ส่งต่อ...ความสุข

นิทาน "เจ้าชายกับดาบวิเศษ"

ผู้เขียน/วาดภาพประกอบ : สุพัตรา จันทร์เกิด

แรงบันดาลใจ : มาจากการที่ได้อ่านหนังสือดี ๆ เล่มหนึ่ง ชื่อ เจ้าหญิงนิทรา แล้วอยากเป็นหรืออยากเขียนอย่างนั้นบ้าง ซึ่งผู้เขียนมีความชื่นชอบนิทานมหัศจรรย์มาตั้งแต่เด็ก เนื่องจากมีเรื่องราวลึกลับ น่าตื่นเต้น สนุกสนานตลอดเวลา ทำให้เกิดแรงบันดาลใจ อยากเขียนนิทานมหัศจรรย์ให้เด็ก ๆ อ่านบ้าง เพื่อส่งต่อรอยยิ้มให้เด็ก ๆ มีความสุขทุกครั้งที่ได้อ่านนิทาน

กลุ่มผู้อ่าน : นักเรียนชั้นประถมศึกษา

ลักษณะคำประพันธ์ : ร้อยกรอง ประเภทกลอนสี่

ประเภทเนื้อหา : บันเทิงคดี

โครงเรื่อง : เจ้าชายผู้กล้าหาญออกตามหาเจ้าหญิงแสนสวยที่ถูกแม่มดใจร้ายจับตัวไป โดยมีพ่อมดใจดีผู้มีวิชาเวทมนตร์และของวิเศษเป็นผู้ช่วยเหลือ แล้วจึงออกผจญภัยในป่าพิศวง ระหว่างทางได้ต่อสู้กับเหล่าอสูรร้ายมากมาย จนในที่สุดก็สามารถช่วยเหลือเจ้าหญิงจากเมืองแม่มดได้ และกลับมาครองรักกันที่ปราสาทอย่างมีความสุขเช่นเดิม

ตัวละคร : ได้แก่ เจ้าชาย เจ้าหญิง พ่อมด และแม่มด ม้าเสกจากฟางข้าว หมียักษ์ งูใหญ่ และเหล่าอสูรร้ายในเมืองแม่มด


