าง ซึ่งถาดหลุมหนักมาก นักเรียนเยอะอีกต่างหาก ลุงบอกว่าเมื่อก่อนเด็กที่นี่มีมารยาท กินแล้วเก็บเอง เดี่ยวนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป การที่ได้คุยกับลุงทำให้ได้มุมมองหลายอย่าง ลุงจะแทนตัวเองว่าผมและพูดลงท้ายด้วยคำว่าครับตลอด ลุงน่ารักจริง ๆ

มารยาท ก่อนสอน 5/1 ว่าด้วยเรื่องมารยาท ห้องนี้จะไม่ค่อยเชื่อฟัง ดื้อมาก ชอบท้าทายเราตลอด จึงต้องทนฟังครูหมูสอนมารยาทในการเรียน เมื่อพูดกันด้วยเหตุผล ห้องเรียนก็เริ่มกลับมาสงบ ทุกคนตั้งใจเรียน เมื่อบรรยากาศในห้องเรียนเอื้ออำนวยก็ส่งผลให้การดำเนินการเรียนการสอนเป็นไปด้วยความราบรื่น หวังว่าจะเป็นแบบนี้ทุกคาบนะ

เด็กไม่มาเรียน คาบสุดท้ายก็นั่งรอเด็กในห้องปรากฎว่าไม่มีเด็กลงมาเรียน ฉันจึงขึ้นไปตามที่ห้อง คือครูประจำชั้นไม่ยอมปล่อยให้เด็กมาเรียนเพราะให้เด็กพับดอกมะลิ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องให้ทำคาบนี้ ในเมื่อมันเป็นคาบวิทยาศาสตร์ ทำไมไม่มาขอแลกคาบ อยู่ดี ๆ ก็ไม่ปล่อยเด็กมาเรียน คราวที่แล้วก็เจอแบบนี้แต่เจอกับอีกห้อง คราวนี้เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก ฉันไม่รู้จะทำยังไงจริง ๆ เมื่อเลิกเรียนแล้วเด็กเจอฉันก็ถามว่าครูหมูรู้ไหมว่าทำไมผมไม่ได้มาเรียนกับครู ฉันก็บอกว่าทำไมล่ะ เด็กบอกว่าผมอยากมาเรียนกับครูแต่ครูไม่ยอมปล่อย หวังว่าคงไม่เจอเหตุการณ์แบบนี้อีกนะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศิริพร นำเปี้ย (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)