๓๐. ด้วยรักและศรัทธา

วันพระวันนี้..เห็นผู้คนไปทำบุญแล้วก็รู้สึกปลื้ม บ่งบอกว่าญาติโยมให้ความรักในพระพุทธศาสนา จึงให้เวลา ให้สิ่งของ แบ่งปันปัจจัยไทยทาน..เมื่อมีโอกาส... ที่วัดจึงเป็นที่ชุมนุมคนมีความรัก พร้อมที่จะทำความดี

วันอาสาฬหบูชา..วันพระใหญ่ และหลายครั้งหลายครามาแล้ว ที่ตรงกับวันพระใหญ่ พบมักจะไปทำบุญที่วัดบางรักใหญ่ จ.นนทบุรี สถานที่ที่เคยเป็นถิ่นเก่า ที่ผมเคยเรียนชั้นมัธยม จนจบปริญญาตรี เป็นวัดที่ผมให้ความศรัทธา เป็นที่มาของความรัก ความเมตตา และความปรารถนาดี..เริ่มจากวัดนี้.....

ผมไปถึงช้ากว่ากำหนด..ศาลาการเปรียญที่กว้างใหญ่ มีญาติโยมมาทำบุญกันอย่างเนืองแน่น นั่งแออัด เบียดเสียด แทบจะไม่มีที่ว่าง ผมมองหาเก้าอี้ด้านหลัง ที่ทางวัดตั้งสำรองไว้ ก็มีคนนั่งเต็มหมดแล้ว ผมจึงเดินเลาะไปทางด้านข้างศาลา เลี่ยงหลบผู้คนเพื่อไปนั่งตรงหน้าอาสนสงฆ์ บริเวณที่เป็นช่องทางเดิน ไว้สำหรับประเคนภัตตาหาร

เมื่อเสียงอาราธนาศีลดังขึ้น เสียงพูดคุยก็ลดลง ทุกอย่างดูสงบเงียบ เหมือนให้เวลาทุกคนได้ทำสมาธิ พิธีการทำบุญคงได้เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ เมื่อทุกคน พนมมือตั้งจิตอธิษฐาน จากนั้น พระคุณเจ้าสวดบทพระพุทธมนต์..มีญาติโยมที่เพิ่งมาลุกเดินออกไปเพื่อตักบาตร

สักครู่..ผมเห็นมีคนเดินผ่านผมไป..ในมือถือถาดใบใหญ่ ข้างในมีกับข้าวคาวหวานมากมาย มาวางไว้ตรงหน้าพระภิกษุสงฆ์ ผมเห็นจำนวนพระที่นั่งเป็นแถวยาว นับดูแล้วน่าจะมากกว่า ๕๐ รูปแน่นอน ผมจึงเดินไปที่โรงครัว ช่วยเขายก ๒ ถาด เที่ยวแรกเป็นถาด ของคาว เที่ยวสองเป็นถาดของหวาน แต่ละถาดหนักมาก ๆแต่ด้วย...ผมช่วยเพราะแรงศรัทธาอยากจะช่วย ถาดที่หนัก จึงรู้สึกเบาไปในทันที

วันพระวันนี้..เห็นผู้คนไปทำบุญแล้วก็รู้สึกปลื้ม บ่งบอกว่าญาติโยมให้ความรักในพระพุทธศาสนา จึงให้เวลา ให้สิ่งของ แบ่งปันปัจจัยไทยทาน..เมื่อมีโอกาส... ที่วัดจึงเป็นที่ชุมนุมคนมีความรัก พร้อมที่จะทำความดี

รักที่จะสร้างสมความดี และรักที่จะเห็นพุทธศาสนา อยู่คู่บ้านเมือง..

จำนวนผู้คนที่มาทำบุญที่วัด และจำนวนปัจจัยที่ถวายวัด เพื่อทะนุบำรุงศาสนสถาน ตลอดจนอาหารคาว หวาน บ่งบอกความศรัทธา ในพระพุทธศาสนา ที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย ความศรัทธาแบบนี้ จึงเป็นเครื่องยืนยันได้ว่าหนึ่งใน สถาบันหลักของชาติ..จะอยู่อย่างมั่นคงและยั่งยืนสืบไป

ทุกสิ่งทุกอย่าง..จะจบแบบไหนก็ตาม มักเริ่มต้นด้วยความรักเสมอ..รักในบวรพุทธศาสนา ก็ต้องหันหน้า แล้วพากันเข้าวัดอย่างทุกวันนี้..อย่างที่ผมเห็นในวันนี้

ความรัก ใครๆก็รู้..แต่รู้ไหมว่าจะรักอย่างไร รัก..ที่จะทำความดี ก็ต้องเสียสละ และแบ่งปัน(ทาน)

รักแท้..ต้องกำกับด้วยเมตตากรุณา (ธรรม) ไม่ใช่รักเพื่อตัวเองอย่างเดียว

ความรักไม่ต้องการเหตุผล รักที่จะทำบุญก็เหมือนกัน เมื่อทำบุญแล้วเกิดเมตตาขึ้นในใจ ความเมตตา คือ การทำให้ผู้อื่นเป็นสุข...ก็คือความรักอย่างหนึ่ง

ความรักที่แท้ คือ หัวใจที่มีเมตตากำกับเสมอ...

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๑๙ กรกฎาคม ๒๕๕๙

(วันอาสาฬหบูชา...คืนที่ฝนตกหนักและนาน)





บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ไดอารี่สีแดง



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

สาธุครับ