ฉาก/บรรยากาศ : ปราสาทแห่งหนึ่ง ป่าพิศวง เมืองแม่มด

แก่นเรื่อง : ความรักที่มีให้กันจะนำพาคู่รักเอาชนะอุปสรรคต่าง ๆ ได้

เนื้อเรื่องย่อ : ณ ปราสาทแห่งหนึ่ง มีเจ้าชายและเจ้าหญิงอาศัยอยู่ เมื่อเจ้าหญิงตั้งครรภ์ มีแม่มดฝันว่าหากได้ทารกนั้นมาครอบครองจะทำให้มีพลังแกร่งกล้ามากขึ้น ค่ำคืนหนึ่งแม่มดได้จับตัวเจ้าหญิงไปไว้ที่เมืองของตน เจ้าชายพยายามจะช่วยเจ้าหญิง แต่ไม่มีอาวุธจึงต่อสู้กับแม่มดไม่ได้ จึงนึกถึงพ่อมดที่เคยเป็นอาจารย์ของเจ้าชายที่มีจิตใจเมตตาและความแกร่งกล้าวิชาเวทมนตร์ จึงได้บอกวิธีการทำดาบวิเศษที่สามารถต่อสู้กับเหล่าอสูรร้าย แต่ต้องไปหาของวิเศษนั่นเองได้แก่ เหล็กวิเศษและไม้วิเศษในป่าพิศวง ก่อนออกเดินทาง พ่อมดได้มอบม้าที่เสกขึ้นมาจากฟางข้าวและยาวิเศษให้ แต่ยาใช้ได้เพียงสามครั้งเท่านั้น จากนั้นเจ้าชายก็ออกผจญภัยไปยังป่าพิศวง เจ้าชายพยายามไต่ลงไปหยิบเหล็กวิเศษ ด้วยความชันและความแรงของน้ำตก ทำให้กระแสน้ำพัดเจ้าชายตกลงมาที่พื้น สลบไปหลายวัน เมื่อฟื้นขึ้นมามองเห็นเหล็กที่ประกายแสงอยู่ในความมืด จึงรู้ว่านั่นคือเหล็กวิเศษ จึงกินยาวิเศษเพื่อรักษาตัว แล้วออกเดินทางต่อไปยังต้นไม้วิเศษ แต่กลับเจอหมียักษ์นอนหลับอยู่ใต้ต้นไม้ เจ้าชายพยายามจะฆ่าหมี ดันมีงูใหญ่มาฉกที่มือเสียก่อน ทำให้หมียักษ์ตื่นตกใจแล้วตะปบที่หน้าอกเจ้าชาย หมียักษ์และงูใหญ่คิดว่าผู้บุกรุกตายแล้ว จึงหนีไปจากบริเวณนั้น เมื่อเจ้าชายลืมตาขึ้นจึงหยิบยาวิเศษมากิน แล้วปีนขึ้นต้นไม้วิเศษเพื่อนำกิ่งมาทำด้ามดาบ เมื่อได้ของครบแล้ว จึงเดินทางกลับไปให้พ่อมดเสกเป็นดาบวิเศษให้ เสร็จแล้วพ่อมดได้มอบแหวนที่สามารถเปิดประตูเมืองแม่มดได้ เมื่อไปถึงเมืองแม่มด เจ้าชายได้ต่อสู้กับเหล่าอสูรร้ายจนกระทั่งถึงหัวหน้าแม่มด เจ้าชายพยายามใช้ดาบวิเศษฆ่าแม่มด แต่แม่มดนั้นมีเวทมนตร์ ทำให้พลังดาบวิเศษไม่เกิดผล เจ้าชายพยายามมองหาจุดอ่อน บังเอิญดาบวิเศษนั้นไปแทงปากของแม่มดจนร้องโอดโอยและรู้สึกโกรธแค้นจึงใช้ไม้กายสิทธิ์ไล่ตีเจ้าชาย เจ้าชายหลบพ้นได้ ไม้นั่นกลับไปโดนศีรษะเจ้าหญิงทำให้สลบไป เจ้าชายจึงกระโดดขึ้นคอแม่มดแล้วใช้ดาบวิเศษแทงเข้าไปในปากของแม่มด แล้วร่างของแม่มดก็สลายไป เจ้าชายรีบวิ่งไปกอดเจ้าหญิง ขวดยาวิเศษหล่นออกจากกระเป๋าแล้วเรืองแสงขึ้น จึงรีบป้อนยาให้เจ้าหญิงกินอย่างเร็วไว สักพักเจ้าหญิงฟื้นเป็นปกติ ทั้งสองจึงพากันเดินทางกลับปราสาทและครองรักกันอย่างมีความสุขเช่นเดิม

