วันที่ 47 เหนื่อยไหม? ถามใจดู :( (22 กรกฎาคม 2559)

ลูกชาวนา
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

สวัสดีวันศุกร์.........นี่! ฉันโหดเกินไปไหมเนี่ย?

เช้ากับการไปโรงเรียนที่ของยังคงเยอะเหมือนเดิม ไปถึงโรงเรียนก็ไปนักเรียนทำเวร และไปถ่ายรูปกับนักเรียนสักหน่อย หลังจากที่ไม่ค่อยได้ถ่ายกับนักเรียนเลย ถ่ายแค่นักเรียนอย่างเดียว

เช้านี้ก่อนไปสอนนักเรียน วันนี้มีสอนวิทยาศาสตร์กับนักเรียนชั้นป.5 นักเรียนป.5 นี่เจออาทิตย์แค่ 2 ครั้ง รู้สึกว่าเจอนักเรียนน้อยไป เลยเหมือนไม่ค่อยได้สอนเลย เตรียมการสอน และทำงานให้ครูเตือนใจ ปริ้นหน้าปกแผนการจัดกิจกรรม.....

  • ตั้งใจทำเวรกันหน่อยจ่ะ เด็กๆ

ชั่วโมงที่ 3 สอนนักเรียนชั้นป.5/1 การสอนผ่านไปด้วยดี เป็นเรื่องที่ง่าย นักเรียนตอบคำถามที่ถามได้

พอท้ายชั่วโมงก็คุยกับนักเรียนเรื่องการส่งงาน ว่าใครที่ส่งงานตัวหนังสือไม่เป็นระเบียบ งานไม่เรียบร้อย ไม่ตั้งใจเขียน จะไม่ให้คะแนน นักเรียนก็ดูงานของตัวเองใหญ่เลย และได้บอกนักเรียนว่า นักเรียนคนไหน ขาดงานอะไรบ้าง หลายคนก็มาถาม ว่าเหลืองานอะไร อยากได้คะแนนเต็ม ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี


  • ก้มหน้าก้มตา ตั้งใจเขียนงาน


  • เขียนบนโต๊ะไม่ถนัด หนูขอลงมาข้างล่างหน่อย จ่ะ! เอาที่นักเรียนสบายใจ แต่! อย่าเสียงดังก็พอ

จนถึงนาทีสุดท้ายที่ก่อนปล่อยนักเรียนไปกินข้าว มีนักเรียนชายคนหนึ่ง ชื่อ สุทธิพงษ์ พอทำความเคารพเสร็จ เดินออกห้อง เหมือนใครไปทำอะไรให้ โกรธมาก เดินออกมาชนเพื่อนที่กำลังถือของ ถือสมุดจะไปส่งฉันที่ห้อง เดินชนเข้าไปแบบจังๆ เพื่อนคนหนึ่งล้ม อีกคนเกือบล้ม ถ้าอีกคนนั้นล้มหัวจะไปฟาดที่เสาแน่ๆ (ถ้าโดนก็เรื่องใหญ่อีกล่ะ) ฉันก็เรียกบอกให้หยุด ก็ไม่หยุด ก็ไม่เป็นไร ปล่อยไป

แต่แล้ว สุทธิพงษ์ ก็ขึ้นมาอีกที มาแบบกิริยาเดิม เดินผ่านแบบชนเพื่อนไปทั่ว เท่านั้นแหละ! ไม่ยอมล่ะค่ะ จะออกห้อง ฉันไม่ให้ออก ยืนถามเลยว่า

เป็นอะไร ห๊ะ! ทำไมถึงทำแบบนี้ เมื่อกี้ชนเพื่อน ถามเพื่อนไหม ว่าเพื่อนเจ็บหรือเปล่า ห๊ะ!น้ำเสียงเข้มมาก

เท่านั้นแหละน้ำตาเริ่มมา เป็นเด็กผู้ชายนะ ตัวใหญ่ด้วย แต่ร้องไห้ง่ายมาก ก็ถามไปว่าจะขอโทษเพื่อนไหม ใครไปทำอะไรให้ โกรธใคร เรื่องอะไร สุทธิพงษ์ ก็ตอบว่า ไม่ได้โกรธใคร แต่งานหาย .....

