บันทึกในประเด็นหนึ่งๆ จะมีคุณค่ามากยิ่งขึ้น หากคนที่เข้าใจในเนื้อหา ทำให้เนื้อปาในประเด็นนั้นปรากฏเด่นชัดมากขึ้น

ในประเด็นเรื่องหนึ่ง หลายคนมีพื้นฐานความรู้ความเข้าใจแตกต่างกัน

ประเด็นหนึ่ง สามารถกล่าวถึงได้หลายมุมมอง
เหมือนมุมกล้อง ที่เราสามารถเดินหามุมกล้องในการถ่ายภาพที่ต่างออกไปบ้าง

เมื่อเปลี่ยนมุม สภาพแสงก็เปลี่ยนไป อารมณ์ของภาพก็เปลี่ยนไป

เช่นเดียวกับการเขียนบันทึก ในประเด็นเดียวกัน เมื่อเขียนคนละมุม ก็จะได้อรรถรสที่แตกต่างกันไป

บันทึกขยายความ สามรถเขียนได้ในแบบคู่ขนาน โดยคนเดียว เขียนขยายความ ตามเหตุการณ์ที่ผ่านไป หรือ ประเด็นเดียวกัน แต่คนเขียนถึง 2 คน และขยายความในประเด็นใหม่นั้นๆ

การใช้เทคนิค การเขียนบันทึกขยายความ ในแบบคู่ขนาน (นิยามนี้ นายบอนตั้งขึ้นเองครับ)

ดูจากบันทึกที่นายบอน เขียนถึงครูอ้อย แล้ว ครูอ้อยก็เขียนถึงนายบอน แล้วนายบอนก้เขียนถึงครูอ้อยอีก
นายบอน - ความรู้สึกที่แตกต่างจาก 2 แง่มุมที่เห็นจาก รางวัลสุดคะนึง และข้อความแห่งน้ำใจ มุมมองที่หลากหลายบนเส้นทางของน้ำใจและมิตรภาพ

ครูอ้อย -  การเขียนบันทึก..ของครูอ้อย  บันทึกใดที่ทำให้ครูอ้อยได้รับรางวัลฯ    เทคนิคการเขียนของครูอ้อย   


คล้ายๆบันทึกเรื่องเรื่องเล่าเก่าแก่ แต่อมตะของอ.ศิวาภรณ์ อุบลชลเขตต์มาทยอยขึ้นบล็อกแล้วค่ะของพี่โอ๋ เปิดประเด็น ก้เขียนถึง อ.ศิวาภรณ์ เมื่อเอาบันทึกของ อ.ศิวาภรณ์ ลงในบล็อก แล้วพี่โอ๋ ก็มาเขียนบันทึกถึง อ.ศิวาภรณ์ ในมุมของพี่โอ๋ คู่ขนานกันไป

    ด้วยความเป็นอมตะ และช่วงชีวิตที่แตกต่างกัน นายบอนย่อมจะอ่านบันทึกของพี่โอ๋เข้าใจดีกว่า อ่านบทความของ อ.ศิวาภรณ์ นะครับ