มาเริ่มอ่านฉบับร้อยกรองกันเลยค่ะ ^_^

ปราสาทงามจริง เจ้าหญิงเจ้าชาย

มีสุขมากมาย เจ้าหญิงตั้งครรภ์

แม่มดอยากได้ ตั้งใจหมายมั่น

ต้องการลูกนั้น มาเป็นของตน


ลักพาเจ้าหญิง ขวัญมิ่งกมล

จองจำอับจน หมดหนทางไป

เจ้าชายเก่งกล้า ตามหาใกล้ไกล

อาวุธที่ไหน หวังได้เอามา

นึกถึงอาจารย์ เชี่ยวชาญวิชา

จึงมุ่งไปหา บอกความฟื้นตาย

ปลุกเสกเวทมนต์ ดาลดลสิ่งหมาย

สุขทุกข์ดีร้าย สั่งได้ตามใจ


ตามของวิเศษ อาเพศงานใหญ่

ต่อสู้ผจญภัย รอดได้ยินดี

หาเหล็กวิเศษ ฤทธิ์เดชทวี

ไม้วิเศษนี้ ในป่าพิศวง


ก่อนออกเดินทาง บางอย่างประสงค์

เสกให้โดยตรง ไว้ช่วยดูแล

มอบม้าวิเศษ พ้นเหตุยอดแย่

มอบยากลับแก้ สามครั้งชีพคืน


เจ้าชายใจกล้า หน้าผาล้มลื่น

น้ำตกซัดคลื่น หลั่งไหลใจหวั่น

สลบไสล หลับไปหลายวัน

กว่าตื่นเท่าทัน ผ่านหลายเวลา


เห็นประกายแสง เจิดแจ้งแจ่มจ้า

เจ้าชายรู้ว่า คือเหล็กเกรียงไกร

ยาดีกินกลืน กายฟื้นมาใหม่

รักษาเร็วไว ตามที่ต้องการ


จึงเดินต่อไป ต้นไม้กิ่งก้าน

วิเศษเบ่งบาน เจอหมีเจองู

สัตว์อันตราย มากมายมาสู้

มันเข้ามาดู คิดว่าตายไป


เจ้าชายลืมตา หยิบยามาใกล้

แล้วดื่มชื่นใจ กลับฟื้นพลัง

เจ้าชายคิดปราบ ด้ามดาบคมขลัง

กิ่งไม้ที่หวัง ก่อนหาอาจารย์


มาถึงพ่อมด สะกดวิญญาณ

เสกดาบกล้าหาญ สู้รบอย่าเกรง

มอบของควรคู่ ประตูเปิดเอง

เมืองใดว่าเก่ง จะแพ้พ่ายเลย


แม่มดเมืองผี ราวีเปิดเผย

อสูรก่ายเกย เข้าสู้เจ้าชาย

ในเมืองมืดดำ อธรรมชัดฉาย

แม่มดอันตราย หลบซ่อนหนใด


เข้าไปสุดเมือง ลื่อเลื่องยิ่งใหญ่

แม่มดนั่นไง ได้จ้องมองตา

เจ้าชายเข้าสู้ ดูไม่เป็นท่า

ฤทธิ์เยอะหนักหนา คาถามากมาย


จึงหาจุดอ่อน ซับซ้อนรอบกาย

หาจุดทำลาย ให้ตายเดี๋ยวนั้น

ฟันดาบแรงมาก โดนปากของมัน

ร้องกลิ้งโอดพลัน จุดอ่อนหาเจอ


ไม้กายสิทธิ์ พ่นพิษเสนอ

หวังให้พลั้งเผลอ ถูกตัวเจ้าชาย

เจ้าชายกล้าแกร่ง ดาบแทงมันตาย

ร่างแม่มดหาย สลายจากลา


รีบช่วยเจ้าหญิง นอนนิ่งป้อนยา

ก็ฟื้นคืนมา พบหน้ายินดี

กลับสู่บ้านเมือง รุ่งเรืองศักดิ์ศรี

เพราะด้วยบุญมี คุ้มครองดูแล


จะเห็นได้ว่า "นิทาน" คือ โลกของภาษา นั่นแปลว่า ภาพและหนังสือที่ปรากฏบนหนังสือนิทาน ก็คือ โลกของภาษาเช่นกัน

การอ่านหนังสือให้เด็ก ๆ ฟัง จึงมีความสำคัญมาก ต่อการพัฒนาของเด็ก ซึ่งเปรียบเหมือนอาหารมื้อหนึ่งของวันก็เป็นได้ เพราะเป็นอาหารสมองและอาหารใจของลูก พ่อแม่ทุกคนอยากให้เด็กรักการอ่านหนังสือ และเรียนเก่ง การทำให้เด็กรักการอ่านหนังสือไม่ยากเลย เพราะเด็กชอบความสนุกสนานและมีความอยากรู้อยากเห็นตลอดเวลา

นิทาน...เจ้าชายกับดาบวิเศษ ดิฉันเป็นคนเขียนและวาดภาพประกอบเอง ซึ่งอยากเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างแรงบันดาลใจให้เด็ก ๆ รักการอ่านหนังสือ ดิฉันหวังว่านิทานเรื่องนี้จะส่งเสริมจินตนาการให้กับเด็กได้พอสมควร จึงอยากส่งเสริมให้พ่อแม่อ่านนิทานให้เด็กฟัง พร้อมกับชี้ชวนให้เด็กดูภาพในหนังสือประกอบด้วย จะเป็นการสร้างจินตนาการสร้างสรรค์ ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญของพลังเรียนรู้จากการอ่านหนังสือ และลูกจะได้รับการพัฒนาทักษะการฟังและการพูด ฝึกสมาธิให้เด็กรู้จักสำรวจ จดจ่ออยู่กับเรื่องที่ฟัง เพื่อเตรียมความพร้อมด้านการอ่านหนังสือ และปลูกฝังนิสัยรักการอ่านให้แก่เด็กไปพร้อมกัน เพราะ เด็ก ๆ คือ อนาคตของชาติ ค่ะ ^_^


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รายวิชาการพัฒนานิสิต



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

มาด่วนเลยนะ

โค้งสุดท้ายเลย

ดีนะมีทักษะคิดและเขียน และมีข้อมูลในมือ 55