ฉันก็ถามไปว่า แล้วใครทำหาย ตัวเองทำเอง มาโกรธใคร ทำแบบนี้ไม่ถูก ถ้าเดินชนเพื่อนล้มไปโดนเสา จะเกิดอะไรขึ้น หัวแตกซิค่ะ ถามเพื่อนยังว่าเจ็บไหม ที่ชนเขาล้ม ขอโทษเพื่อนด้วย สุทธิพงษ์ ก็ทำตาม

หลังจากว่าเสร็จ ก็เห็นว่าร้องไห้ ความเป็นฉัน เห็นก็สงสาร เปลี่ยนหน้าตัวเองเร็วมาก ถึงมากที่สุด พอด่าเสร็จ ก็กลับมาเป็นทำหน้าดี พูดดี ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที รู้สึกว่าพอได้มาฝึกสอน ปรับอารมณ์ตนเองเร็วมาก เหมือนคำที่เคยได้ยินมาว่า

ครู>>> เป็นทั้งนางยักษ์และนางฟ้าในเวลาเดียวกัน ฉันก็เช่นกัน โกรธเสร็จหน้าโหดเปลี่ยนเป็นพูดดีหน้าตายิ้ม เพียงไม่กี่วินาที..

ก็บอกสุทธิพงษ์ไปว่า งานหายไม่เป็นไร ทำมาใหม่ ใส่สมุดมา เข้าใจไหมค่ะ? อย่าทำแบบนี้อีก เพื่อนเจ็บ ทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรให้ผม ต่อไปไม่ทำแล้วเนอะ! (พร้อมลูบหัว) สงสารก็สงสาร แต่ไม่อยากให้เป็นคนแบบนั้น ต้องมีการด่ากันบ้าง...

............ตอนบ่ายก่อนมาสอนก็ไปถ่ายเอกสารให้ครู งานถ่ายเอกสารกับนักศึกษาฝึกสอนนี่ เป็นของคู่กันจริงๆ ทุกวันจะต้องได้ไปถ่ายเอกสารที่ห้องธุรการ


  • งานถ่ายเอกสารขอให้บอก

พอถึงชั่วโมงสอน สอนนักเรียนชั้นป.5/2 นักเรียนมีลงมาตาม ว่าขึ้นไปสอนเถอะค่ะครู เพื่อนเสียงดังมาก! พอขึ้นไปเท่านั้นแหละ ไม่มีการจะเงียบ ห้องนี้ สุดยอดจริงๆ ความเสียงดัง และความวุ่นวาย กว่าจะสงบได้ นานเลย เฮ้อ!!!!

พอสอนเสร็จให้ทำงาน ก็ทำกันเร็วอยู่ พอใบงานเสร็จมีกิจกรรมให้นักเรียนทำ กิจกรรมว่า “ติดให้ถูกที่ คิดดีๆก่อนนำไปติด” วันนี้ซึ่งสอนเรื่องพืชใบเลี้ยงเดี่ยว และใบเลี้ยงคู่ โดยกิจกรรมนี้แจกกระดาษบัตรภาพให้นักเรียนคนละ 1 รูป จากนั้นให้นักเรียนจำแนกพืชที่นักเรียนได้ ว่าเป็นพืชชนิดใบเลี้ยงเดี่ยว หรือว่าชนิดใบเลี้ยงคู่ นำไปติดบนกระดานที่ครูแบ่งไว้ ให้นักเรียนนำภาพไปติด และตรวจพร้อมกัน


