วันที่ 23 กำลังใจที่มาพร้อมสายฝน (16 มิถุนายน 2559)

วันนี้วันพฤหัสบดีอีกแล้ว

หน้าที่ครูเวรประจำใจมักจะมาพร้อมสายฝนเสมอ

วันนี้ก็เช่นกัน ฝนตกหนักแต่เช้าเลย

กว่าจะเดินทางไปโรงเรียนได้ก็สายแล้ว

วันนี้เป็นการเข้าโรงเรียนสายที่สุดในการเป็นครูเวรเลย ><


ภาพน้ำขังท่วมสนามโรงเรียน จากการที่ฝนตกหนัก


วันนี้นักเรียนมาโรงเรียนจำนวนเบาบางตา

น่าแปลกที่นักเรียนโรงเรียนนี้มักจะไม่มาโรงเรียน หากวันไหนฝนตกหนักๆ ><


ช่วงนี้เป็นช่วงที่เริ่มรู้สึกบางอย่างกับสภาพแวดล้อมภายในโรงเรียน

ช่วงแรกๆ ไปอยู่ใหม่ๆก็รู้สึกดีกับที่นี่นะ

แต่กาลเวลาผ่านไป ก็ทำให้ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง

คงจะเป็นเพราะช่วงของการปรับตัว ก็เลยทำให้เราประสบพบเจอกับอีกด้านหนึ่งของการทำงาน

ฉันยอมรับว่า ฉันเริ่มรู้สึกท้อแท้ เหน็ดเหนื่อย กับบางสิ่งบางอย่างที่ต้องเจอ

บางสิ่งบางอย่าง...ที่ไม่สามารถถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูดได้ เหมือนน้ำท่วมปาก...


หลังจากสอนเสร็จไปแล้ว วันนี้ก็รู้สึกเหนื่อยมากเหลือเกิน

วันนี้หลังเลิกเรียน ฉันมีหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยบริเวณสนามโรงเรียน

และสิ่งที่ทำให้เซอร์ไพรซ์มากในวันนี้ ก็คือ "ครูกิตตินันท์มาเยี่ยมพวกเรา"

ทันทีที่เห็นครูแล้วเหมือนได้รับกำลังใจที่รอคอยมาแสนนาน

เห็นครูแล้ว เหมือนรู้สึกว่ามีผู้ปกครองมาเยี่ยม และจะปกป้องดูแลเรา


บอกเลยว่าดีใจมากที่ครูมาหา

แม้ว่าวันนี้พวกเราจะแต่งกายด้วยชุดพลศึกษา

แต่ก็แต่งกายเรียบร้อยและเป็นไปตามกฎของโรงเรียนนะคะ ^^


หลังจากพบรองผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการแล้ว

ครูก็เรียกให้พวกเราไปหา และพูดคุยสอบถามสารทุกข์สุขดิบต่างๆนานา

ฉันรู้สึกโล่งใจที่ได้พูดคุย สอบถาม ระบาย เรื่องที่ติดในใจมาตลอดเวลาที่ผ่านมาในโรงเรียนนี้

คำปรึกษาดีๆ คำพูดดีๆ ความห่วงใยที่ครูส่งมาให้

ทำให้ฉันเหมือนได้รับกำลังใจเพิ่มมากขึ้นๆๆๆๆๆๆๆๆ

ครูเหมือนคนที่มาเติมกำลังใจให้ฉัน ขณะที่กำลังใจมันลดลงจนเกือบจะแห้งไปแล้ว...


"ฉันดีใจที่ครูมา ฉันดีใจที่ครูมา ฉันดีใจที่ครูมา"


บางสิ่งบางอย่างที่ไม่อาจพูดออกมาได้ในวันนี้อาจต้องรอการพิสูจน์ของกาลเวลา

แต่อย่างน้อย ฉันก็รู้สึกสบายใจขึ้นมากที่ได้ "เล่าให้ครูฟัง"

ทุกคำแนะนำดีๆจากครูในวันนี้ หนูจะนำไปปรับใช้คะ ^^


"ขอบคุณครูที่มาหา ขอบคุณครูที่มาหา ขอบคุณครูที่มาหา"


ฉันเอาแต่พูดวนเวียนอย่างนี้ในใจซ้ำๆ

ขอบคุณครูกิตตินันท์ที่มาเยี่ยมพวกเรา โรงเรียนชุมชนเทศบาลวัดศีดอนไชยในวันนี้

และขอบคุณกำลังใจสำหรับวันนี้คะ ^^

ครูมาหาแล้วทำให้รู้สึกอบอุ่นใจอย่างประหลาดเลย ^^ เหมือนมีคนคอยคุ้มครองพวกเรา

อยากให้ครูมาเยี่ยมพวกเราบ่อยๆเลย ^^


บางทีการที่ฝนตกหนักวันนี้ก็เป็นเรื่องดีๆนะ

เพราะว่าสายฝนในวันนี้ พัดพากำลังใจมาส่งให้พวกเราด้วย ^^



ภาพที่ถ่ายรูปด้วยกันเป็นที่ระลึก 16/6/2559



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวเสาวภา เรือนปัญโญ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)