  • ตัวหนังสือต้องเป็นระเบียบ เรียบร้อย


  • อาสาสมัครออกมาวาดรูปบนกระดาน ให้เพื่อนดูเป็นตัวอย่างก็มีนะจ่ะ


  • อย่างแย่งกัน ได้ติดกันทุกคนค่ะนักเรียน


  • ถูกไหม? เรามาตรวจไปพร้อมๆกัน

ใกล้หมดชั่วโมง ครูที่ห้องธุรการต้องการโครงการ งานครูเตือน ฉันก็รีบเอาโน้ตบุ๊คมาเปิด และรีบส่งงาน ส่วนเวลาที่เหลือ กะว่าจะให้นักเรียนนั่งดูยูทูป นักเรียนอยาดูอะไร ครูจะเปิดให้ดู เหลือประมาณ 5 นาที ให้นักเรียนได้ผ่อนคลาย ครูจะใจดี

แต่! ไม่ได้ใจดี เพราะ นักเรียนวิ่งกันเต็มห้อง เสียงดังมาก บอกให้เงียบก็ไม่เงียบ สุดท้าย ด่านักเรียนอีกแล้ว

ไม่อยากดู ไม่เงียบก็ไม่ต้องดู จบ! จะเสียงดังอะไรกันมากมายขนาดนั้น ต่อไปจะไม่ให้ดูอะไรอีกเลย เรียน จด อย่างเดียว” ไม่ต้องดงต้องดูมันแล้ว (น้ำเสียงที่ดังมาพร้อมกับหน้าที่โกรธ)

บางคนที่นั่งดูอยู่ ตั้งใจจะดูมาก ฉัน! ปิดคอม ปิดทุกอย่าง ไม่ต้องดูกันแล้ว บอกชั้นละไปพักได้ บางคนถึงกับเสียใจที่ไม่ได้ดู ก่อนปล่อยไป เลยบอกว่า ถ้านักเรียนทำตัวไม่น่ารักแบบนี้อีก ครูจะไม่ยอมให้นักเรียนขออะไรอีกเลย......

#โหดไปไหม หรือว่าทำถูกแล้ว#


พอถึงชั่วโมงที่นักเรียนจะต้องติว โค้งสุดท้ายจริงจังกับการติวนักเรียน พรุ่งนี้แล้วกับการลงสู่สนาม สู้ๆนะเด็กๆ

  • ครั้งแรกกับการที่เป็นครูนำนักเรียนไปแข่ง
  • ครั้งแรกกับการเป็นครูติววิชาวิทยาศาสตร์
  • สมัยนั้นไปแข่ง สมัยนี้เป็นคนส่งลูกศิษย์ไปแข่ง ^^

พยายามเข้านะนักเรียน


  • สู้ๆนะจิตติพร หนอนหนังสือที่น่ารัก

พอการติวนักเรียนจบลง ต่อไปก็เป็นการตรวจงาน งานนักเรียนเยอะมาก ตรวจไม่ทัน ตรวจยังไงก็ไม่เสร็จ เพราะเยอะเกิน…….


  • เต็มโต๊ะเลยจ้า อะไรจะขนาดนี้ เฮ้อ!!

กลับหอเย็นมากอีกเช่นเคย ตรวจไม่เสร็จ แถมยังต้องได้เอาสมุดนักเรียนกลับมาหออีก แค่ของที่เอาไปตอนเช้าว่าเยอะแล้ว ตอนเย็นยังเยอะกว่าเดิมอีก ทั้งสมุดการบ้านนักเรียน โน้ตบุ๊ค กระเป๋า แผน เฮ้อ!


  • เอากลับมาหอได้ยังไง ถามใจดี! สุดยอด

#เหนื่อยไหม ถามใจดู#

#เวลาผ่านไปเร็วมาก งานอะไรก็ยังไม่ได้ทำ :(#

#ท้อได้ไหม ได้นะ แต่ถอยไม่ได้แล้ว เดินหน้า สู้ต่อไป บอกตัวเองในทุกๆวัน#

#คำถามที่ถามตัวองทุกวัน นี่ฉันโหดเกินไปไหม? ฉันทำถูกต้องแล้วใช่ไหม#

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวพิมพกานต์ จารเมือง (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)